[author] του Σωτήρη Παστάκα [/author]
Νάμαστε λοιπόν όλοι εδώ! Μια ωραία συντροφιά! Μια όμορφη παρέα! Ερημίτες της Κηφισιάς (μην χέσω!) και μπαχαλάκηδες της Πλατείας μια αγκαλιά!
Τάχα μου αναχωρητές της δημοσιότητας που ξεπουλάν τα κόμπλεξ τους με μια σέλφι! Ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις, γονυκλισίες, και κωλογλυψίματα! Τακτοποιούν τα μελλούμενα! Σχεδιάζουν τον χάρτη της Ελληνικής Λογοτεχνίας! Υπηρετούν την τέχνη!
Όλοι ταγμένοι στην τέχνη! Τα αφεντικά του καλλιτέχνη! Η φωνή των δυναστών! Η πανήγυρης της ματαιότητος! Της ματαιοδοξίας ο θλιβερός απόηχος! Προσκλήσεις, προσκλήσεις, προσκλήσεις και καμιά πρόκληση!
Οι τακτοποιημένοι των δημοσίων σχέσεων προστρέχουν από περίπτερο σε περίπτερο! Μπαίνουν σκύβοντας και βγαίνουν με τον κώλο, όπως κάθε ταλαίπωρος περιπτεράς!
Σήμερα η κοινωνία μας ξέμαθε να διαλέγεται…με την πόλη, με την πολιτική και τον πολιτισμό…..Πολλαπλοί παράλληλοι μονόλογοι που απευθύνονται αφʼ υψηλού και δεν αφορούν κανέναν.
Διεθνής έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης! Και του χρόνου!











Η Ελλάδα είναι χώρα πολύ χαμηλού πολιτιστικού επιπέδου. Αναμένονται οι κάτωθι απαντήσεις σε αποφοίτους ΑΕΙ, σε ερωτήσεις του τύπου μήπως γνωρίζετε ποιος είναι :
Hieronymus Bosch : Γερμανός ποδοσφαιριστής, εφευρέτης αντλίας πετρελαίου οι Μηχανολόγοι
Joseph Mallord William Turner: ο ιδιοκτήτης του CNN
Eugène Delacroix :Γάλλος μόδιστρος
Kenneth Loach :δεν γνωρίζω
Claude Chabrol :δεν γνωρίζω
Philip Roth : δεν γνωρίζω
Το βιβλίο Silent Spring της Rachel Carson:δεν γνωρίζω, κ.ο.κ.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις και η «wanabee μεσαία τάξη των επιστημόνων και επιχειρηματιών» θα δώσει σχεδόν τις ίδιες απαντήσεις με το τυχαίο δείγμα στον δρόμο.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΡΧΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ (ΣΧΕΔΙΟ)
Πολιτισμός παράγεται σε πόλεις. Όμως :
α. Αρκετοί πρόσφυγες (μικρασιάτες) και Πόντιοι είχαν πρόβλημα με την Ελληνική γλώσσα (1915-1922)
β. Το 1928 οι αναλφάβητοι αποτελούσαν το 40% του συνόλου των κατοίκων της χώρας οκτώ ετών και άνω, ενώ το 1957, το ποσοστό αναλφαβητισμού στην Ελλάδα ανερχόταν σε 25%!!!” […]
Το 1973 πολλοί συμφοιτητές μου από την επαρχία (70%) , μιλούσαν 40 ντοπιολαλιές (όπως στην Βαβυλωνία του Δ. Βυζάντιου έργο του 1836) , οι άρρενες είχαν κακή σχέση με την λήψη λουτρού (διʼ αυτό αποκαλούνταν «τυριά και βούτυρα»), ζούσαν ανά 2 σε υπόγεια η στην Εστία, μερικοί δούλευαν (απο πολυμελείς οικογένειες),….
Ως φοιτητής είχα παρέες/σχέσεις με Αθηναίους/ες αλλά και με βελτιωμένες εκδοχές φοιτητών /τριων απο διάφορες περιοχές της χώρας .
Οι άνθρωποι βεβαίως τέλειωσαν το ΕΜΠ, πολλοί πρόκοψαν, μερικοί έγιναν και πολύ καλοί μόνον στο αντικείμενο της δουλειάς τους που θα τους οδηγούσε στην οικονομική επιτυχία και στην εκπλήρωση των ονείρων τους, που επʼ ουδενι δεν θεραπεύουν τα πολλά παιδικά ψυχικά τραύματα (εργασία απο τα 6 , οικονομική ανέχεια, ζήλεια προς τα παιδιά ευπόρων που έτρωγαν λ.χ. τα κεράσια μόλις έβγαιναν, ενώ αυτοί τον Αύγουστο καρπούζι όταν η τιμή του ήταν η ελαχίστη, κ.ο.κ.)
Δηλ. μπορεί να είναι καλοί στο 1 (επάγγελμα) αλλά στα αλλά 9 που απαιτούνται απο την ζωή είναι μέτριοι η κακοί.
