Πρέπει να ανατρέξω στο παρελθόν. Κι’ είναι από το 1974-1975 που είδα το έργο «Μαύρο – Άσπρο» του Νίκου Ζερβού και του Θανάση Ρετζή. Ήταν η πρώτη φορά που γνώρισα τον Ζερβό σαν σκηνοθέτη, αφού τον έβλεπα σαν ενδιαφερόμενο αναγνώστη για τα περιοδικά μου «Κούρος» και «Panderma». Τώρα όμως ήρθε εκείνη η ώρα που «ανακαλύπτει» κάποιος έναν «άλλο άνθρωπο» από εκείνον που τον ήξερε να συμμετέχει ενεργά στα καθημερινά πλαίσια μιας κοινωνικής περιπέτειας. Φυσικά ο «άλλος» Νίκος Ζερβός υπήρχε και συνεχώς μου τροφοδοτούσε είτε με θαυμάσιες συνεργασίες στα περιοδικά μου από το 1976, είτε με εξτρέμ και όχι επιστολές στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, είτε με την βυζαντινίζουσα παρουσία του κι’ ακόμα με τις καιρούς ανίσως θαυμαστές ταινίες του, που έστω ορισμένες από αυτές, εάν δεν άρεσαν, εντούτοις σε καθήλωναν για το κουράγιο αυτού του ανθρώπου να συμβαδίζει σε μια παράλληλη γραμμή με το υπάρχον πνεύμα των εκάστοτε κινήσεων ιδεών, κι’ ιδιαίτερα τη σταδιακή ιδεολογική αποκλιμάκωση της νεολαίας.
Ο Νίκος Ζερβός, είναι για το Ελληνικό Κινηματογράφο – μακριά από τεχνικές και συννεφώδεις Αγγελοπουλικές ενδοσκοπήσεις – «ο λυσσασμένος αφρός της σύγχρονης αγωνίας». Αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι μια φιλολογική υπερβολή. Για τον Νίκο Ζερβό είναι πέρα για πέρα αληθινός όταν ανατρέξεις μέσα στο δαίδαλο των τεσσάρων χιλιάδων επιστολών, διαμαρτυριών εναντιωτικών και καταφατικών θέσεων, παρεμβάσεων και μια αδυσώπητης περιπετειώδους αυτό-άμυνας και διορθωτικών κινήσεων κατά του ενός κατεστημένου που δεν επέτρεψε και δεν επιτρέπει καμιά παρέκκλιση από αυτό που λέμε «ακαδημαϊσμός» ακόμη και για μια έκφραση Τέχνης – την έβδομη – που δεν έχει ούτε ενενήντα χρόνια ζωής.
Ο κινηματόγραφος και η τέχνη του σκηνοθέτη για τον Νίκο Ζερβό δεν υπήρξε η αναζήτηση μιας καλλιτεχνικής αποστασιοποιημένης πεμπτουσίας σαν αυτή που επί χρόνια μας τροφοδοτούσαν οι ψευτοδιανοούμενοι της κλίκας του «Σύγχρονου Κινηματογράφου» – κυρίως της β΄ περιόδου. Ήταν και είναι για τον Ζερβό η ίδια αντανάκλαση, ένα αντικαθρέφτισμα μιας ιδεολογικής πλατφόρμας όπως την κατασκεύαζαν τα διάφορα Κέντρα Αποφάσεων, μέσα από την Παιδία, την Μόδα, και το (πρώην) Κόμμα, την απομάκρυνση από την Σκέψη και την μεταβολή της νεολαίας –κυρίως – σε μια προβατοποιημένη μάζα που θα είχαν την δυνατότητα να την κατευθύνουν –πράγμα που το πέτυχαν . (;) Αυτό δεν θα μπορούσαμε να το ισχυριστούμε για έναν «σκηνοθέτηc» cπορνό cταινιών, κι’ ούτε για cέναν cσκηνοθέτη αποκλειστικά επικαίρων ή πολιτικό- ιδεολογικών ταινιών μιας πάντα συγκεκριμένης ιδεολογίαcς, και κυρίως για ένα σκηνοθέτη διαφημιστικών σποτ. Ο Ζερβός ακολούθησε μια ιχνηλατρευτική επίδοση τα βήματα των ρευμάτων μιας εποχής – της εποχής του- όπου νέος, ανδρώθηκε μέσα στην υπαρκτή κοινωνικότητα ενός κατευθυνόμενου από δημοσιογραφικά συγκροτήματα περίγυρου. Αυτό δεν χρειάζεται απαραίτητα και ερμηνεία. Οι ταινίες του δημιουργημένες χρονολογικά είναι οι ίδιες που ιχνηλατούν του λόγου του ασφαλές.
