[author] Του Σωτήρη Παστάκα [/author]

Το σωτήριον έτος 1993 έκανα δώρο στον εαυτό μου έναν επιτραπέζιο Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, computer όπως το λέγαμε τότε, για τα τριακοστά ένατα γενέθλιά μου. Μαζί με την αγορά έκανα και σύνδεση internet με το δίκτυο της HellasNet, κι έγινα ένας από τους δέκα χιλιάδες χρήστες που ήμασταν τότε όλοι κι όλοι στην Ελλάδα.

Η τηλεόραση των αρχαίων, ως γνωστόν ήταν η φωτιά, το τζάκι: μαζεύονταν όλοι γύρω από τη φωτιά και την κοιτούσαν αμίλητοι γιατί ο καθένας έβλεπε την προσωπική του ταινία να ξετυλίγεται στις φλόγες. Το ίδιο έγινε αργότερα όταν αποκτήσαμε το πρώτο πλυντήριο ρούχων: όλη η οικογένεια καθόμασταν μπροστά στο φινεστρίνι του κάδου και το παρακολουθούσαμε κουνόντας και τα κεφάλια μας στο ρυθμό των περιστροφών του. Με τον πρώτο Η/Υ πάλι το ίδιο έγινε: φώναξα τους φίλους μου και καθίσαμε ένα γύρω, παραχωρώντας τους και την πολυθρόνα του Ψυχιάτρου κατά πάγια προσωπική μου τακτική του «share», και ιδού το φωτογραφικό ντοκουμέντο, εγώ ξυρισμένος (οπότε ήταν επιθυμία μιας από τις εξωσυζυγικές σχέσεις εκείνης της εποχής, που να θυμάμαι ποια), ο Γιάννης Πατίλης με μουστάκι και ο Βασίλης Λαλιώτης με μούσι από τότε, να κάθετε μπροστά στο κομπιούτερ, λίγο πριν αγοράσει τον πρώτο προσωπικό του υπολογιστή και λίγα χρόνια πριν τη μεταμόρφωσή του σε Γιώργο Μίχο.

Το σωτήριον έτος 2001 παρακινούμενος από το φίλο μου ζωγράφο Π. Λιναρδάκη που με σύστησε στον Κωστή Σακκά, τον απόλυτο webmaster, έστησα το προσωπικό site, www.poiein.gr με κατοχύρωση του domain στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπως γινόταν τότε για όλη την Ελλάδα. Λογότυπος, γραφιστικά κλπ. Κατοχυρωμένα από τότε, αλλά χωρίς τη δυνατότητα δημοσίευσης νέων αναρτήσεων από μένα. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2004 για να εκμεταλλευτούμε τις νέες δυνατότητες του διαδικτύου: κρατήσαμε το domain και το site ως μάσκα για το word press που έτρεχε από κάτω. Ο Κωστής Σακκάς σχεδίασε από την αρχή το site έβαλε την ταπετσαρία που παραμένει αναλλοίωτη ως σήμερα, και διατηρήσαμε τον αρχικό λογότυπο με το «π γκρεκ», και τη φράση «ποιήματα, ποιητές και …ποίηση ίσως» που ήταν η αρχική μου έμπνευση από το 2001. Ήθελα έναν ιστότοπο που να έχει ποιήματα και ποιητές εν αφθονία, με την κρυφή ελπίδα πως θα μας επισκεπτόταν κι η Ποίηση, με το «Π» κεφαλαίο. Ήθελα να κάνω αυτό ακριβώς που έκανε ο Άστορ Πιατσόλα με το ακορντεόν: να το πιάσω στα χέρια μου και να το ξεχειλώσω. Να τραβήξω το νέο μέσο στα άκρα, να εκμεταλλευτώ όλες τις δυνατότητες του νέου μέσου και να δοκιμάσω τις αντοχές του.

Το 2004 το «Ποιειν», όπως το γνωρίζετε σήμερα, έκανε την παρθενική του εμφάνιση δυο ημέρες πριν από τα πεντηκοστά μου γενέθλια (άλλο ένα δωράκι προς τον εαυτό μου), στις 11/12/2004 με την ανακοίνωση για τον εορτασμό των 71ων γενεθλίων του Jack Hirshman που συμπίπτουν με τα δικά μου ακριβώς στις δεκατρείς Δεκεμβρίου, την ημέρα εορτασμού της Σάντα Λουτσία, της προστάτιδος των τυφλών.

Έκτοτε άλλοι ξεστραβώθηκαν κι άλλοι στραβώθηκαν…

από Σπύρος Αραβανής
12 Comments