ΑΠΕΡΑΝΤΟΣΥΝΗ…
Απεραντοσύνη στους γαλαξίες χαράζεις το όνομά σου.
Κι εμείς μαύρη ζωή, κέρματα και θλίψη
Μήτε κοζάκου λαλιά ακούμε, μήτε ψίθυρο γυναίκας
και τα πετούμενα σωριάζονται πάνω στους γενναίους
Του Αβραάμ Ρόμ το νεκρικό καράβι
πότε θα σαλπάρει, να αφήσουμε πίσω κατάρες
βαλάντια κι ολόχρυσες βιτρίνες
Άκου τον τυμπανιστή της Μοίρας
Εδώ η Τάξη αποκεφάλισε την Ομορφιά
Εδώ κυβερνάει το Θνητό
Εδώ το Μάταιο χτυπάει τα κρόταλά του
Και πάνω από τα έργα των ανθρώπων
Κορυφή της Επανάστασης
Κορυφή Καρλ Μαρξ
Κορυφή της φρουράς του Οκτώβρη
Κορυφή Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι
Το Σέλας ωραία, ωραία σαν όνειρο ας λάμψει
Απεραντοσύνη στους γαλαξίες χαράζεις το όνομά σου.
******************
ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΤΡΑΒΗΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΨΗΛΗΣ ΣΚΑΛΑΣ
Καστέλι του Μωριά και κάστρο
του Καράμπαμπα για χαμηλώστε λίγο
Κι όπως ανέβαινα με το κερί στο στόμα
τη σκάλα των θαυμάτων
τραβάνε τα σχοινιά ευυπόληπτοι
φιλήσυχοι αστοί
μελανοχίτωνες, γιάνκηδες
και πέφτω
σαν το Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων
Τους γραμματείς και
φαρισαίους να φοβάσαι, ω ψυχή μου…
Ξάφνου με πιάνει ο σεβντάς, τινάζομαι
Εγώ στις λάσπες, λέω, δεν πατώ, μήτε
βορρά θα γίνω των θεριών
Παρά μονάχα την ψηλή σκάλα
θα ανεβαίνω
αγέρωχος, ευθυτενής
με τα κουδούνια και το ξυράφι των τρελών
Τους γραμματείς και
φαρισαίους να φοβάσαι, ω ψυχή μου…
Πάνω από των ανθρώπων
τον εξευτελισμό και την μικρότητα
Τι λάμπει, τι βροντά στο αστροφώτιστο κενό
και το σπαθί σηκώνει
Ένα βουβό «ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ» μας στεφανώνει.
********
ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ LADA ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ;
Πωλούνται τύρφης υλικά
Oι λάμπες του Ίλιτς, ο Τύμβος του Τσάρου
Άγγελοι χωρίς φτερά, μολυβένιοι στρατιώτες
Τα μαύρα μάτια στο Γενί Καλέ
κι η δόξα του αντάρτικου στο Κερτς
Πωλούνται τύρφης υλικά
κρινάκια για τον άλλο κόσμο
κεριά σε μαύρο φόντο, ένα ψυχοσάββατο
που μνημονεύει άπιστες Καρένινες
Γεννηθήκαμε σαν ασκιά στην παγωνιά
Πού είναι ο χρυσός και ο άργυρος;
Πού είναι των υπηρετών το πλήθος και ο θόρυβος;
Όλη η ζωή συνοπτικά και σε προσφορά
Σκόνη, τέφρα, σκιά χωρίς
μορφή, χωρίς θρίαμβο, χωρίς πάθος
Θρηνώ και κλαίω και ρωτώ:
-Πού πάνε, Κύριε, τα Lada για να μην πεθάνουν;
*********************************************************************************************
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
Οι εκδόσεις Περισπωμένη και το βιβλιοπωλείο Το Δόντι παρουσιάζουν την ποιητική συλλογή Τι αιώνα κάνει έξω; Του Γιώργου Κοζία, την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου και ώρα 8.30 μ.μ.στο Cafe Cinema, Πεζόδρομος Γεροκωστοπούλου 54, Πάτρα
Η ποίηση ως πολιτική πράξη
Συζητούν: Κρίστυ Κουνινιώτη, Δημοσιογράφος, Γιάννης Χρυσανθόπουλος, Ποιητής, δοκιμιογράφος και ο συγγραφέας.
