Αστέρια του Μάρτη
[Sterne im März]

Αργεί ακόμα ο θερισμός. Προβάλλουνε
χωράφια στη βροχή κι αστέρια το Μάρτη.
Με τον τρόπο των άκαρπων λογισμών
υποκύπτει το σύμπαν, καταπώς κάνει
το φως, που δεν αγγίζει στο χιόνι.

Κάτω απʼ το χιόνι χώμα θα ʼναι
κι αυτό δεν χάνεται: του χώματος
οι όψιμες τροφές. Ω άνεμε που ψηλά σηκώνεις!
Και πάλι τʼ αλέτρια σκίζουν το σκότος.
Ζητούν να μεγαλώσουν οι μέρες.

Τις μεγάλες μέρες μάς θερίζουνε χωρίς να μας ρωτούν
με κείνες τις καμπύλες και τις ευθείες∙
και χάνονται τʼ άστρα. Πάνω στα λιβάδια
ευδοκιμούμε και μαραζώνουμε δίχως επιλογή,
υποκύπτοντας στη βροχή κι εντέλει στο φως.