[author] Του Γιώργου Καρτάκη [/author]
Πρωτοετής φοιτητής στο Μόναχο, το 1981, έπρεπε να υπογράψω υπεύθυνη δήλωση στο Δήμο, ότι αν μετά το πέρας των σπουδών μου, η Ελλάδα δεν ήταν ακόμα ισότιμο μέλος της ΕΕ, θα έπρεπε να εγκαταλείψω την Γερμανία.
Φοιτητής ακόμα, θυμάμαι συζητήσεις με Γερμανούς και Γερμανίδες συμφοιτητές και συμφοιτήτριες, πως η Γερμανία ήταν το μόνο εν δυνάμει κράτος που θα μπορούσε να πυροδοτήσει ανά πάσα στιγμή τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και ιδιαίτερα, αν στο μέλλον θα είχε ανακάμψει οικονομικά και ηθικά από την καταστροφή, στην οποία είχε η ίδια οδηγηθεί ως συνέπεια του πολέμου.
Όχι, δεν φταίνε οι καινούργιες γενιές Γερμανών για τα λάθη των προγόνων τους. Σίγουρα όχι. Η παγκόσμια κοινότητα τους συγχώρεσε. Οι Έλληνες τους συγχώρησαν με το φιλότιμο και την γενναιοψυχία που τους διακρίνει, γιατί, ποιος νοήμων Άνθρωπος θα ήθελε να συνεχίσει να βλέπει ως αποδιοπομπαίο τράγο ένα πληγωμένο, παραπλανημένο και ταπεινωμένο λαό; Αυτή είναι και η μεγαλοσύνη της συγνώμης. Συγχωρώ, δεν ξεχνώ όμως!
Έτσι, μεταπολεμικά, το πρώτο Ινστιτούτο Γκαίτε που ανοίγει τις πύλες του εκτός Γερμανίας είναι αυτό της Αθήνας. Ο γερμανικός πολιτισμός – που πολύ σωστά ποτέ δεν έτυχε αποστροφής – βρίσκει καταφύγιο και υποδοχή στη χώρα που έχει υποστεί τα πάνδεινα από την χιτλερική λαίλαπα.
Και να, που οι τότε φόβοι μας γίνηκαν πραγματικότητα! Να που ένα έθνος – υποκινούμενο από αμφιλεγόμενες και πάλι πολιτικές προσωπικότητες, οι οποίες δεν έχουν υποταχθεί στα διδάγματα της δικής τους Ιστορίας, οι οποίες δεν μπορούν να ξεπεράσουν την αντίληψη του υπερούσιου λαού, το μίσος τους απέναντι στην ευρωπαϊκή δύση, την οποία θεωρούν υπεύθυνη για τον διχοτόμησή τους σε δυο κράτη – εκδικείται γι΄αυτό για το οποίο είναι το ίδιο υπεύθυνο. Να που ο λάθος αυτός γερμανικός εθνικισμός διαπράττει και πάλι ύβρη και αποθρασύνεται απέναντι στις μνήμες και αυτούς που το περιέθαλψαν, όταν είχε ανάγκη.
Να, που οι εγχώριοι δοσίλογοι συνεχίζουν να υπάρχουν φορώντας άλλες μάσκες αυτή τη φορά. Να, που ο φόβος των αποκαλύψεων τους οδηγεί στο να συμμαχήσουν απροκάλυπτα με εκείνους που οδήγησαν τον τόπο στο χείλος της καταστροφής, την αμορφωσιά και την φτώχεια. Να, που 5000 τουλάχιστον αυτοκτονίες σε καιρό ειρήνης είναι σφάλμα και υποδηλώνει ψυχική νόσο και αστάθεια, όπως λέγεται. Να, λοιπόν, που η Ιστορία, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, είναι ένας απλός μηρυκασμός στα βιβλία, που η φτώχεια και η εξαθλίωση των γερόντων και των παιδιών δεν πρέπει να συγκριθεί με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, γιατί αποτελεί βεβήλωση, όπως διαβάζω. Να, που η Ευρώπη, ανάξια να απαλύνει τον πόνο των προσφύγων, αισθάνεται κουρασμένη από τις αλλεπάλληλες συνεδριάσεις και δεν μπορεί να αποφασίσει για την μοίρα τους, αλλά τους αφήνει να πνίγονται στη Μεσόγειο, ενώ η ίδια – πόσο προκλητικό αλήθεια – ποζάρει καλοντυμένη στα φουαγιέ και τα σαλόνια. Να, που οι υπεύθυνοι αποδεικνύονται μέσω αστείων ελιγμών πλήρως ανεύθυνοι, όταν με αφέλεια – ή μήπως είναι θράσος; – ομολογούν, ότι δεν είναι αρμόδιοι να ξέρουν, τι θα προκύψει από τους υπολογισμούς και τα μνημόνια που επιβάλλουν. Να, που προβάλλονται ως «σωτήρες» προτείνοντας μέτρα «σωτηρίας» και μαστιγώνοντας μια χώρα, τις οποίας οι πολίτες δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για το χρέος, που οι ίδιοι αυτοί οι «σωτήρες» δημιούργησαν και επέβαλλαν, για να εξάγουν την κρίση από τις δικές τους χώρες.
