Ντέμης Κωνσταντινίδης, “Σε κλειστά βιβλία”, 24 γράμματα, 2017
3Δεκ
Kείνες τις μέρες
Είχε βρει αυτός τρόπο
και τα βόλευε:
χρόνια ψάλτης στους Άγιους Πάντες,
ασφαλιστής το επάγγελμα―
είτε αργίες είτε καθημερινές,
το ίδιο πελατολόγιο
να τρομοκρατεί
και να καθησυχάζει.
Μουσικοδιδάσκαλο πια,
οικογενειάρχη,
διορισμένο στη Μ. Εκπαίδευση
―ποτέ δεν έδωσʼ αφορμή,
λόγο κακό δεν είπε για κανένα,
κρεμασμένο τον βρήκανε
κείνες τις μέρες
του Χρηματιστηρίου.
Δόμνα-Κωνσταντία
Πλέκει αξεχώριστα τα νήματα
Ξανθή νεράιδα σʼ όχθη λίμνης•
Ψάλλει χρησμούς, κεντάει μηνύματα
Πάνω απʼ το σκέλεθρο της μνήμης.
Έχω κρατήσει όλα τα γράμματα
Σελιδοδείκτες σε κλειστά βιβλία:
Δεκάδες τάματα, δεκάδες θάματα―
Το πέρας, την αφετηρία.
Όψη ατίμητη, στο διάβα σου
Πλήρωσες μέσα μου απʼ άκρη σʼ άκρη
Με τη ρευστή, δροσάτη λάβα σου
Το θάνατο και την αγάπη.







