Lana Del Rey, «Η Κρεβατοκάμαρά μου είναι Πλέον ένας Χώρος Ιερός – Υπάρχουν Παιδιά στην Άκρη του κρεβατιού μου» (Μετάφραση- Επίμετρο: Νικόλας Προδρόμου)

Βγες από το αίμα μου, σαλαμάνδρα!

Φαίνεται πως δεν μπορώ να φυσήξω αρκετό καπνό για να σε διώξω απ’ το μυαλό μου

να περικυκλώσω την ψυχή σου μέχρι να πεθάνεις, να σε αποβάλλω από το αίμα μου προς το Σαν Πέντρο.

Και παρ’ όλα αυτά, όπου και αν πάω, βρίσκεσαι εκεί

και εκεί βρίσκομαι και εγώ.

Δεν θέλω να πουλάω τις ιστορίες μου άλλο πια, σταμάτα να με πιέζεις.

Κάποιες ιστορίες δεν είναι για να τις πουλάς,

κάποιες λέξεις δεν είναι για να τις λες.

Θέλω να τις αφήσω κάτω από το κομοδίνο μου για να ξεχαστούν

ή να τις θυμάμαι μόνο όταν το μυαλό μου πέσει απάνω τους τα μεσάνυχτα έπειτα από μια κουραστική μέρα στην παραλία

ή από εσένα, κάποιο απόγευμα, καθώς θα τις ξεφυλλίζεις με τα  φθαρμένα και ζεστά σου χέρια μετά απ’ τη δουλειά .

Σε αγαπώ αλλά δεν με καταλαβαίνεις, είμαι μια αληθινή ποιήτρια!

Η ζωή μου είναι η ποίησή μου, ο έρωτας που κάνω είναι η κληρονομιά μου!

Οι σκέψεις μου είναι για το τίποτα, είναι για όμορφα πράγματα και δεν έχουν κόστος.