Όμως, είναι καιρός και οι Έλληνες να πάρουν αποφάσεις. Είναι καιρός να αποφασίσουν, τι ακριβώς θέλουν. Είναι καιρός να καταλάβουν, πως είναι σε θέση να ελέγχουν οι ίδιοι την εξουσία. Πως, ο ωχαδερφισμός πρέπει να τελειώνει. Πως στην Ευρώπη υπάρχει σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας. Πως ενασχόληση με την πολιτική δεν σημαίνει ψηφίζω τον εξάδελφο μου, για να με τακτοποιήσει σε μια δουλειά. Πως έχουν πολιτική ευθύνη οι ίδιοι απέναντι στις επερχόμενες γενιές και πως όλα αυτά δεν είναι κούφια λόγια καφενείων. Πως υπάρχει ανάγκη ανανέωσης της κομματικής ηγεσίας. Πως μέσα σε όλους αυτούς που ζητούν ή ζήτησαν στο παρελθόν την ψήφο τους, υπάρχουν όχι μόνο καραγκιόζηδες, αλλά και πραγματικοί προδότες του τόπου. Δεν κινδυνολογώ. Ομολογώ την αλήθεια, που γνωρίζουμε όλοι μας. Ούτε προγραφές, ούτε σφαγές. Ας τους δείξουμε όμως, πως είναι καιρός να φύγουν από το προσκήνιο.
«Κορυφαιες γερμανικες βιομηχανικες εταιρείες, αναμεσα τους κατασκευαστες οπλων και η IG Farben , που παρηγαγε το δηλητηριωδες που χρησιμοποιουνταν στα ναζιστικα στρατοπεδα εξοντωσης, προσλαμβαναν Ελβετους καταπιστευματουχους και διαχειριστες για να οργανωσουν μυστικα νομικα πλαισια ιδιοκτησιας. Ελβετοι αντιπροσωποι των Χερμαν Γκερινγκ , Γιοζεφ Γκεμπελς, Γιοακειμ φον Ριμπενροπ, αλλα και του ιδιου του Χιτλερ , βοηθησαν να συγκεντρωθει ενας ογκος απο τιμαλφη, χρυσο και εργα τεχνης λεηλατημένα απο γκαλερι και ιδιωτικες συλλογες σε ολη την Ευρωπη….
Εκθεση του Υπουργειου Εξωτερικων των ΗΠΑ, βασισμενα σε κατασχεθέντα γερμανικα εγγραφα , περιγραφει συστηματα γνωριμα στον συγχρονο ειδικο των υπερακτιων κεντρων :πλαστα τιμολογια, εταιρειες-βιτρινες, μεθοδοι αποκρυψης , αναβαλλόμενες πληρωμες για πλαστα συμβαολαια…..»