Φυσικά οι εγκάθετοι κριτικοί και διανοούμενοι ενώ ι ίδιοι στο ντύσιμό τους, στο διαιτολόγιό τους, στο εκφρασμένο κομφορμισμό τους, ακολουθούν κατά γράμμα τις προδιαγραφές ενός εποχιακού συρμού, στους δημιουργούς θέλουν – για να στηρίξουν την αλαζονεία τους- ανατάσεις και υπέρβαση της έκφρασής τους, τέτοιας που ν’ ακουμπά το ανέφικτο, για να μπορούν με τους βερμπαλισμούς τους να καλύψουν με ιδεολογήματα την αναπηρία τους να μιλήσουν για το τρέχον, το καθημερινό, το απολύτως σύγχρονο..
Αυτό συνέβη και συμβαίνει – όπως ακριβώς το ‘τόπιασε’ και ‘είδε’ και ‘έκφρασε’ και το εκφράζει ακόμη και σήμερα ο Νίκος Ζερβός. Ο διανοουμενισμός, η διανοουμενικίτιδα, και η ‘υψηλή τέχνη’ ήταν πάντα το όνειρο κάθε ολοκληρωτικής κοινωνίας. Όταν κάποιος ήθελε να ρίξει μια ματιά στα παρόντα πράγματα και ν’ αποφύγει ιδεοκρατική γλωσσική φαντασίωση, τότε αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει ΑΥΤΟ ακριβώς που συνέβη στον Νίκο Ζερβό. Οι σχολιαστές, οι ηθικολόγοι, οι κριτικοί, οι συντηρητικοί παντός φάσματος, άφηναν ασχολίαστη και άκριτη μια κακόγουστη ταινία του Στάθη Ψάλτη ή μια πορνό ταινία και στρεφόντουσαν ενάντια σε μια ταινία σχεδόν νατουραλιστική κοινωνικά – ως τα ‘Σκάνδαλα στο Κολλέγιο’ του Ζερβού, επειδή ‘περίμεναν από αυτόν κάτι σπουδαιότερο’! Τυφλοί όντες δεν μπόρεσαν ποτέ να ανακαλύψουν ότι το ‘σπουδαίο’ ήταν –όπως και στον ‘Εξόριστο της Λεωφόρου’- η ίδια η περιγραφή της πραγματικότητας. Κατασκευασμένη από ένα σενάριο που την αντικαθιστούσε!
Δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση. Είναι, εδώ και τώρα, ο καιρός που θα διαβάσει κάποιος αναγνώστης όλο τον επακόλουθο χείμαρρο και θα αντιληφθεί ότι ο αγώνας ή ένας αγώνας δεν γίνεται μόνο από τους φορείς μιας ιδεολογίας, ή τους δημιουργούς μιας τέχνης, αλλά μπορεί να γίνει μέσα από το φιλτράρισμα μιας κατάστασης, μιας εποχής. Μιας εποχής που σχεδόν απ’ όλους μας διέφυγε και μόνο ορισμένοι,, λίγοι – και στην περίπτωση μας ο Ζερβός- κατόρθωσαν στο κινηματόγραφο περί αυτόν, να την εικονίσουν ανάλογα με την δεκτική τους δυνατότητα μιας εποχής πολύ καλά προστατευμένης από παντός είδους ‘νονούς’ και μας την παρουσίασαν –ενώ όλοι μας, αναζητώντας το ‘άλλο’ το ‘άπιαστο’ , το ‘ανέφικτο’ όχι μόνο παραβλέψαμε τη σημασία του αλλά και το κατασπιλώσαμε, αναγκάζοντας αρκετούς δημιουργούς να μεταβληθούν αμυνόμενοι σε αντικοινωνικούς υβριστές, υποτιμητές και μηνυτές.
Αυτή η περιπέτεια δεν έχει τέλος…
Λεωνίδας Χρηστάκης
Μάης 92
‘ο λυσσασμένος αφρός της σύγχρονης αγωνίας’ :το είπε και τόγραψε ο Μίνως Αργυράκης για τον Χρηστάκη το 1971.
