Σαν παιδί

Φύλλα κίτρινα ξερά
πέφτουν καταγής
ατέλειωτο φθινόπωρο
εποχή μελαγχολίας
κι ας λένε για τʼ αντίθετο
οι ρομαντικοί
είναι όμορφη η φύση
μα οι ψυχές πικρές
ταλανίζονται
απʼ της ζωής τις νεροφαγιές
θέλουν νʼ αγαπήσουν
νʼ αγαπηθούν
μα δεν είναι έτοιμες
πώς να νιώσεις την αγάπη
αν δεν γίνεις παιδί
αν δεν γίνεις μικρός
πόσο λίγα ξέρουμε γιʼ αυτήν
είναι στο στόμα ολονών
είναι στο νου μας
μα στην καρδιά μας απουσία.