Επεξηγήσεις :
Χρησιμοποίησα τις εκφράσεις όπως ” πολλοί, αρκετοί, μερικοί,…” για τους επαρχιώτες που δεν βελτιώθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Ευτυχώς υπήρξαν πολλοί καλοί μέτοικοι στην Αθήνα τα τελευταία 150 έτη. Υπάρχουν Αθηναίοι/ες πρώτης γενιάς με αντίστοιχα χαρακτηριστικά , ίσως …για να μην νοιώθουν μειονεκτικά αρκετοί επαρχιώτες.
Να προσθέσω ότι αρκετά από τα κωλόπαιδα του Κολεγίου, μερικά από, τα παλιοκόριτσα της Αρσακείου, πολλά από , τα παιδιά του Μωραΐτη, της Γερμανικής,….., Κώστα Γείτονα (για μικρότερες ηλικίες) μαζί με πολλούς αποφασισμένους να «πετύχουν» εσωτερικούς μετανάστες, έφτασαν την χώρα εδώ που είμαστε. Και -δυστυχώς- συνεχίζουν. Με περισσό θράσος και απληστία..
Ο αστός – προστατευμένος από τις καιρικές συνθήκες, με σταθερή ζωή και εργασία – έχει μάθει να σχεδιάζει μακροπρόθεσμα. Αντίθετα ο επαρχιώτης υποκείμενος στις καιρικές συνθήκες και στις ασθένειες,(φυλλοξήρα, μελιταίος,….) την εκμετάλλευση των εμπόρων,…τα θέλει «εδώ και τώρα». Οπότε γι αυτόν το μη αμέσως χρήσιμο (κάποια από τα 9* όπως η κουλτούρα) αχρηστον. (*9 κατά σύμβαση μπορεί να είναι 7 ή 12).
Οι διαρκείς ανεπάρκειες/ελλείψεις στα στα άλλα 9 που απαιτούνται από την ζωή αποτελούν μερική αναπηρία.
Στην ζωή απαιτούνται πολλά πράγματα , εκτός από τις τυπικές σπουδές και -εν συνεχεία- στην στοχοπροσηλωση για να καταστείς μηχανή παράγωγης χρήματος, όπως καλλιέργεια, κουλτούρα (κινηματογράφος, μουσική, λογοτεχνία, θέατρο,..), αυτοβελτιωση, κοινωνικότητα, ταξίδια, ερωτικές αναζητήσεις , ….
Ως γεννηθείς εν Αθήναις θα έλεγα ότι στην πλειονότητα μας είμαστε ολίγον ως πολύ ονειροπόλοι, με πολυποίκιλα ενδιαφέροντα, ασχέτως αν είμαστε παιδιά μικροαστών ή μεσοαστών. Ο κοινωνικά έμπειρος πατέρας μου, από το 1929 στην Αθήνα, επισήμαινε συχνά την “γλυκιά αρρώστια μου» και πρόβλεπε την κατάληξη μου, με την φράση :
«θα σε φάνε οι επαρχιώτες, ρε!»
Όσον αφορά το τραύμα ή μάλλον τα παιδικά ψυχικά τραύματα ούτε μπορούσα να διανοηθώ ποτέ, διότι -επί το πλείστον- οι επαρχιώτες είναι κλειστοί, περίκλειστοι και αυτά τα λίγα από λίγους τα έμαθα προσφάτως : Την σκληρή παιδική εργασία στο χωράφι ή την στάνη της οικογενείας, τον «παιδονόμο» στις επαρχιακές πόλεις να γυρνά στους κινηματόγραφους και τις καφετέριες για να βρει μαθητές του6-ταξιου Γυμνάσιου και να αποβληθούν (1967-1973), το κούρεμα γουλί, και άλλα πολλά….
Γιʼ αυτό το 1980 παράτησαν το παπί και πήραν FIAT 127(οι sportsmen), αρκετοί διορίστηκαν στο δημόσιο και άρχισαν να παίρνουν μίζες, μετά πήραν καλύτερο ΕΙΧ για να πουν στο χωριό «πετ΄χε ου Μητσους» , αγόρασαν η πήραν προίκα σπίτι, μετά το 2000 ήθελαν όλο και μεγαλύτερο σπίτι με κήπο,…., μερικοί έχουν κόκκινα δάνεια ή εξυπηρετούν τοκοχρεολύσια 2000ευρω/μήνα.
Και τότε λέω στον εαυτό μου : Μια χαρά περάσαμε, άλλοι «σπούδασαν για να μην σκάβουν», άλλα εμείς στα προάστια «παίζαμε και μπήκαμε», άλλα σκάβαμε για αναψυχή στον κήπο μας, δουλέψαμε ως φοιτητές για το παντεσπάνι μας (γκαρσονιέρα, καλύτερο χαρτζιλίκι, διακοπές, ταξίδια,…)
Και μείς μεγαλώσαμε στην λιτότητα αλλά όχι στην φτώχεια διότι χτίζαμε σπίτι. Άλλα το «ψυχικό μας τραύμα» είναι απείρως μικρότερο από αυτό που επιχείρησα να σκιαγραφήσω για αρκετούς επαρχιώτες.