«Στις 8 Μαρτιου (1945), οι Ελβετοι υπεγραψαν ευρεια συμφωνια με τους Συμμαχους με την οποια αναλαμβαναν να σταματησουν να συναλλασονται με του Ναζι και να παγωσουν τους λογαριασμους τους…..3 βδομαδες αργοτερα ..υπεγραψαν μυστικη συμφωνια για την αποδοχη αλλων τριων τονων λεηλατημενου χρυσου , καποιες ποσοτητες …απο λιωμενα σφραγισματα δοντιων και λιωμενς βερες Εβραιων και Τσιγγανων…»
Πηγη Nicholas Shaxson «Offshore Τα νησια των Θησαυρων»
Η συγκλιση Γερμανων και Ελληνων ειναι -γενικα- αδυνατη, απλως τους συνιστω 2 φορες το χρονο χ15 μερες παραμονη στην ελλαδα, ωστε να μπορεσουν να μειωσουν λιγο το κενο μεταξυ της τσιγγουνιας τους και της γενναιοδωριας μας. Το αλλο κενο, το πολιτιστικο κενο 20 αιωνων μεταξυ Ομηρικων επων (8ος π.Χ. ) και του δακτυλιδιου των Νιμπελουγκεν (13ος π.Χ. ), αποκλειεται να το ….γεφυρωσουν, να το σμικρινουν, μπαζώνοντας ακομη και με τα ερειπια της ελλαδας.
V. “Ανωνύμου: Η παιδική ηλικία των κρατών καθορίζει το μέλλον τους”-1
“Πρώτη φορά αναφέρονται κελτικά και γερμανικά φύλα από τους Έλληνες και Ρωμαίους της προχριστιανικής εποχής. Από το 58 π.Χ. .., ο Ρήνος αποτελεί το φυσικό σύνορο με την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι Ρωμαίοι δοκιμάζουν μόνο μία φορά να επεκταθούν ανατολικά του ποταμού με τραγικά γιʼ αυτούς αποτελέσματα, αφού το 9 μ.Χ. κατασφάζονται στο Τεύτομπουργκ. Ο Τάκιτος γράφει το 98 την πρώτη ιστορία των γερμανικών περιοχών. Μεταξύ 1ου και 6ου αιώνα τα γερμανικά φύλα εξαπλώνονται στην Ευρώπη και αναμιγνύονται με τους Κέλτες. Μεγάλες εκτάσεις των σημερινών ανατολικών κρατιδίων της Γερμανίας μέχρι το μεσαίωνα ανήκουν πολιτιστικά στον σλαβικό χώρο (Germania Slavica). Κατά τα τέλη του μεσαίωνα οι πληθυσμοί αυτοί γερμανοποιούνται.”
“ 2 Ιανουαρίου1492 – Το Εμιράτο της Γρανάδα, η τελευταία κτήση των Μαυριτανών στην Ισπανία, παραδίδεται στο στρατό του βασιλιά Φερδινάνδου Εʼ και της Ισαβέλλας Αʼ της Καστίλλης.3 Αυγούστου 1492 Ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά με τρία καράβια από το λιμάνι Πάλος ντε λα Φροντέρα της Ισπανίας.12 Οκτωβρίου 1492 Ανακάλυψη της Αμερικής: ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις Μπαχάμες νομίζοντας ότι βρίσκεται στη Νότια Ασία.”
”…..Από το 1136, όταν ο γιος του Ερρίκου της Βουργουνδίας, νίκησε τους Άραβες, ξεκινά η ανεξάρτητη ιστορία της Πορτογαλίας, που γρήγορα εξελίχθηκε σε μεγάλη ναυτική και αποικιοκρατική δύναμη….
”Tο 1614 επί αντιβασιλείας Μαρίας των Μεδίκων, ανήλθε στην εξουσία ο καρδινάλιος Ρισελιέ. Στη συνέχεια έγινε πρωθυπουργός του Λουδοβίκου ΙΓ΄ …. Μια άλλη επιδίωξη του ήταν να μεταβάλει τη Γαλλία στο ισχυρότερο ευρωπαϊκό κράτος. …. Επέβαλε βαριά φορολογία στους αγρότες και στους έμπορους των πόλεων, έδωσε νέα ώθηση στο εξωτερικό εμπόριο και συντέλεσε στην επέκταση των ορίων της Γαλλικής Αυτοκρατορίας στη Βόρεια Αμερική, την Καραϊβική, καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου. ….Όταν έληξε ο Τριακονταετής Πόλεμος (1618-1648), ο τελευταίος εκ των θρησκευτικών πολέμων που αιματοκύλησαν την Ευρώπη, η Γερμανία παρέμενε κατακερματισμένη σε 350 κρατίδια.
