Οι εθνάρχες, οι στρατηγοί ( που πάνω σε αίματα,

σε πτώματα, σε κόκκαλα τον θρόνο τους έστησαν),
o επί Τετάρτης Αυγούστου λογοκριτής,  εντολοδόχος της Ελισάβετ βραβευμένος ποιητής

την Κύπριδα παρέδωσαν

στα μανιασμένα, αγάμητα,

στα στίφη τα οπλισμένα,

τους μελεόφρονας λαούς κατατρύχοντας!

Και η Ραστώνη στον Εκνεφία το βλέμμα της

στυλώνοντας, εκραύγασε:

«Αφρόδιτα! Αίσθηση ελευθέρα! Ουδέποτε! τους αναίσθητους

που σφάζονται για να αισθανθούν, θα συγχωρήσεις».

`

****

 

Ανεξίτηλο

 

Όταν η Κερύνεια καταματωμένη,

την Αθήνα εκλιπαρούσε,

η Αθήνα με δάφνινα στεφάνια υποδεχόταν

τους εντολοδότες των τυράννων της προδοσίας,

και τους προσαγόρευε Μακάριους  Πατέρες της Δημοκρατίας.

Πέρασαν χρόνια, δίχως να γονατίζει με λυγμούς

η Αθήνα που την Κερύνεια κατέσφαξε!