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΕΡΒΟΥ (Νύξεις – Μήνεις – Ύβρεις )
Περί Γυφτιάς!
ΕΠΕΙΓΟΝ!!!
Προσοχή, προσοχή!! Γύφτοι κατέλαβαν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκη. Η γνωστή και μη εξαιρετέα παρέα των ψευτοδιανοούμενων νεκροθαφτών του Ελληνικού Σινεμά τα κατάφερε επιτέλους. Φέτος διευθύνει το φεστιβάλ κινηματογράφου.
Συγχαρητήρια παιδία για τις διακρίσεις στις προσκλήσεις. Αυτό θα πει δικαιοσύνη και σωστά κριτήρια… Άλλος τρεις μέρες προσκεκλημένος και μόνο ξενοδοχείο πληρωμένο, άλλος επτά μέρες με φαγητά και ξενοδοχεία πληρωμένα, καθώς και οδοιπορικά, άλλος καθόλου, άλλος ξενοδοχείο και δυο γκέισες στο δωμάτιό του να περιμένουν και ο θεός να βάλει το χέρι του!!!
Εις ανωτέρα παιδιά, από έναν από τα πολλά κορόιδα που στήριξαν αυτό το Φεστιβάλ, αλλά υστερούν στις επικύψεις και στο μήκος της γλώσσας.
Αει σιχτίρ ρε τσόγλανοι!!!
Ν. ΖΕΡΒΟΣ
Υ.Σ Εγώ ανήκω στους πληβείους των τριών ημερών, μόνο ξενοδοχείο, χωρίς φαγητό, χωρίς οδοιπορικά και δυστυχώς χωρίς γκέισες.
Υ.Σ 2 Και φυσικά δεν θα πάω στο Φεστιβάλ (για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια). Να ελπίζω α΄ραγε σε ανάλογη αντίδραση από ομοιοπαθείς ή θα καταπιούν την γυφτιά – ξεφτίλα αυτών που θέλουν να διέπουν στο χώρο μας, για μια ακόμη φορά;
Τον Ελληνικό κινηματογράφο τον κατέστρεψαν – για να δούμε τώρα το φεστιβάλ.
Άλλος ψεύδεται ασυστόλως!
Φοβερή έκφραση ογκώδη κύριε Δημόπουλε. Που ψεύδομαι ρε κανίβαλε; εσύ και τα κανιβαλάκια σου, αυθαίρετα καλέσατε συμμετέχοντες και μη, άλλους με ‘ αεροπλάνα και βαπόρια πληρωμένα’, άλλους δυο μέρες, και λοιπά και λοιπά. Επιμένω στις βλακώδεις και φασιστικές διακρίσεις υπέρ φίλων, παρεών και γλυφτών πάσης φύσεως. Επιμένω ακόμα πως ψευτοδημοσιογράφοι, ευκαιριακοί νεόκοποι ψευτοπαραγωγοί του κυκλώματός σας, καιροσκόποι παντών είδους, καλέεστηκαν στο Φεστιβάλ με ΟΛΑ τα έξοδα πληρωμένα. Αντίθετα ο Ντίνος Κατσουρίδης, προσκλήθηκε με 5 μέρες πληρωμένα και φαγητά – αεροπλάνα από την τσέπη του ( 5 BREALFAST ONLY) όπως μου είπε αγγλομαθής βλαξ που ακούγεται στο όνομα Κούκας, Κούχιος, Κούκης, ή κάτι άλλο παρεμφερές.
Ο Νίκος Νικολαϊδης ως χθες τουλάχιστον, δεν καλέστηκε ΚΑΘΟΛΟΥ (ντροπή σας). Επίσης, συντελεστές λαμπερής ταινίας που συμμετέχει στο Φεστιβάλ καλέστηκαν, άκουσον- άκουσον 2 μέρες. Στο σωματείο Σκηνοθετών είχατε αρχικά στείλει δυο μόνο προσκλήσεις και άλλοι συνάδελφοι, που στήριξαν το Φεστιβάλ τόσα χρόνια, δεν καλέστηκαν καθόλου. Συνεχίζω να θεωρώ εξευτελιστικό το – μόνο – 3 μέρες ξενοδόχειο, για όσους από μας συντηρήσαμε το Φεστιβάλ και το Ελληνικό Κιν/γράφο τόσα χρόνια.
