1.Κωνσταντίνος Κάλλιας, «Είπες θα πάγω σʼ άλλη γη» (ποίηση: Κ.Π. Καβαφης),  Spider Music, 2017

Ο Αλεξανδρουπολίτης νεοεμφανιζόμενος συνθέτης Κωνσταντίνος Κάλλιας κάνει την μεγάλη έκπληξη και αυτό που δεν κατάφερε η συντριπτική πλειοψηφία των δεκάδων συνθετών που έχουν μελοποιήσει Καβάφη εδώ και πολλές δεκαετίες. Σέβεται το κείμενο και όχι το ηχηρό όνομα του ποιητή και μπαίνοντας μέσα στο ποίημα μελωδεί πετυχαίνοντας έναν αμιγώς τραγουδένιο Καβάφη. Καμία λογιοσύνη, κανείς ακαδημαικός λυρισμός, κανένα σοβαροφανές μουσικό προφίλ. Φτιάχνει τραγούδια τους στίχους που σε καμία των περιπτώσεων δεν υποβιβάζουν το ποιητικό πνεύμα. Αντιθέτως επειδή θα ήταν τουλάχιστον αδόκιμο να χρησιμοποιηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση ο όρος “αναδεικνύουν”, τουλάχιστον θα έλεγα συμβαδίζουν με τη μελωδικότητα μιας ακόμη -αυτή τη φορά μουσικής- ανάγνωσης στο έργο του Αλεξανδρινού. Η αισθαντική και όχι γλυκανάλατη φωνή του βασικού ερμηνευτή της δουλειάς, Παντελή Θεοχαρίδη εντός της περιοχής που δημιουργούν οι τις μελωδικές γραμμές του συνθέτη όπως επιτυχημένη είναι η συμμετοχή της Κυρίας Αφροδίτης Μάνου και της νεαρής Δανάης Καλογιάννη.