Παναγιώτης Ξανθόπουλος, Μεταμορφώσεις, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2006
Σαν πετρωμένος σκύλος ίσταμαι
φρουρός του τίποτα καρτερώντας τη στιγμή
που θα λυθούν τα μάγια
όταν ο τελευταίος ένοικος
έχει εξέλθει οριστικά
για να κινήσω λυσσασμένα
για την απέραντη στέπα
Σαν πετρωμένος σκύλος ίσταμαι
Πασχίζοντας μια λέξη
να ουρλιάξω
δυο φορές
« Φύγετε!» « Φύγετε! »
Γατί δεν ξέρω
ποιον πιο πολύ αγάπησα
Εσάς
ή τον δικό μου φόβο
Παράξενες παραισθήσεις
στο μισoσκ6ταδο της μέρας
στο μισόφως της νύχτας
Η νύχτα κάνει επέλαση
με κηλίδες σκοταδιού
το καταμεσήμερο
μαύρες στοές
για να κρυφτείς
ή να περάσεις
ελπίζοντας
πως στο τέρμα τους
προσμένει
ένα κομμάτι απ’ τον έναστρο θόλο
Ευλογημένο σκοτάδι του καταμεσήμερου
Κατάντικρυ
βιασμένο το μεσονύχτι της πόλης
φώτα
που το ξεσκίζουν
εκκωφαντικά
αφήνοντας σκοτεινές γωνιές γεμάτες
απ’ την ευωχία
της απελπισίας
Ο Παναγιώτης Ξανθόπουλος γεννήθηκε το 1951 στην Πετρούσα Δράμας.
Έζησε τα παιδικά του χρόνια στις Μεξιάτες Λαμίας, και τα μαθητικά στη Θεσσαλονίκη και τις ΗΠΑ.
Είναι πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ), του “OPEN University” και του Πάντειου Πανεπιστήμιου, στο οποίο αναγορεύτηκε διδάκτορας.
Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Γράφει ποίηση από μικρή ηλικία και έχει ασχοληθεί με μεταφράσεις.
