Περί των κατά χώραν Κύπρον Σκαιών
Νεόφυτος Ο Έγκλειστος
1143 μ.Χ.
Καλά τα λες και τα φαντάζεσαι μες στην εγκλείστρα σου Νεόφυτε, σα γράφεις. Σαρακήνοι, ληστές, Ισαάκιοι κι Ιγκλίτορες. Σφαγές, λεηλασίες και ξενιτεμός των αρχόντων εις την Πόλη. Μα, να, πέρα από τα Λεύκαρα και πέρα από του Μελισσόβουνου τη Σπηλιά, στα όρη τα ψηλά της Μαραθάσας, του Σετράχου οι πηγές, άλλα ιστορούν. Πώς εφτιάξανε μέσα στους δρύες οι μοναχοί της Βορινής το παρεκκλήσι, για να ξεπλύνουνε το αίμα των βαρβάρων, αναστηλώνοντας των Πατέρων τες Εικόνες. Διότι οι Αγαρηνοί, απ’ του Ξερού τα μέρη ξεκινώντας, από πλοία λερά εφορμήσανε, πάνω στα βουνά μας να γυρνάνε, αφού χορτάσανε του κάμπου το γιουρούσι. Μα δεν ήμαστε πάντα αρνιά για σφαγή. Τα χώματά μας τα ιερά, μες των δασών, στων ρουμανιών τα μέρη, σαν επατήσανε, βρήκανε θάνατο φρικτό, απ’ το δικό μας χέρι. Βαθιά μες στη χαράδρα τους εθάψαμε, τι οι ξένοι μαγαρισμένοι είναι, λαφυροδαίμονες και βιαστές κι εμείς περήφανοι ορεσίβιοι, αρχόντοι, τέτοια ντροπή δεν την βαστάμε. Έτσι, λοιπόν μαθές, μάθε και τούτο, πως κείτονται νεκροί στου ποταμού την κοίτη, με ένα σημάδι ξύλινο, σειρά οι Σαρακήνοι. Υγρό είναι το μνήμα τους, ο ποταμός αστείρευτος κυλάει, κι οι κερασιές με τα κορμιά τους λίπασμα, στον ουρανό υψώνουν τα κλαριά τους, να κόβουμε εμείς γλυκό καρπό, ζουμί απ’ τη θανή τους, να απλώνουν ρίζες στα ριζά, να ανάβουμε καντήλι, στης Παναγιάς μας το βωμό, να ευλογά Εκείνη, εμάς που αντισταθήκαμε στου άδικου τη δίνη και φτιάξαμε μες στον γκρεμό, θεόρατη γαλήνη…
«Ενώ πλησίαζαν να συμπληρωθούν οι μέρες που ο Ιησούς θα άφηνε αυτόν τον κόσμο, πήρε την απόφαση να πάει στην Ιερουσαλήμ. Πριν πάει, έστειλε αγγελιοφόρους, οι οποίοι μπήκαν σ’ ένα χωριό των Σαμαρειτών για να προετοιμάσουν τον ερχομό του. Οι Σαμαρείτες όμως δεν τον δέχτηκαν, γιατί κατευθυνόταν προς την Ιερουσαλήμ. Όταν το είδαν αυτό οι μαθητές του Ιάκωβος και Ιωάννης, του είπαν: «Κύριε, θέλεις να ζητήσουμε να κατεβεί φωτιά από τον ουρανό και να τους καταστρέψει, όπως έκανε και ο Ηλίας;» Εκείνος στράφηκε προς αυτούς και τους επέπληξε λέγοντας: «Ξεχάσατε ποιο πνεύμα κατευθύνει τη ζωή σας· ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να καταστρέψει ανθρώπους αλλά να τους σώσει». Ύστερα από αυτό έφυγαν για άλλο χωριό.»
Κατά Λουκάν, 9, 51 – 56
Πολύ όμορφο το ποίημά σας αγαπητέ κύριε Μακρή.
Σας ευχαριστώ θερμά, κύριε Μεσολώρα.
Ο Χριστός δίδαξε να αγαπάμε τους εχθρούς μας.
«Πατέρα συγχώρεσέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν.»
