[…] Συνεπώς, και άσχετα αν ο θάνατος είναι συνέχεια παρών στην ποίηση του Α. Φωστιέρη, άσχετα αν μεγάλο μέρος του ποιητικού έργου-του σφραγίζεται, (όπως και εκείνο του Τ. Παπατσώνη που προηγήθηκε), από τη βαθιά συνείδηση του θανάτου, συμπεραίνω πως θα ήταν μεγάλο λάθος αν, παρ’ ελπίδα, πιστέψουμε πως ο θάνατος κατέχει την πρώτη θέση στη σκέψη-του, ενώ τη δεύτερη θέση μοιραία την καταλαμβάνει η ζωή. Γιατί, ο ποιητής, που θέλει να συστήνεται και ως “Ένας αυτόχθων του θανάτου”, κατά τον δημοφιλή στίχο-του (σ. 175), δεν οδηγείται, επαναλαμβάνω, από ερωτική έλξη προς τον θάνατο. Απεναντίας, όλα αυτά τα χρόνια, όπως διαφαίνεται μέσα από την ποίησή-του, επιδιώκει απλώς και μόνο τη μελέτη, μάλιστα επισταμένα και συστηματικά, του ανέκκλητου θανάτου σαν ένα ακατανόητο μυστήριο, μαζί με τις φρικτές συνέπειές-του αλλά, παράλληλα, θέλει να κατανοήσει και τη φυσική και μεταφυσική αντίληψη που έχουμε (όσοι έχουμε) για αυτό το μυστήριο, με βασικό στόχο, όπως είπα, να αποκομίσει στέρεα συμπεράσματα από όλη αυτή τη διερευνητική σπουδή-του, αποφεύγοντας βέβαια την εκ του συστάδην ή την κατά μέτωπο σύγκρουση μαζί-του. Όμως, με τον τρόπο που εργάζεται ο Α. Φωστιέρης μέσα στο ποιητικό εργαστήρι-του, αναπόφευκτα αναδεικνύεται και σαν ένας σχολαστικός και ακούραστος αναλυτής του θανάτου. Και εδώ ασφαλώς, όταν αναφέρομαι στον θάνατο, εννοώ τον κάθε λογής θάνατο και βέβαια τον ηθικό, που είναι πιο δραστικός, επομένως πιο μαρτυρικός και καταστροφικός για τους ευάλωτους ανθρώπους.
*********************
Το βιβλίο αυτό, στις σελίδες του οποίου ο συγγραφέας διατυπώνει την ερμηνευτική πρότασή του για κάποια σημεία ποίησης του Α. Φωστιέρη, και το οποίο όχι μόνον δεν διεκδικεί το αλάνθαστο αλλά δεν έχει και τη φιλοδοξία να θεωρείται εξαντλητικό, έχει ως τίτλο Ένας αυτόχθων του θανάτου, γιατί υποδηλώνει σαφώς το κυρίαρχο θέμα που δεσπόζει στο μεγαλύτερο μέρος του αλλά, παράλληλα, και τη σταθερή διάθεση του ποιητή ν’ αναμετρηθεί γενναία με αυτό το θλιβερό και βασανιστικό θέμα, όπως, εξάλλου, φανερώνεται και μέσα απ’ όλο το ποιητικό έργο του. Τον συνοδεύει και τον συμπληρώνει ο υπότιτλος Στάσεις στο ποιητικό έργο του Αντώνη Φωστιέρη, που υποδηλώνει τη σκόπιμα βαθμιαία-τμηματική, την κατά διάφορες φάσεις και χρονικά διαστήματα κριτική ανάγνωσή από τον συγγραφέα.