Κύριοι ντροπή σας, για την έμπρακτη περιφρόνηση στους επαγγελματίες του Κινηματογράφου, ντροπή σας, για τους ασήμαντους γλύφτες που σας περιστοιχίζουν και ντροπή σας,, για την έκφραση, ‘Ψεύδεται ασύστολα ο Ζερβός’ αφού μόνο αυτό δεν συμβαίνει.
Αφήστε λοιπόν τις εξυπνάδες και κοιτάξτε να καταστρέψετε ΚΑΙ το Φεστιβάλ, όπως κάνετε με τον Ελληνικό Κινηματογράφο και τον φτάσατε στο κατάντημά του.
ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΣ
ΥΓ Εκείνο που με ξενίζει δεν είναι φυσικά η γαϊδουριά σας, αλλά η σιωπή των αρμοδίων σωματείων ( ‘τώρα του θάβουνε βαθειά και βρέχει’) αλλά και των συναδέλφων μου που καταπίνουν τον εξευτελισμό τους από μια ομάδα ψευτό- εστέτ. Και φυσικά το θέμα δεν είναι οικονομίστικο αλλά αξιοπρέπειας μας και ύπαρξης του Φεστιβάλ.
Και άλλη επιστολή
Προσοχή!
Ο Μεγαθόδωρος εφορμά ως Easy Rieder. Μοναχικός καβαλάρης λοιπόν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και μάλιστα κόντρα στον άνεμο, κατά δήλωση του ιδίου. Μόνο αυτή η εικόνα αρκεί για να γελάσει κάθε πικραμένος, γιατί όλοι θυμούνται τη σκανδαλώδη υποστήριξη του καβαλάρη μας από όλες τις καταστάσεις όπως Χούντα, ΠΑΣΟΚ, Δεξιά καθώς και το όργιο ορισμένων εφημερίδων για τα ‘αριστουργήματά’ του. τώρα ο Μεγάλος βγαίνει στις εφημερίδες και αποκαλεί βλάκες όλους όσους διαφωνούν μαζί του. για την ώρα η μπάλα πήρε Σαββόπουλο και Δοξιάδη και ποιος ξέρει ποιος έχει σειρά ακόμα.
Τελικά το διάσημο μωρό της Λιάπα μας έκανε καλό. Ως καταλύτης που θα λέγανε οι κουλτουριάρηδες διέλυσε τα πάντα. Έσπασε το απόστημα ή αν προτιμάτε άνοιξε ο βόθρος του χώρου που λέμε ψευτοκουλτούρα. Άτομα ανερμάτιστα και ημιμαθή, με τις σοβαροφανείς μπούρδες τους θανάτωσαν το ελληνικό κινηματογράφο, υποστηριζόμενα από μια περίεργη κάστα θεωρητικών κατάφεραν να διώξουν και το τελευταίο θεατή από τις αίθουσες. Πάντα με πρόσχημα την τέχνη ή την αισθητική ιδεολογική αναζήτηση αυνανίστηκαν με τις ταινίες τους ασύστολα, με λεφτά φυσικά του κράτους: ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, το αμαρτωλό Κέντρο που δημιούργησε με το έτσι θέλω σκηνοθέτες, διάφορους περίεργους τύπους επειδή είχαν μέσον στους εκάστοτε διοικούντες, με το πρόσχηαμ της προοδευτικότητας γυρίστηκαν ηλιθιότητες τις οποίες δίκαια αρνήθηκε ο έλληνας θεατής.
Αυτές τις μέρες οι γνωστοί ψευτοδιανοούμενοι με αφορμή το μωρό της Λιάπα τρώνε τις σάρκες ττους μπουρδολογώντας ασύστολα για ελεύθερη έκφραση και άλλα τέτοια. Το τι ανοησία γράφτηκε αυτές τις μέρες Δε λέγεται. Πρωτοστάτης ο Μέγας δήθεν αριστερός επαναστάτης Αγγελόπουλος και γλείφτες του. φτάσαμε στο χάλι να αποκαλεί ποιος; ο Αγγελόπουλος τον Σαββόπουλο κρετίνο και βλάκα! Τέτοιο θράσος!