«Και ποιοι δεν ξέρουν τι κάνουν; Οι τρελοί.» έλεγε
η Αγία Γαβριηλία.
«Τι, ξέρω, πλάι απ’ το θρόνο το δικό σου
πως έχεις στήσει στο Χριστό έναν άλλο θρόνο,
και Τον ζωγράφισες με στέμμα στο κεφάλι
και κατακόκκινα στα πόδια του σανδάλια,
οπ’ όχι εσύ σ’ Αυτόν, μα Αυτός σ’ εσέ να μοιάζει…»
Άγγελος Σικελιανός, Χριστός λυόμενος ή
Ο θάνατος του Διγενή
Το λάθος που κάνουμε όλοι οι «χριστιανοί».
Και εγώ σας ευχαριστώ θερμά αγαπητέ κύριε Μακρή.
Νομίζω δεν έχετε καταλάβει τίποτα από το ποίημα. Όταν έρχονται να μας σκοτώσουν, να βιάσουν και να καταστρέψουν, το να τους αφήσουμε συνιστά αναξιοπρέπεια και δειλία. Να αφήσουμε να μας τα πάρουν όλα τότε κύριε Μεσολώρα. Να τα κάψουν όλα, κι εμάς μαζί. Αυτό θα πει χριστιανική αγάπη για σας προφανώς. Ε, λοιπόν, αίσχος.
Αγαπητέ κύριε Μακρή, και με όλο τον σεβασμό, εάν αυτός είναι ο Χριστός, τότε σε τι διαφέρει από τον Μωάμεθ;
«ἐπειδὴ καὶ ᾿Ιουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ῞Ελληνες σοφίαν ζητοῦσιν. ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, ᾿Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ῞Ελλησι δὲ μωρίαν.»
Προς Κορινθίους Α΄ 1, 22 – 23
Οι Έλληνες καμιά μωρία δεν έχουσιν όταν μάχονται υπέρ βωμών και εστιών!
Αυτό, προς απάντησή σας.
Η κατα Λουκαν διαλυσις – σμπαραλιασμα της προσωπικοτητος -οντοτητος του ανθρωπου! Του ανθρωπου, ο οποιος ειναι φτιαγμενος απο τον πατερα – θεο, κατ’ εικονα και καθ’ ομοιωσιν του ιδιου του πατρος μας – ΘΕΟΥ.
Κατα Λουκαν, κεφαλαιον στ’ παραγραφοι 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37
—– Εις σας ομως που με ακουετε και εχετε την διαθεσιν να συμμορφουσθε προς την αληθειαν, επειδη θα αντιμετωπισετε πολλους επικριτας και διωκτας, σας λεγω να αγαπατε τους εχθρους σας, να ευεργετειτε εκεινους που σας μισουν, 28 να ευχεσθε προς τον θεον αγαθα και να επικαλησθε τας θειας ευλογιας δι’ εκεινους οι οποιοι σας καταρωνται, και να προσευχεσθε υπερ εκεινων οι οποιοι σας δυσφημουν και οπωσδηποτε σας βλαπτουν. 29 Εις εκεινον που σε κτυπα εις την μιαν πλευραν της σιαγονος, προσεφερε του και την αλλην πλευραν. Και εκεινον που θελει να σου παρει το επανωφοριον, μην τον εμποδισης να παρη και το υποκαμισον σου. ( Η προς τον πλησιον αγαπη σου δηλαδη πρεπει να σε κανει υποχωρητικον παντοτε και να σε προμθυμοποιει, οπως παραιτεισαι υπερ του πλησιον και απο αυτα τα πλεον νομιμα δικαιωματα σου. 30 Εις καθενα που θα σου ζητει, διδε, αλλα παντοτε με διακρισιν, που θα την διαπνεει ειλικρινης αγαπη. Και απ’ εκεινον, που παιρνει τα ιδικα σου, να μη απαιτης και να μην ανοιγης δικας δια να τα ξαναπαρης. 