…………………………………………………………………………………………………………
“…Η ολλανδική αυτοκρατορία [11]… εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές και οικονομικές δυνάμεις του 17ου αιώνα. Στην … ολλανδική Χρυσή Εποχή ιδρύθηκαν αποικίες και εμπορικοί σταθμοί σε όλο τον κόσμο. Η εγκατάσταση των Ολλανδών … ξεκίνησε με την ίδρυση του οικισμού Νέο Άμστερνταμ στο νότιο άκρο του Μανχάταν το 1614. …ο οποίος μετέπειτα εξελίχθηκε στη σημερινή Νέα Υόρκη.”
“…Στη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα, η Αγγλία αποκτά τεράστια εδάφη στις Ινδίες και την Αμερική, αφού σύντριψε το γαλλικό στόλο και εξασφάλισε την κυριαρχία των θαλασσών. Στο διάστημα από τα τέλη του 18ου αιώνα και τις αρχές του 19ου πρωτοστατεί στη δημιουργία αντιγαλλικού συνασπισμού, που τελικά οδήγησε στη συντριβή του Ναπολέοντα κι έτσι βγαίνει κερδισμένη, αφού αποκτά και τις γαλλικές αποικίες στην Αφρική και την Ασία.”
…………………………………………………………………………………………………………
“….. Στις 9 Ιουνίου 1815 το Συνέδριο της Βιέννης σήμανε το τέλος των ναπολεοντείων πολέμων και επανακαθόρισε, … τη δομή της Γερμανίας. Τη θέση της παλαιάς Αγίας Αυτοκρατορίας πήρε τώρα η Γερμανική Ομοσπονδία, αποτελούμενη από 39 μόνο (!) κράτη[12]. ….
Το 1862, έγινε πρωθυπουργός της Πρωσίας Otto von Bismarck. Ηδη από τον πρώτο του λόγο στη Βουλή διαφάνηκαν οι πρώτες ύλες της πολιτικής του σκέψης: «Τα μεγάλα ζητήματα του παρόντος δεν είναι δυνατό να λυθούν με λόγους και ψηφοφορίες, ¬ αυτό υπήρξε το μεγάλο λάθος του 1848-1849, ¬ αλλά με αίμα και σίδερο». ….[13].
Έπειτα από μια σύντομη εκεχειρία …, Πρωσία και Αυστρία αποφάσισαν ότι είχε η έρθει ώρα για «αίμα και σίδερο». Ο «Πόλεμος των Επτά Εβδομάδων» (1866), στον οποίο έλαβε μέρος ως εθελοντής νοσοκόμος και ο Πρώσος Φρειδερίκος Νίτσε, έληξε με ήττα των Αυστριακών. Ο Βίσμαρκ πέτυχε τη διάλυση της παλαιάς Γερμανικής Ομοσπονδίας, απομακρύνοντας … τον μοναδικό υπολογίσιμο εσωτερικό εχθρό, την Αυστρία. Έπεισε όμως τον Γουλιέλμο Αʼ να αρκεστεί σε μετριοπαθείς όρους ειρήνης…». Η Αυστρία συμφώνησε να αναγνωρίσει «μια νέα μορφή Γερμανίας χωρίς τη συμμετοχή της Αυστριακής Αυτοκρατορίας» και δημιούργησε μια δυαδική μοναρχία με την Ουγγαρία. Ο Γουλιέλμος Αʼ και ο αρχηγός του επιτελείου του … ανέδειξε τον πρωσικό στρατό ως μια από τις πιο αποτελεσματικές μαχητικές δυνάμεις της Ευρώπης που είχε στη διάθεσή της οπισθογεμή ελαφρά πυροβόλα.