Ούτε το όνομά του στο στόμα δεν θάπρεπε ο πιάνει ο Μεγαθόδωρος. Όμως το απόστημα άνοιξε. Ας ανοίξουνε οι υπεύθυνοι του ΥΠΠΟ λοιπόν τα μάτια τους να δυο σε τι χέρια ανεύθυνα εμπιστεύονται κατά καιρούς τον κινηματογράφο. Το είχα ξαναγράψει απευθυνόμενος στον Ερρίκο Ανδρέου τότε και το Βασίλη Γεωργιάδη: Τσακίστε τους ψευτοπροοδευτικούς τενεκέδες που παριστάνουν τους διανοούμενους. Έλεος! Σώστε τον Ελληνικό Κινηματογράφο!
ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΣ
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Από τον Λεωνίδα Χρηστάκη
Ο Νίκος Ζερβός είναι ένας ανήσυχος κι αξιόλογος δημιουργός που έχει μια οπτική που δεν ευθυγραμμίζεται με τους συμβιβασμένους παράγοντες και παραγοντισκούς του ελληνικού κινηματογράφου. Πιστεύει, κι αυτό φαίνετε μέσα από τις ταινίες του, ότι η τέχνη είναι μια αμεσότητα που μόνο με την αναπαράστασή της σε μετεικαστικά πλάνα μπορεί να την αποδόσεις στο εκράν ή στην μικρή οθόνη. Εάν συμπέσει αυτή η ‘απόδοση’ να ταυτιστεί με το επιδιωκόμενο της ;όραμα τέχνης, ακόμα καλύτερα, σε περίπτωση όμως που δεν φτάνει η απόδοση τόσο ψηλά, αυτός δεν είναι λόγος να θεωρήσουμε ότι το ‘πείραμα’ απέτυχε. Η προσπάθεια και η απεικόνιση μαις συγκεκριμένης εποχής είναι επίτευγμα που όσο να μη θέλουν να το παραδεχτούν οι πάντοτε υψηλά σκοπεύοντες, αλά χαμηλά εν τέλει έρποντες, είναι σεβαστή και πολλές φορές μοναδική. Τελευταία είδα στην τηλεόραση ένα φιλμ του Ζερβού, γυρισμένο πριν από δέκα χρόνια. Κατάλαβα ότι μου διέφυγε το νόημα μιας ολόκληρης εποχής.: η συμπεριφορά των νέων που ήθελαν να σπάσουν τα δεσμά και να κάνουν κάτι το δυνατότερο. Τι κρίμα. Η ταινία χτυπήθηκε, σήμερα είναι δεκάδες τηλακανάληδες να είναι κολλημένοι, στην μικρή οθόνη και παρακολουθούν αυτήν την ταινία με ενδιαφέρον για την θεματολόγια της.
Προσέξτε γιατί μερικοί προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμη να μας ευθυγραμμίσουν με το Ρινόκερο μια ιδεοληψίας που δεν αναπαράγει τίποτ’ άλλο εκτός απ’ την στείρα άρνησή τους. Οι κριτικοί και αισθητικοί του κινηματογράφου, είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την όρασή μας.
(Από το αρχείο του Νίκου Λέκκα)
Άμα μου λέτε για το Ζερβό… μια μετριότητα της δεκάρας που νομίζει ότι μπορεί να κρίνει προς πάσα κατεύθυνση και μάλιστα, χωρίς καμία ευθύνη για τα όσα λέει. Μέσα σε όλα αυτά που κατά καιρούς έχει πει, έχουν ειπωθεί και κανα- δυο σωστά, που δυστυχώς γι’ αυτόν, τον είχαν προλάβει άλλοι λέγοντάς τα! Υποκατάστατο κουλτούρας προάγει και τίποτε περισσότερο, αλλά βέβαια, αυτό ικανοποιεί τους θαυμαστές/ οπαδούς του, διότι και οι ίδοι αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους του πύργου αυτού, της δήθεν κουλτούρας και τέχνης… ο καθένας σήμερα τη βλέπει ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ και δε συμμαζεύεται!
