Κελύφια

  [Cáscaras]

1.

Τ’ όνομα των πραγμάτων που είναι ψέμα

κι είν’ ευλογία, η φορεσιά

που σκεπάζει το κορμί τ’ αγαπημένο

για να μην πεθάνουμε από το κρύο

πριν απ’ την ώρα μας, τα τρία-τέσσερα ποτηράκια

που μας ξαλεγράρουνε σαν μπούμε

σε κείνα τα κτίσματα τα γεμάτα αίμα και θρήνο,

το κρασί και τα γελάκια,

η σφραγίδα και το σκέπασμα,

η προσοχή στο φάκελο που μέσα του φυλάει

προδοσία ή αγάπη, χρήμα ή παγίδα,

η τεράστια ουλή που τη βαθιά πληγή κρύβει,

είναι το ελάχιστό μας καταφύγιο.

Συνδικάτα και συνεταιρισμοί,

σύνδεσμοι κι ανταγωνισμοί,

τούτοι οι επίδεσμοι οι σφιχτοί που σκεπάζουμε

τα μάτια μας για να μην τυφλωθούμε,

το μάταιο γλυκάκι της μιας μέρας και της άλλης μέρας

που μας γαργαλάει τον ουρανίσκο

για να μη βρει το δόντι τον πολτό

τον μοιραίο – δόλωμα είναι

φαρμακερό και σπλαχνικό. Οι φύλακες

αγρυπνούν. Ποτέ, ποτέ

δεν θα προδώσουν το παρασύνθημα που οδηγεί

στον φοβερό τον οπλισμό: την αλήθεια που σκοτώνει.

Διαβάστε περισσότερα