Συγκεκριμένα, το βιβλίο, πέρα από την εισαγωγή, συγκροτείται και από άλλα δέκα μέρη που είναι στην ουσία δέκα αυτοτελή δοκίμια που υπέχουν ρόλο μικρών κεφαλαίων. Σε αυτά τα δέκα εκτενή δοκίμια εξετάζονται και αναλύονται διάφορα θέματα που συναντάμε στην ποίηση του Α. Φωστιέρη, όπως είναι π.χ. το θέμα της λειτουργίας του μαύρου χρώματος ή του σκοταδιού και γενικά των συμβόλων που υπάρχουν στην ποίησή του, της λειτουργίας του αμφίσημου φωτός, των ερωτημάτων, των διακειμενικών αναφορών και των απόηχων στην ποίησή του, της προστακτικής / υποτακτικής έγκλισης των ρημάτων, της επίτασης, της ζωγραφικής, του διαβρωτικού φόβου
***********************************************
Ο Χρήστος Μαυρης γεννήθηκε το 1954 στη Κύπρο. Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στην Αθήνα και παρακολούθησε Ανθρωπιστικες Σπουδες στην πρώην Σοβιετικη Ένωση. Επίσης παρακολούθησε εξάμηνο επιστημονικο σεμινάριο στην Επικοινωνία και στα Μ.Μ.Ε., υπο την εποπτεία του Παντείου Πανεπιστημίου. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πολλες εφημερίδες. Απο το 1998 μέχρι το 2009 δίδαξε στη Σχολη Δημοσιογραφίας του FIT (Frederic Institute of Technology). Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνων Κύπρου και αντιπρόεδρος της Ένωσης Συντακτων Κύπρου. Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα επτα ποιητικες συλλογες καθως και βιβλία-μονογραφίες για τους ποιητες Μανόλη Αναγνωστάκη, Τάκη Σινόπουλο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Μανόλη Πρατικάκη, Κατερίνα Γώγου, Γιώργο Θεοχάρη, Κώστα Μόντη, Μιχάλη Πασιαρδη, Πίτσα Γαλάζη και Ανδρέα Σισμάνη. Ακόμη έχει εκδώσει ένα βιβλίο με συνεντεύξεις με τον Μάριο Τόκα κ.ά.. Η ποιητικη συλλογη-του Ενέδρα τιμήθηκε με το Κρατικο Βραβείο των Μορφωτικων Υπηρεσιων του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου για άτομα κάτω των 27 χρονων, η δε συλλογη-του Αποκαθήλωση τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικο Βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμου της Κύπρου. Ποιήματά-του έχουν μεταφρασθει στα αγγλικα, γερμανικα, ισπανικα, τουρκικα, σερβικα, βουλγαρικα, ρουμανικα, κροατικα και ιταλικα. Τον Αύγουστο του 2015, το ιταλικο περιοδικο Soglie Anno XVII, n. 2. δημοσίευσε επτα ποιήματά-του, στα ιταλικα και ελληνικα, απο τη συλλογη Στις πολιτείες των αλλόκοτων πουλιων, μεταφρασμένα απο τον Crescengio Sangilio. Ο συνθέτης Αδάμος Κατσαντώνης έχει μελοποιήσει ποιήματα του που περιλαμβάνονται στον ψηφιακο δίσκο Δεν μοιράζεται η πατρίδα και η εκ Θεσσαλονίκη συνθέτρια-ερμηνεύτρια Αριάδνη (Φιλιππίδου) μελοποίησε ποιήματα του από τις συλλογες του Ο εσπερινος της μνήμης και Στις πολιτείες των αλλόκοτων πουλιων. Το 2017 κυκλοφόρησε σε ψηφιακο δίσκο μουσικο έργο που τιτλοφορείται Ακατοίκητο ονειρο σε Νερένια μάτια…. Πρόκειται για μία σειρα ποιημάτων-του, απο τις ποιητικες συλλογες Ο εσπερινος της μνήμης και Στις πολιτείες των αλλόκοτων πουλιων, που μελοποίησε ο συνθέτης Ανδρέας Α. Αρτέμης.