EFXARISTO TONALXIMISTI….GIA TA KA LA TOU LOGIA.EXO SINITHISEI NA DIAVAZO PROSVOLES KE MIKROTITES APO KOBLEXIKOUS.EMENA MOU FTANEI POU…ASXOLITHIKE…O LEONIDAS XRISTAKIS…EINE I EPIVRAVEFSI MOU GIA TIS….26 TENIES…KLP/////
Ο άνθρωπος είναι γελοίος και κακώς κι εσείς, σοβαρό ιντερνετικό έντυπο, ασχολείστε μαζί του. Σας ενημερώνω ότι ο Παπαλιός, πρόεδρος του ΕΚΚ, χαρακτήρισε πριν λίγο καιρό “τραγικό λάθος” τη χρηματοδότηση του Ζερβού απ’ τον κρατικό μηχανισμό. Ρίξτε μια ματιά στα γραφόμενα του και στο φέισμπουκ του και θα καταλάβετε ότι έχει μείνει στην εποχή του…Νεάντερταλ. Το χειρότερο είναι πως προτίμησε να τα βάλει με τον Αντώνη Μποσκοΐτη αντί να απευθυνθεί εξ αρχής στον Αντώνη Καφετζόπουλο. Τακτική βρωμόκοτας, με το συμπάθειο, διότι ο δημόσιος λόγος του Καφετζόπουλου είναι σαφώς πιο σημαντικός από τον δικό του και θα τον ξεφτίλιζε. Αλλά και ο Μποσκοΐτης μια χαρά του τα είπε από την ανάρτηση στο blog του. Έλεος, όχι άλλο Ζερβό, αρκετό κακό έκαναν όλοι αυτοί οι τυχάρπαστοι τύποι στον ελληνικό κιν/φο. Το δε άρθρο του Χρηστάκη που αναδημοσιεύσατε είναι χρήσιμο, γιατί μας δίνει και την εικόνα του φασιστοειδούς Ζερβού που έβριζε τον Αγγελόπουλο, κατακεραύνωνε τη συχωρεμένη τη Λιάπα και έγλειφε απροκάλυπτα τα τότε “κέντρα εξουσίας”, Δοξιάδη και Σαββόπουλο.
Ευχαριστώ για το βήμα.
Θανάσης Κατσανεβάκης
Φιλόλογος
Ιλίσια
Αγαπητέ κύριε Κατσανεβάκη, χωρίς να είμαι λάτρης του Ζερβού και με σύμβουλο μονάχα το ένστικτο, επιτρέψτε μου στη κόντρα με το Μποσκοίτη να πάω κόντρα στη κοινή λογική και να πάρω το μέρος του Ζερβού.Τα τρυφερά αναίσθητα ενσταντανέ με τους έντεχνους που έχει τοτεμοποιήσει, η διακριτική περιαυτολογία και η ξεκάθαρη απουσία αισθητικής που εκπλήσει – οτιδήποτε θεωρείται καλό, μου αρέσει- μου φανερώνουν το είδος του μετρημένου prιστα που στάζει μέλι για τους χρήσιμους φιλους και κατακεραυνώνει ότι διαφέρει. Θυμάμαι μια απορία μη συγκεκριμένη ενός άσιμου θεατή και την αδιαφορία του Μποσκοιτή να ασχοληθεί με την ασάφια της ερώτησεις: αν ένα κοσμαγάπητο ριχτάρι βρισκόταν στην άλλη άκρη, θα αποκρινόταν σίγουρα με συγκίνηση. Οσον αφορά το εργο του, ο Ζερβός μου είναι πολύ συμπαθής, αν και με αισθητική πολύ μακρινή στα γουστα μου( ο Τορνές είναι ο αγαπημένος μου Ελληνας σκηνοθέτης και πιθανολογώ πως οι ταινίες του δε θα πολυαρέσουν στο Ζερβό) γιατι έχει ξεκάθαρο ύφος και έχει πάρει το δύσκολο δρόμο να προσομοιάζει τη τέχνη στη πραγματικότητα- εξ ου και η αμεσότητα- και όχι το αντίθετο. Οι ταινίες του είναι αναπαραστατικές και συχνά άμετρες αλλά ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί με τη παθογένεια σε πρώτο πρόσωπο και έχουν ταυτίσει το υφος τους, με ενά τρέχον ύφος, α λα κάμερα στυλο…
ΒΚ
eine arga….epesa pano se kati san….katsanevaki….POUME APOKALEI GELOIO…..TI PERIMENEI TORA TO…KATSANEVAKI;;;;NA APODEIXO OTI DEN EIME GELOIOS;;;OTI O EXORISTOS EINE CULY===LATRMENOS KE AIRETIKOS….;;;;;;I OTI O DRAKOULAS…GEMIZEI KE SIMERA AITHOUSES;;;KATHE TOSO KAPOIO…ASIMANTO..KATSANEVAKI..ME VRIZEI….EMENA MOU ARKOUN TA LOGIA TOU LEONIDA XRISTAKI……POU EINE GNOSTO OTI…DEN XARIZOTAN SE KANENA……….