31 Και με ολιγας λεξεις, οπως θελετε να συμπεριφερωνται προς σας και να σας κανουν οι ανθρωποι, και σεις να κανετε εις αυτους τα ιδια. 32 Διοτι εαν αγαπατε μονον εκεινους, που σας αγαπουν, ποια ευνοια απο τον Θεον και ποια αμοιβη απο αυτον σας ανηκει; Καμμια. Διοτι και οι αμαρτωλοι αγαπουν εκεινους οι οποιοι τους αγαπουν. 33 Και αν κανετε το καλον εις σε εκεινους που σας ευεργετουν, ποια ευνεια και χαρις και ανταμοιβη σας ανηκει απο τον Θεον; Καμμια. Διοτι και οι αμαρτωλοι το ιδιο κανουν. 34 Και εαν δανειζετε εκεινους, απο τους οποιους ελπιζετε να λαβετε οπισω τα δανεισθεντα, ποια χαρις και ανταποδοσις απο τον Θεον σας ανηκει; Καμμια. Διοτι και οι αμαρτωλοι δανειζουν αλλους αμαρτωλους δια να λαβουν οπισω ολοκληρον το δανεισθεν ποσον η και εν καιρω αναγκης λαβουν και αυτοι ισα ωφεληματα και δανεια απο εκεινους, που εδανεισαν. 35 Σεις ομως να αγαπατε τους εχθρους σας και να τους ευεργετητε και να τους δανειζετε χωρις να ελπιζετε τιποτε ως ανταποδοσιν απο αυτους. Και θα ειναι πολυς ο μισθος σας και μεγαλη η ανταμοιβη σας απο τον Θεον. Και θα εισθε εν τη βασιλεια των ουρανων κατα χαριν τεκνα του υψιστου Θεου, προς τον οποιον θα ομοιαζετε ηθικως. Διοτι και αυτος ειναι ευεργετικος και ωφελιμος εις τους ανθρωπους οι οποιοι δεικνυουν αχαριστιαν εις τας τοσας ευεργεσιας του και οι οποιοι δεν εχουν καλην διαθεσιν και προαιρεσιν αλλ’ εινα πονηροι. ((( Μισο λεπτο ))) —- Δηλαδη ο Θεος υπηρξε ( και εξακολουθει να ειναι ) ευεργετικος και ωφελιμος προς τους αχαριστους, κακοπροαιρετους, πονηρους – εγκληματιες – βιαστες ανθρωπων – επιχειρηματιες ολιγαρχες κεφαλαιοκρατες και στους υπαλληλους τους, επαγγελματιες πολιτικους, σε επιστημονες εξωνημενους, και στους ενστολους μπραβους τους! Λησμονωντας ο Θεος η οι γραφοντες τα ευαγγελια, οτι οι αχαριστοι, οι κακοπροαιρετοι, οι πονηροι δεν αγαπουν κανεναν, μη δινοντας σε κανεναν, αφου πρωτα δεν αγαπουν και δεν εκτιμουν τον ιδιο τον εαυτο τους. Γι’ αυτο ο Αριστοτελης στα — Ηθικα Νικομαχεια — προτρεπει τους ανθρωπους, να ειναι φιλαυτοι, δηλαδη, να αγαπουν τον εαυτον τους εκτιμωντας αυτον, επιζητωντας την πνευματικη – ηθικη εξελιξη τους. Γραφει, λιοπον ο Αριστοτελης: Ο εναρετος ανθρωπος πρεπει να ειναι φιλαυτος ( γιατι πραττοντας ηθικα ωραιες πραξεις και ο ιδιος θα ωφεληθει και τους αλλους θα ωφελησει ), ενω ο κακος ανθρωπος δεν πρεπει να ειναι φιλαυτος, γιατι αυτος θα βλαψει και τον εαυτο του και τους αλλους, καθως ακολουθει τα κακα παθη του. Ο νους επιλεγει παντοτε αυτο που ειναι καλυτερο για τον ιδιο ( τον νου ), και ο εναρετος ανθρωπος υπακουει στον νου. —- Επανερχομαι με την παραγραφο 36 Γινεσθε λοιπον σπλαχνικοι προς τον πλησιον και συμπονετικοι εις τας δυστυχιας του και τας αναγκας του, καθως και ο ουρανιος πατηρ σας ειναι ευσπλαχνικος προς ολους. ( και ερωτα ο