Για τον Βίσμαρκ όμως υπήρχαν εκκρεμότητες. Τα νότια γερμανικά κράτη …εξακολουθούσαν να εναντιώνονται στην ενοποίησή τους με την Πρωσία και τα λοιπά βόρεια κράτη. Ένας κοινός εχθρός θα έδινε λύση στο πρόβλημα. Το 1870 ενορχήστρωσε τον γαλλοπρωσικό πόλεμο. Τον Φεβρουάριο του 1871 επέβαλε στη Γαλλία πολεμική αποζημίωση 5 δις φράγκων μαζί με την απώλεια της Αλσατίας και της Λωρραίνης (Συνθήκη της Φραγκφούρτης)…Η ανακήρυξη της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα των Κατόπτρων των Βερσαλλιών, στις 18 Ιανουαρίου 1871. Αυτοκράτορας εστέφθη ο Γουλιέλμος Αʼ, ο Βίσμαρκ όμως ήταν ο αδιαφιλονίκητος ήρωας του γερμανικού λαού. Ο ίδιος θεωρούσε την Αυτοκρατορία δημιούργημά του και αντιμετώπιζε κάθε προσωπικό αντίπαλό του ως άσπονδο εχθρό της (Reichfeind). Στις 21 Μαρτίου …. διορίστηκε καγκελάριος του Βʼ Ράιχ. Ως το 1890 που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση παρέμεινε ένας από τους δεινότερους πηδαλιούχους όχι μόνο της Γερμανίας αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, κρατώντας τις ισορροπίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων και διασφαλίζοντας την ειρήνη για 26 ολόκληρα χρόνια.…. Μεταγενέστεροι ιστορικοί τον κατηγόρησαν ότι προλείανε το έδαφος για τον Χίτλερ. …ο Οτο φον Βίσμαρκ έχει πάρει επαξίως τη θέση τής πλέον αμφιλεγόμενης προσωπικότητας στη γερμανική Ιστορία. ”
Στα τέλη του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου, με την Γερμανική επανάσταση του 1918 η μοναρχία βρίσκει το τέλος της στο Ράιχ, αλλά και στην Αυστροουγγαρία. Το Ράιχ μετατρέπεται σε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Με την συνθήκη των Βερσαλλιών οι Γερμανοί χάνουν μεγάλες εκτάσεις (11%) του κράτους τους…Επίσης χάνουν όλες τις αποικίες τους (κυρίως στην Αφρική) και υποχρεώνονται να πληρώνουν αρκετά μεγάλο ετήσιο ποσό επανορθώσεων στις νικητήριες δυνάμεις για περίπου 80 χρόνια…Οι πολεμικές επανορθώσεις που επιβλήθηκαν … ήταν τόσο υπέρογκες, που δημιούργησαν ένα κύμα αντιδράσεων στον Γερμανικό λαό, που πάντα πίστευε ότι δεν έχασε πραγματικά τον πόλεμο αλλά «προδόθηκε».
Παράλληλα, ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, με την κατάρρευση του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης του 1929, η οποία ακολουθήθηκε από ταχεία κάμψη της παραγωγής, απασχόλησης και εξωτερικού εμπορίου των ΗΠΑ. Το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε… το σύστημα της προτίμησης στο εμπόριο με κράτη της Κοινοπολιτείας, ενώ η φασιστική Ιταλία εφάρμοσε αυστηρούς ελέγχους στην παραγωγή και προχώρησε στην στρατιωτικοποίηση της χώρας.
Η απελπισία από την ήττα, την οικονομική κρίση με καλπάζοντα πληθωρισμό και το αίσθημα ότι οι Γερμανοί παρεμποδίζονταν να έχουν όλα αυτά που δικαιούνταν, οδήγησαν σε μια έξαρση του εθνικισμού και διευκόλυναν την άνοδο στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (NSDAP) με αρχηγό τον Χίτλερ. Η πολιτική του Χίτλερ ήταν να αναδημιουργήσει την Γερμανία αποκτώντας τον αναγκαίο «ζωτικό χώρο» (Lebensraum) και να κάνει ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» με όλους εκείνους που θεωρούσε ότι είχαν φέρει την χώρα στην κακή αυτή κατάσταση (την Γαλλία και τους Εβραίους).
Μετά τον αʼ παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τον Γερμανό συγγραφέα W. G. Sebαld, ”η συνύπαρξη φανταστικών εμμονών και ταυτόχρονα φιλεργίας, είναι χαρακτηριστικό του βαθύτατου ρήγματος που δημιουργήθηκε στο μυαλό των Γερμανών, και αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο ύφος των υπαξιωματικών των ναζί στη μεταξύ τους αλληλογραφία: παραπαίουν ανάμεσα στην παραφροσύνη και σʼ ένα υποτιθέμενο ενδιαφέρον για υπηρεσιακά θέματα, το ανισόρροπο ύφος έρχεται να στοιχειώσει μύθους για τον αόρατο και πανταχού παρόντα εχθρό που κατέτρωγε εκ των έσω το έθνος… Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην αριστοκρατία της Βέρμαχτ και τους νεόπλουτους η καριερίστες μικροαστούς, τώρα αυτοανακηρυχθέντες προστάτες της πατρίδας, συνιστά ένα από τα κεντρικά θέματα της ιστορίας των κοινωνικών δομών, που οδήγησαν στην εξαχρείωση των Γερμανών, μιας –εν μέρει- άγνωστης ιστορίας… ”
Λοιπόν, όταν τα άλλα ευρωπαϊκά έθνη – προ αιώνων- είχαν γίνει κράτη, εξερευνήσει όλη των γη, αποκτήσει εμπορικούς σταθμούς και αποικίες, πρώτες ύλες, άπλετους ζωτικούς χώρους, ένα “αδικημένο” κράτος, μόλις 60 ετών (το 1821 η Γερμανική Ομοσπονδία, αποτελείτο από 39 κρατίδια) θέλησε με “αίμα και σίδερο” να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του, όχι με αόρατους και ορατούς εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, αλλά με την ιστορία (μάλλον με την …..προϊστορία) του.