DIORTHOSI,,,,O EXORISTOS EINE…CULT…KE PARTE ZANAX……OI TOSO THIGMENOI APO TIS EPISTOLES MOU POU PARATHETEI O…XRISTAKIS……GIATI ETOIMAZO..XEIROTERES ..EPISTOLES…STA 60 MOU OU EXIGOUN POS I…PSEFTO-DIANOISI EDIOXE KE TON TELEFTEO THEATI APO TIS AITHOUSES……[[[[APANTO STIN VANA…..OTI O TORNES….MARESE…ARGOTERA OTAN…XANA-ANAKALYPSA TIN AFTHENTIKOTITA TIS KARKALOUS KLP……KATA TA ALLA TIN EFXARISTO………………………………………….
κυρία Βάνα, δεν τον γνωρίζω προσωπικά τον Μποσκοΐτη, αλλά εσείς φαίνεται να τον γνωρίζετε, οπότε δεν θα επιμείνω. Δεν είναι το θέμα μας αυτός, όμως, μολονότι εγώ τον ανάφερα, αλλά η τέχνη που παράγει ο Ζερβός. Και είναι προκλητικό αν μη τι άλλο ο άνθρωπος αυτός να μιλάει για ελληνικό κιν/φο όταν πήρε το μέρος των…κακών σε μία ιστορία που έστειλε τη Φρίντα πρόωρα στο θάνατο. Ξέρετε, η Φρίντα ήταν πολύ φίλη μου στον, εκτός κιν/φικών, χώρο. Ας μας πει λοιπόν ο κ. Ζερβός για ποιους θα στείλει σήμερα επιστολές. Ποιοί είναι οι ψευτο-διανοούμενοι; Ο Βούλγαρης, ο Παναγιωτόπουλος, ο μακαρίτης ο Αγγελόπουλος; Ή μήπως εννοεί νέα ταλαντούχα παιδιά σαν τον Τζουμέρκα, τον Βούλγαρη, τον Μποσκοΐτη, ακόμη και τον Λάνθιμο; Να μας πει λοιπόν τη γνώμη του ο κ. Ζερβός για τον Λάνθιμο, πολύ θα ήθελα να την ακούσω. Τέλος, σοβαρολογείτε όταν αποδίδετε ύφος “κάμερα-στυλό” στις ταινίες του; Αν ναι, θα θεωρήσω ότι σπάμε πλάκα και δε συζητάμε σοβαρά.
PROFANOS DEN APANTO SE….ANOISIES….TON VOULGARI TON EKTIMO…OPOS KE TOUS PERISOTEROUS POU ANAFERTHIKAN.TO ATOMO THELEI PSYXIATRO==EXEI MIA EMONI MAZIMOU==DEN ME AFORA…..TO AN O EXORISTOS I TO NTELIRIO I O DRAKOULAS EFERAN KATI,,,,NEO,,,STON TOTE ELLIN.KINIMATOGRFO EXEI IDI…KRITHEI…..ANTE KALYVIXTA…OSO GIA TIN LIAPA…ATYXISES.MAZI MOU MILOUSE POLY FILIKA STO LAGONISI POU EIXE KATEVEI OTAN ITAN AROSTI[[STO TOTE XENIA]]]]]DEN EINE PSYXIATREIO EDO MESA===XOROS ANTALAGIS APOPSEON EINE…ELEOS….
Υποτίθεται πως ένα σοβαρό ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποιητική τέχνη, όταν θα επέλεγε να ασχοληθεί με μια άλλη τέχνη όπως αυτή του κινηματογράφου, θα επέλεγε και κάτι σοβαρό και αξιόλογο σε αυτόν τον τομέα…
Ομολογώ ότι απο τις ταινίες του Ζερβού έχω δει μισή! Γιατί οι ταινίες του, κατα τη γνώμη μου, δεν βλέπονται. Είναι ασυνάρτητες και προσβάλλουν την αισθητική μου… Απ’ όσο είδα τις θεωρώ βλακώδεις και εμετικές. (Ίσως υπο την επήρεια μαριχουάνας ή πρέζας να βλέπονται καλύτερα.)