ΚΑΖΑΣΗς σκεπτομενος: ο Θεος που εινα ευσπλαχνικος προς ολους, ευσπλαχνιζεται και τα εκατομμυρια παιδια, που ο ιδιος επιτρεπει, μεγαλη η χαρη του, να κακοποιουνται, πεθαινοντας, απο τους αχαριστους, κακοπροαιρετους, πονηρους που ωφελει, ευεργετωντας, συμφωνα με το ευαγγελιο; ). Παραγραφος 37 Και μη κατακρινετε εξ ασυμπαθειας και εγωισμου τας πραξεις του πλησιον σας¨ ασφαλως δε τοτε και σεις δεν θα κατακριθητε υπο του θεου εν τη μελλουσι κρισει. Μη γινεσθε δικασται απροσκλητοι και προπετεις δια να καταδικαζετε τον πλησιον¨ και δεν θα καταδικασθητε υπο του Θεου. Εφ’ οσον δε δεν σας εχει ανατεθει ως καθηκον το να δικαζετε, κρινετε εις τας ιδιωτικας σας συζητησεις με συμπαθειαν και απολυετε ως αθωους τους αλλους και θα κριθητε και σεις με επιεικειαν και θα αθωωθειτε υπο του Θεου. —- Εδω ξεπαστρευει ο θεανθρωπος την συνειδηση η οποια προυποθετει αυτογνωσια – κριση.
Ο Αριστοτελης σε αντιθεση με την ιδουαικη πανωλη γραφει: H αρετή ασχολείται με την ορθή κατεύθυνση των συναισθημάτων μας της χαράς, της αγάπης, του μίσους. Οι άνθρωποι κάνουν καλά, όταν πράττουν τα κακά για τους εχθρούς τους και τα καλά για τους φίλους τους (όπως στην ρητορική ισχυρίζεται).
Ο μεγαρευς ποιητης, Θεογνις, εγραφε: ευεργετώντας κακούς, δύο τα κακά: και χηρεύεις κτεάνων και χάρις ουδεμία˙ δηλαδή, και χάνεις τα κτήματά σου και ευχαριστώ δεν ακούς˙
Ο Επικουρος επροτεινε: Tην λυτρωση απο τον φοβο των θεων, του θανατου, των σωματικων πονων, και των ψυχικων θλιψεων, καθως , και απο ποθους που ξεπερνουν το φυσικο μετρο, απο τις αμετρες δηλαδη φιλοδοξιες, θεωρωντας, οτι σκοπος της γνωσης ειναι η ευδαιμονια, καθως η αξια της γνωσης μετριεται απο την χρησιμοτητα της για ευδαιμονια, και, πως ειναι ματαιη καθε πνευματικη εργασια που δεν θεραπευει κανενα πονο του ανθρωπου.
Υ.Γ. Μην απορειτε, λοιπον, γι’ αυτα που διατεινεται ο κυριος Μεσολωρας! Ο κυριος Μεσολωρας εκφραζει, εκφεροντας ( αφου εχει εγκολπωθει ), την ψυχολογια που διαμορφωνει την χριστιανικη θεωρια, ιδεολογια, φιλοσοφια, θρησκεια ( επιλεξτε ο,τι θελετε ), η οποια δεν ειναι αλλη απο το σμπαριαλιασμα – την εκμηδενιση καθε οντοτητας! Που, κατα την γνωμη μου εξυπηρετει μεγιστη πολιτικη σκοπιμοτητα! Ο κυριος Μεσολωρας ειναι ξεκαθαρος. Αυτος ειναι ο χριστιανισμος! και ετσι αντιλαμβανεται την αγαπη!
Αγαπητέ κύριε Καζάση, ένα ποίημα που έγραψα πριν λίγα χρόνια:
μικρό αυτοβιογραφικό σημείωμα
Ο Χριστός είναι το φως του κόσμου.
Ο Χριστός είναι η οδός, η αλήθεια, η ζωή.
Με τον Χριστό συμβαίνει το εξής:
και ψέματα να είναι, πάλι είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει,
αλλά αφού είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει, δεν μπορεί να είναι ψέματα.