Το 90% των δανείων πήγαν στις τράπεζες και μόνο ένα 10% έχει πάει στον κόσμο. (Ένα 10 % το οποίο το έχουν πάλι πάρει πίσω με τους φόρους και το ΕΝΦΙΑ).Είναι κάτι που το γνωρίζουμε όλοι. Και πώς να δεχτεί, λοιπόν, η κα Μέρκελ ότι το ΔΝΤ πρέπει να φύγει – το οποίο παίζει το ρόλο του δανειστή και έτσι δεν την παίρνει η μπάλα- και μια αναδιάρθωση του χρέους; Πώς να το δεχτεί, όταν πρέπει να το εισηγηθεί στην γερμανική βουλή πια; Πως να πείσει τους Γερμανούς ψηφοφόρους για το κούρεμα και ότι χάνουν χρήματα, όταν επί πέντε χρόνια τους λέει ότι τα χρήματα πάνε στο “βαρέλι δίχως πάτο”, που λέγεται Ελλάδα και στις τσέπες των Ελλήνων, αντί να ομολογεί ότι πήγαν στην διάσωση των τραπεζών; Κινδυνεύει η καρέκλα της, βλέπετε.
Πώς να με πείσουν εμένα – που πιστεύω στην ενοποίηση των λαών – να ψηφίσω Ναι, όταν αυτοί που με κοροϊδεύουν πέντε χρόνια, συνεχίζουν το ίδιο παιχνίδι; Όχι, και κερατάς και δαρμένος δεν γίνεται να είμαι.
@Λουκάς
Οι Γερμανοι ειναι υπερτιμημενοι. Τους σωζει οτι
α. ειχαν τον Γουτεμβεργιο στο κρατιδιο Kurfürstentum Mainz της Αγιας Ρωμαϊκης Αυτοκρατοριας.
β. Η Γερμανία (μέ την ευρεία έννοια, μια και δεν υπήρχε ως ενιαίο κράτος μέχρι το 1870) αποτέλεσε την κύρια πηγή φιλελληνισμού στην κρίσιμη περίοδο της ελληνικής εθνεγερσίας. Η οπτική γωνία υπό την οποία αντιμετώπισαν την Ελλάδα οι Γερμανοί φιλόλογοι, αρχαιολόγοι, ιστορικοί, ποιητές και πεζογράφοι καθόρισε σε μέγιστο βαθμό την εικόνα της Ελλάδας που επικράτησε στην συνέχεια σε όλη την Ευρώπη. Η αναφορά στους Χαίλντερλιν, Γκαίτε, Σίλλερ, Ντρόυζεν, Φαλμεράγερ, Σλήμαν, … αρκεί για να υπογραμμίσει αυτήν την αλήθεια.
Ομως ειναι και λιγο κλεφτακοι (βλ. σχολιο μου 1 και ΥΓ), αφηστε που δεν πληρωνουν τις οικονομικες τους υποχρεωσεις (λ.χ. απο τον Α & Β ΠΠ)
ΥΓ ΤΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ 73 ΧΡΟΝΙΑ
Οι Γερμανοί επέστρεψαν στην Ελλάδα χιλιάδες αρχαία που είχαν κλέψει οι Ναζί
Πηγή: Οι Γερμανοί επέστρεψαν στην Ελλάδα χιλιάδες αρχαία που είχαν κλέψει οι Ναζί | iefimerida.gr #http://www.iefimerida.gr/news/159989/