Αντώνης Αντωνάκος, Δυο ποιήματα
4Μαΐ
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Είμαι ο νέος ποιητής
που σας νευριάζει.
Είμαι αυτός που δεν
διαβάζετε και δεν αγαπάτε.
Είμαι ο λαχταριστός
μεζές για την ανία σας.
Είμαι ο δεισιδαίμονας
κι ο αναχωρητής. Είμαι
ο ερωτών κι ο ερωτόπληκτος.
Άνθρωπος, παιδίον της
λούφας και της αυγής.
Φαρμακερός στις αγάπες
και στα μοιράσματα. Από
γεννησιμιού μόνος κι
αφόρητος. Είμαι ο
αδερφός σας εν αμηχανία.
Ο πρωτοσύγκελος
φρενοβλαβής των μπαξέδων.
Αθώος σα Ρουμάνα σε
κωλάδικο. Ανδράποδο ορέων.
Και του εναπομείναντος λαού
ο βάρβαρος ολολυγμός. Είμαι
ο δια παντός αμήχανος
αλητήριος. Ο φαύλος τροβαδούρος
της επανάληψης παραδείσων
ποικίλων. Είμαι ο αποπλεύσας
λάθρα ταραχοποιός, όλο πείσμα
σκυλίσιο και πάθη. Είμαι ο
φούρναρης της πανσελήνου
και της αντίδικης σκέψης
ο στρατηλάτης. Είμαι το
άσυλο του πόνου κι ο θυμός.
Ο εποιήσας απόψεις ολισθηρές
και λάγνες. Κατʼ εικόνα
κάθε βέβηλης ψυχούλας που
γεννοβόλησε λογοπαίγνια και
ρουφιάνεψε χάρους επικείμενους
και κατεστημένα. Είμαι ο μετέωρος
στα τσακίδια της αγαπημένης. Ο
ακατάστατα συνεσταλμένος ερωτομανής.
Με όλο το κόκκινο των συρράξεων.
Μεγαλομανής και ανυπόφορα πομπώδης.
Διασπείροντας παντού φαλλοκρατίες
και τέτοια.