Κατά τα λοιπά:
αμαρτωλό κουτορνίθι.
————
Και ένα ποίημα που έγραψα πριν λίγες ημέρες:
όμορφα
Ο Χριστός δεν υπάρχει,
όλα είναι ψέματα,
ο άνθρωπος είναι μία τυχαιότητα
στην άκρη του πουθενά
δίχως κανένα νόημα και σκοπό
κ.τ.λ. κ.τ.λ.
Όμορφα.
Την Καινή Διαθήκη ποιος την έγραψε;
Και για ποιο λόγο;
————
Αγαπητέ κύριε Καζάση, για ποια πολιτική σκοπιμότητα μιλάτε;
Οι δύο μεγάλες υπερδυνάμεις, ΗΠΑ και Ρωσία, είναι και οι δύο χριστιανικές χώρες.
Έπειτα, η ηθική που διδάσκει ο Χριστός στο Τετραευαγγέλιο
είναι η υψηλότερη που υπήρξε ποτέ στην ιστορία του ανθρώπου.
Και ακόμη, ψέματα, εκτός από τον Χριστό,
και οι απόστολοι, και οι προφήτες, και οι άγιοι
και τα θαύματα και όλα;
Και όλα αυτά είναι έργο κάποιων σατανικών μυαλών
που τα σκαρφίστηκαν για να κυριαρχήσουν στον κόσμο;
Γιατι δεν ακουτε; η κανετε οτι δεν ακουτε, κανετε οτι δεν καταλαβαινετε;
Παρεθεσα απο το κατα Λουκαν ευαγγελιο σας μια σειρα. ενα κατεβατο ολοκληρο απο διαστροφικες – ανωμαλες παροτρυνσεις προς τους ανθρωπους, οι οποιες τους κουρελιαζουν, κατεξευτελιζοντας τους!
Και ερωτατε — για ποια πολιτικη σκοπιμοτητα; —
Το σφαξε με αγα μου να αγιασω το γνωριζετε; Ασφαλως και το γνωριζετε.
Θα σας υποβαλλω δυο ερωτσεις διοτι με προκαλειτε να το κανω.
Εαν ( που το απευχομαι βεβαια ), εισβαλλουν μεσα στο σπιτι σας, ληστευοντας, κακοποιωντας η σκοτωνοντας αγαπημενα σας προσωπα, θα γυριστε και το αλλο μαγουλο, θα τους δωσετε το υπακαμισο και το παντελονι σας;
Εαν κανετε μια πωληση ακινητου και σας παρουν το ακινητο χωρις να σας καταβαλλουν το συμφωνηθεν αντιτιμο, θα παραιτηθειτε απο την νομικη διεκδικηση παντος νομιμου δικαιωματος σας,
χαριζοντας το ακινητο αλλα και τους κοπους σας στην δολιοτητα;
Αυτα προτρεπει ο λογος του κυριου σας δια των ευαγγελιων, προτεινοντας στους ανθρωπους την ανοχη στο αδικο – στο βιαιο, για να εχουν την αποδοχη του θεου σας. Η ευλογημενη απο τον χριστο – θεο σας ανοχη στο αδικο – στο βιαιο ωθει τους ανθρωπους να γινουν αδικοι – βιαιοι.
Η χριστιανικη θρησκεια ωθει τους ανθρωπους στην βια – στην αδικια – στης αδικιας την βια.
Η χριστιανικη θρησκεια προτεινει, προαγοντας την ανοχη – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – προαγει ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ των ανθρωπων στο αδικο – στο βιαιο
Αγαπητέ κύριε Καζάση, σας συμπαθώ πολύ. Εύχομαι, το σημαντικότερο, να είστε καλός άνθρωπος, και, έπειτα, να είστε ευτυχισμένος, διότι εάν είστε ευτυχισμένος και ο Θεός θα είναι ευχαριστημένος μαζί σας.
Εξαιρετικό, Κωνσταντίνε· εγκεντριζόμενο και εγκεντρίζον· μα και ενοχλητικό για τους αντιλογοτεχνίζοντες.