Νίκος Τομαράς
Πόλεμος ήταν Πικραλίδες με αγάλματα, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2005
Η ΣΤΟΑ
Η επινόηση του αστεριού,
Το άγγιγμα και η απώλεια,
Τις ανάγκες αφουγκράζονται
Οι παραισθήσεις,
Οι άνθρωποι αρχίζουν να περπατούν
Ποιο γρήγορα.
Τελικά είναι αλήθεια
«ανήκουμε στους μέσα
από λάθος κυκλοφορούμε».
Το παραμύθι μεικτό
Πριγκίπισσες και πειρατές
Σε αδιέξοδο περιπλάνησης
Ηλιοκαμένος τριγυρνώ
Ο Φαέθων γνώριζε
Τα τολμηρά ταξίδια δεν έχουν επιστροφή.
ΣΕΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΣ
ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΜΟΜΥΛΩΝ, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2005
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Την επιστροφή των δακρύων
Ανέμενε ο θρίαμβος
Με όνειρα επί πληρωμή.
Δρομείς ταχυτήτων φλεγόμενοι
Ιππεύουν σύννεφα – ρυτίδες του γαλάζιου
Επί τω αγγέλματι.
Της θλίψης ρωγμές
Καρφώνονται
Στου ουράνιου τόξου
Το περιβραχιόνιο
– αμαρτημάτων ύβρις.
Έρχεται η ρομφαία,
Από μετέωρους κήπους
Με μνήμες των εσπερινών.
Αστέρες αντιμάχονται
Της γης το φέγγος.
Στου βράχου τον κόρφο
Κρίνα ανθίζουν-
Ανέμων ολοκαύτωμα.
Στην πτώση του ήλιου. Δραπέτης ο φόβος
Στης νύχτας τα χείλη.
ΜΑΡΙΑ ΛΑΓΓΟΥΡΕΛΗ
Νερό στα κάρβουνα, Εκδόσεις Καστανιώτη,2005
COITUS INTERRUPTUS
Στην μνήμη της Rozalind Franklin
Έλα τώρα, δωσ’ το.
Ό, τι και να’ ναι.
Φανερώσου, αρκετά μέτρησα
– όπως παιδιά στο κρυφτό
Το ξέρω θα’ ναι δίκαιο κι άδικο μαζί
Θαύμα ή σύμπτωση σαν της ελιάς την όψη τη διττή
Που με ασήμι της γης
Τα φύλλα της στον άνεμο λικνίζει.
Ρίξε λαδάκι
Στου μυστηρίου τον αόρατο τροχό
Στου κηπουρού των εγκοσμίων
Τη σκαπάνη.
Αυτό το κάτι
Που όταν αρχίζεις σταματάς
Το φίδι που την ουρά δαγκάνει.
Άκουσέ τες, πλησιάζουν
Μαυροφόρες μυροφόρες
Σε πλήρη οργασμό με μικροσκόπια
Με άνθη στα πανέρια
Σπέρμα αλήθειας να καρπωθούν
Το μυστικό της δομής του έλικα
– μόνο γυναίκες θα το φυλάξουνε
βαθιά στη μήτρα τους.
Δεν έχουμε καιρό.
Σ’ αυτές δώσε το Μέγα
Ξημερώνει το τελευταίο Σαββάτο.