Αλλά αυτό είναι θέμα υποκειμενικό, θα μπορούσε να πει κανείς. Σε μένα δεν αρέσουν και τις θεωρώ άθλιες, σε άλλους μπορεί να αρέσουν.
Το θέμα είναι όμως, πως ο Ζερβός επέλεξε να βρίζει άλλους σκηνοθέτες, να τους δυσφημίζει και να τους καννιβαλίζει, με εμπάθεια και φθόνο. Και αυτούς τους σκηνοθέτες, ούτε στο ελάχιστο δεν τους φτάνει αισθητικά, καλλιτεχνικά, κινηματογραφικά και ηθικά. Ούτε με το τηλεσκόπιο Χάμπλ, ο μουρλοζερβός δεν μπορεί να φτάσει τον Θίασο του Αγγελόπουλου ή την Ευδοκία του Δαμιανού ας πούμε…
Και κρίμα, γιατί τον Νικολαϊδη τον εκτιμώ για κάποιες ταινίες του, όπως εκτιμώ και το Ρεμπέτικο του Κ. Φέρρη… Πώς συνασπίστηκαν κάποτε και ομαδοποιήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι, δεν μπορώ να καταλάβω. Μάλλον η “επαναστατική ιδεολογία” τους, και το γεγονός ότι ήταν του “περιθωρίου” τους ένωνε με τον “γραφικό” Ζερβό. Όμως, άλλο τέχνη και άλλο Εξάρχεια… Ά ρε κατακαημένα Εξάρχεια… Πού είναι ο Άσιμος να σηκώσει τη μαγκούρα του πάνω στο κούφιο κεφάλι παλιών γνωστών του…
Τέσπα. Αρκετά ασχοληθήκαμε με αυτή την περίεργη ανάρτηση… Υπάρχουν νέοι έλληνες σκηνοθέτες όπως π. χ. ο Λάνθιμος και ο Οικονομίδης, που φέρνουν κάτι πραγματικά νέο και ελπιδοφόρο για τον ελληνικό κινηματογράφο…
Όσον αφορά τη Λιάππα δε γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες, πέρα του πόσο απεχθής μου είχε φανεί ο πόλεμος στο πρόσωπο της για την επίμαχη σκηνή…Απαράδεκτο μου φαίνεται όμως και το handicap 2,5 αστεριών σε κάθε ελληνική ταινία που μυθοστοριογραφεί πάνω στο οτιδήποτε, τη στιγμή που στο Ζερβό αρνούνται ακόμα και 1 αστέρι και βλέπεις ένα πάρτι εξυπνάδας και chic πνεύματος από τη πλευρά των κριτικών στο πρόσωπο του. Το ότι οι κριτικές ταινιών είναι δημοσιογραφικές και δε μπαίνουν καθόλου σε αισθητικούς όρους, δε με πείθουν για τη χρησιμότητα τους πάνω σε ένα μέσο με κανόνες διαφορετικούς.
Είναι προφανές ότι ο πόλεμος της απαξίωσης κάποιων θα ξεσηκώσει το τσεκούρι και απο την άλλη μεριά. Και τα παρορμητικά σχόλια του Ζερβού, με τα σημεία στίξης να περιγράφουν τις αντιδράσεις του, ακόμα και όταν εμφορούνται με υπερβολές και επιθέσεις είναι ξεκάθαρο δειγμα εφηβείας από ένα χώρο που δεν το έχουμε πολυσυνηθίσει. Έχω την υποψία ότι αν ήμουν κάποιος που είχα βριστεί με το Ζερβό, δε θα υπήρχε πρόβλημα να τα ξαναβρώ την επόμενη μέρα γιατί δε παίρνω τίποτα ως δεδομένο, όυτε καν μια βαριά κουβέντα και με τους παρορμητικούς ανθρώπους με τις λίγες ξεκάθαρες εμμονές λύνεις τις διαφορές σου καλύτερα, μέσω μιας αφρισμένα λυσσασμένης -για να παίξουμε και με την απο πάνω φράση- διαλεκτικής.