ΥΓ Παρακαλώ τον Σωτήρη (και με την άλλη του ιδιότητα) και τους λοιπούς ενδιαφερομενους για σχολιασμό.
σας θαυμάζω! Θαυμάζω τις πληγές που δεν θα γιατρευτούν και δεν θα είμαι , πλέον, κοντά σε ” αρρώστους ” υγιείς…
Η εμπάθεια είναι η κλινική επιβεβαίωση
του επαρχιωτισμού και μάλιστα με επιθετική μορφή ,
όταν το άτομο , με κατάλληλους ελιγμούς
έχει καταφέρει να περάσει στην χωρία των διανοουμενίσκων .
Φυσικά ο επαρχιωτισμός δεν κατά πολεμάτε ,
με την άλλη υστερική ψύχωση , της πρωτευουσιάνικης έπαρσης !!
Εμπάθεια και έπαρση , τις αποβάλλεις
με αυτογνωσία , κατάκτηση του αντικειμένου , αποδοχή της ιδέας
πως κάποιος , είναι κάτι παραπάνω
από εσένα !!
Γι αυτό μην φοβάσαι ποτέ την κρίση
της μονάδος !
Γνώμονας και επιδίωξη σου , η αποδοχή
του συνόλου !!
Στον φίλο μου τον Φιλελληνα !!!!
Φίλοι και σύντροφοι, οπαδοί του υπαρκτού σουρεαλισμού και ντανταϊσμού :
Όχι μόνον έχω εφεύρει το ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ αλλά έχω εκπονήσει σύντομο σχέδιο εκλογικής διακήρυξης, ήδη από το 2016.
«Μια κάποια λύσις» το ΑΤΤΙκο ΚΙνημα ΠΕΡιφερειακης ΑΝαπτυξης και ΠΑΡαγωγικης Ανασυγκροτησης (ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ) σε συνεργασία με το Θεσσαλονικιό αντίστοιχο κόμμα.
Σχέδιο εκλογικής διακήρυξης :
αξιοκρατία (πιο όσες ευκαιρίες μεταξύ ισοδύναμων υποψηφίων ), ισονομία
οικονομική δημοκρατία
βιώσιμη περιφερειακή ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση
ενίσχυση των καινοτομικών προϊόντων και υπηρεσιών (συμπεριλαμβανόμενων των πολιτιστικών)
ιατρικός και θεματικός τουρισμός
διαφήμιση σε βορείους (Ευρωπαίους) ότι στην ν. Ελλάδα μπορείς να ζήσεις με τα έξοδα θέρμανσης που πληρώνεις στη χώρα σου το χειμώνα (ένα ακόμη Μαϊάμι της Ευρώπης)
αστική και αγροτική οικιακή οικονομία (μεταποίηση αγροτικο-κτηνοτροφικων προϊόντων, χειροτεχνία τουριστικών ειδών, κοινοτικά αγροκτήματα και ποιμνιοστάσια, ….) για υποβοήθηση εισοδημάτων
παροχή κινήτρων για την αποκέντρωση των μετοίκων στην γενέθλια γη. Θα εξαιρεθούν κρίσιμες ειδικότητες όπως νοσοκόμοι/ες, νευροχειρουργοί, ψυχίατροι,…
Στόχος της επομένης δεκαετίας είναι να μετακινηθεί μεγάλο μέρος των -ουτως ειπείν- επαρχιωτών με ακίνητη περιουσία στην υπόλοιπη Ελλάδα* , να δραστηριοποιηθεί παραγωγικά και να έρχεται το ΣΚ για τις έκαστου ανάγκες του (γυναίκες:-) , μπουζούκια, θέατρο οι κουλτουριάρηδες ,….)
* δεν γράφω επαρχία για να τα έχω καλά με όλους, ως φέρελπις πολιτικός:-)
ΑΦ ιδρυτικό και μοναδικό -προς το παρόν- μέλος της ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ
ΥΓ Πάντως εμπειρική έρευνα – στο δρόμο- έδειξε ότι τόσο οι Αθηναίοι όσο και οι υπόλοιποι ενδέχεται να ψηφίσουν ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ.
Οι μεν διότι δεν μπορεί να περιμένουν τις εορτές και τον Αύγουστο για να ανασάνουν
Οι δε (οι μέτοικοι) διότι προσπαθούν να μην φανερώσουν τον επαρχιώτη:-) που κρύβουν μέσα τους και με την αποκέντρωση θα απελευθερωθούν.
ΥΓ2 Με το ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ εύκολα κατανοούμε ότι είναι το κίνημα υπεράνω, δηλ. πάνω από τους παράδες, τα ευρώ και τις δραχμή