[To πυρπολημένο αγγλικό κυβερνείο 21Οκτώβρη του 1931]
`
Με πίκρα για τον ανένδοτο ανέκδοτο, του ποιου;
Άι, Κανάρη,
Χέρια μου λαμαρίνα
Που στο Δεκατριάνησο
Η βράκα μοναχά έπαρση κι
Έναν γκουβά σκατά χωρεί
Αντίκρισες
Κι έφυγες
Με το Αιγαίο στα
Μάτια πέτρινα της Μέδουσας
Μπουρλότο
Με πίκρα για την εξέγερση έγερση, της ποιας;
Άι, Νικόδημε Μυλωνά,
Πόδια μου σταυρικά
Που στην Εκκλησιά
Τα φράγκικα μονάχα ρουφιανιά και
Μια δωσίλογη γενιά φορούν
Βλόγησες
Κι εξορίστηκες
Silâh ξαρμάτωτο στʼ
Αντίδωρο βήμα του Ποιμνίου
Ιερό
Με πίκρα για το ωθούμενο αεριωθούμενο, του ποιου;
Ελευθερίαν Αινείτε εις τον αιώνα τον άπαντα!!!!
Καλημέρα, τηρουμένων όσων κι όποιων αναλογιών θέλετε: https://www.youtube.com/watch?v=f7Bfyk3Q_RE
Έλα Βασίλη, χαιρετώ. Τί να σου πω δεν το έχω σκεφτεί ούτε και πράξει -το αμάρτημα που αναφέρεις. Ουδένα υπονοούμενο, πίστεψέ με. Του γέρου μου που του το έστειλα το χάραμα… με ευχαρίστησε και μπράβο και να προσέχεις. Αυτά προς το παρόν.
Προς στιγμήν έτριψα τα μάτια μου διότι εδιάβασα αρχικώς και πί.
Αλλά όχι! Δεν έχετε σχέση! Δεν μπορεί να έχετε σχέση εσείς και το ωραίο ποίημά σας με Ρεπούση!
Να είστε καλά! Καλή συνέχεια!
Να μην είχε και νεκρούς, κύριε Μελίτη, να μην είχε και νεκρούς… λέμε τώρα… το ποίημα. Σας ευχαριστώ για το σχόλιο.
Για τον Κώστα και την άξια solo ποιητική διαδρομή, μόνο γι’ απόψε:
Best Guitar Solo Ever
Jimi Hendrix,
https://www.youtube.com/watch?v=a6meMBtTgKQ&index=27&list=RDBld_-7gzJ-o
Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ από καρδιάς. Έτσι … στη διαπασών των χορδών!