`
ΠΟΙΗΜΑ ΔΙΧΩΣ ΚΑΡΠΩΣΗ
Αν ήτανε τα σύγνεφα θα ήμουνα και εγώ
αν ήτανε τα φύλλα και το θρόισμα
και εγώ θα υπήρχα
σπινθήρες αν βγάζαμε στα χέρια μας
φωτιά θα βλασταίναμε.
Μα η ζωή δεν έχει τη δική μας περηφάνεια
υποκείμενο δε φυτρώνει
στο ξαφνικό που διαρκεί ώς το θάνατο
κι ολοένα με σπαθιές ηρεμίας
αναβρεφουργείται.
Τίποτα παλιό εδώ και τίποτα καινούργιο.
νιάτα να πεις θολώνεις από παρανόηση
τα γερατειά νʼ αδράξεις μετερίζι δε γίνονται.
`
*
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ
Η κότα έκανε τʼ αβγό
ή το αβγό την κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η μη-κότα έκανε το μη-αβγό
ή το μη-αβγό τη μη-κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η κότα έκανε το μη-αβγό
ή τʼ αβγό τη μη-κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η μη-κότα έκανε τʼ αβγό
ή το μη-αβγό την κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η κότα-μη-κότα έκανε τʼ αβγό
ή το αβγό-μη-αβγό την κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η κότα-μη-κότα έκανε το μη-αβγό
ή το αβγό-μη-αβγό τη μη-κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
Η κότα-μη-κότα έκανε τʼ αβγό-μη-αβγό
ή το αβγό-μη-αβγό την κότα-μη-κότα;
Είτε-είτε;
Ούτε-ούτε.
`
*
ΛΥΡΙΚΗ ΩΜΟΠΛΑΤΗ
Καθέσπιτο και συφορά καθέσπιτο και γλύκα.
Κι όλος ο κόσμος μουσική κατάσταση.
Χερουβικό στο σούρουπο πτηνό, λευκή μου χήνα,
το πτέρωμα σου στρώματα σοφά κι ακούω τη μουσική τους
την όμορφη δομή τους χαίρομαι, τη γη ξαναγνωρίζω
που την πατείς με πάτημα βελούδινο
και στου χωμάτου αγάλλομαι την ίδια
τραγουδιστή δομή και βάρβαρη αλληλουχία.
Συνεχίζω τις εξοφλήσεις μου σε βιολογικό νόμισμα.
`
***********************************************************
`
Η συνάντηση με την ποίηση του Νίκου Καρούζου ήταν σημαδιακή για μένα. Ο λόγος του, ο κρυμμένος ρυθμός του, η αποκαλυπτικότητα της γλώσσας του, η σκέψη του γυμνή από δόγματα, η απόγνωσή του, η αποδοχή της απόγνωσής του, συνδεδεμένη με το απόλυτο παρόν, ο αυτοσαρκασμός του, δημιουργούσαν εικόνες σαν να ήταν δικές μου. Στις εικόνες αυτές «έβλεπα» ρυθμό, μουσική… Κάθε φράση του είχε και έχει «νόημα» για μένα και συνδέεται με έναν μαγικό τρόπο με την επόμενη. Οι μουσικοί που επέλεξα, όλοι φίλοι, έβαλαν το δικό τους «παρόν» μέσα στη δική μου μουσική «φιλοσοφία»… τους ευχαριστώ! (Σημείωμα του συνθέτη)
`
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Βιολί: Απόστολος Πρεπόνης
Τρομπέτα – πλήκτρα: Γιώργος Φίτσιος
Κιθάρες: Βαγγέλης Αγγελόπουλος
Κοντραμπάσο: Πέτρος Δαμιανίδης
Τύμπανα: Γιάννης Ριμάρεφ
Πιάνο – σαξόφωνα – τραγούδι: Μιχάλης Πρεπόνης
Συμμετέχουν:
Αργύρης Μπακιρτζής
Βασίλης Ευφροσυνίδης
Γιάννης Τσίγκας
Βαγγέλης Αργυρίου
`
**********************
Περιεχόμενα
1. Κι άλλες ακόμη λέξεις
2. Λάμψη της φαντασίας
3. Λυρική ωμοπλάτη
4. Βαθμίδες
5. Ραγίσματα
6. Η νύχτα με συμφέρει
7. Taboo
8. Η κούφια πυρκαγιά
9. Για την αθλιότητα της φιλοσοφίας
10. Ποίημα δίχως κάρπωση
11. Φοβερός από μειλιχιότητα
12. Ο χρόνος-κακοποιός
13. Υδραυλικά επείπια
14. Οχυρούμενος με τ’ αστέρια
15. Χειροποίητο
16. 17 Ιουλίου 1979
Λεπτομέρειες