Ποιήματα θα διαβάσουν: Περικλής Βασιλόπουλος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, Εμμανουέλα Καμπίτση, ηθοποιός
****************
Ο Γιώργος Κοζίας ολοκληρώνει την ποιητική τριλογία που ξεκίνησε με το μαχητικό «Πολεμώντας υπό σκιάν…» (2017), συνεχίστηκε με τον «θαρραλέα αιρετικό» «Εξάγγελο» (2021) και κορυφώνεται με τη συλλογή «Τι Αιώνα κάνει έξω;» Τριάντα ένα νέα ποιήματα ενός προεπαναστατικού και συνάμα προφητικού ύφους για τον αιώνα που διανύουμε.
«Καλογιάννο, Καλογιάννο
σπλαχνίσου τον άνθρωπο που τραυλίζει στον αιώνα του!»
Ποίηση αντίστασης, ποίηση αφύπνισης, ποίηση που δεν αντανακλά μόνο την πραγματικότητα, αλλά με δεξιοτεχνία την μεγεθύνει. Εμπύρετος λόγος, επικός και εμπρηστικός ταυτόχρονα, με ξεσπάσματα λεπτότητας, από την αρχή ως το γοερό και ένδοξο τέλος του. Η ποιητική μιας οργισμένης μελαγχολίας σε νέα δοκιμή.
«Τι στέκεις καρδιά μου, τόσο εκστατική
τινάξου στο Μπαλκάνι!
Αλεξάνδρεια, Θήβα, Πρέβεζα, Ερμούπολη, Κιλκίς
Πικρό ψωμί και κίβδηλη ζωή
Τι απέγινε των παλαιών πόλεων η οργή;».
**************************************************************************************************
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Γιώργος Κοζίας γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε βιβλιοθηκονομία και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Εργάστηκε στον χώρο του ημερησίου και περιοδικού Τύπου. Πρωτοδημοσίευσε στα περιοδικά “Το Δέντρο” και “Ευθύνη” το 1983. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Ζωολογικός κήπος (Στιγμή, 1989). Ο μάρτυρας που δεν υπήρξε (Στιγμή, 1995). Πεδίον ρίψεων (Στιγμή 2001) Κόσμος χωρίς ταξιδιώτες (Στιγμή, 2007). 41ος Παράλληλος (Στιγμή, 2012), Πολεμώντας υπό σκιάν… Ελεγεία και σάτιρες (Περισπωμένη, 2017). Εξάγγελος (Περισπωμένη, 2021), Τι αιώνα κάνει έξω; (Περισπωμένη, 2025). Ποιήματα του έχουν μεταφραστεί και ανθολογηθεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά, πολωνικά και αραβικά. Το έργο του παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών «Ποίηση και Μουσική» Ιανουάριος 2009 και στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας “Ας μην μας καταβροχθίσουν οι κοριοί” 2013.
Επίσης ποιήματα του έχει μελοποιήσει ο Θάνος Μικρούτσικος. Έργα για φλάουτο (WORKS FOR FLUTE) IVONA GLINKA, αφήγηση Δημήτρης Παπανικολάου – Legend Classics, 2007 και Πέντε κείμενα μετά μουσικής. Η γη τσακισμένο καράβι, ποίηση Γιώργος Κοζίας, William Blake, Αγγελική Καθαρίου-Νέλλη Σεμιτέκολο. Ένας κόσμος χωρίς ταξιδιώτες (Γαβριηλίδης 2013).
