`
Σπάνιο πλάσμα
Σπάνιο πλάσμα ποτέ δεν κατάφερα να σου πω
Πως εγώ προξενώ μήτρα
Εγώ προξενώ μήτρα
Πιέζω με όλη μου την δύναμη το αίμα
Από το κεφάλι να περάσει στα χέρια και
Μέχρι να σχηματίσει ουλές
Πιεσμένο στις άκρες – πληκτροδακτυλία λέγεται
Να αφήνει μεγάλα αποτυπώματα, πώματα, πτώματα
Να εντοπίζεται ο ένοχος – κάθε δάχτυλο και άλλη ταυτότητα
Διασχιστική προσωπικότητα λέγεται-Μην
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν εισέλθετε βεβαιωθείτε ότι ο έρωτας έχει
Σταματήσει κανονικά πίσω από την πόρτα ή πάνω
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν πατήσετε το κομβίον
Σπάνιο
Βεβαιωθείτε ότι ο άνθρωπος έχει σταματήσει
Κανονικά κάτω από το ταβάνι Τόσο μόνο του χρειάζεται
Τόσο ύψος
Σπάνιο πλάσμα- my precious
Βεβαιωθείτε ότι πριν ανοίξετε την πόρτα
Μια άλλη έχει κλείσει απότομα πίσω σας
Και η πλάτη σας γυρισμένη σε μιαν άλλη πόρτα
Γράφει – πωλείται
Ουρανός και γη συν δύο μυρμήγκια
Και μια Strangelove διαστρέβλωση του είδους
Σπάνιο
Όταν ο αποσυμπιεσμένος αέρας
Από τώρα προνοήθηκε η υποτέλεια
Κάθε άνω τελεία έχει μια υπό τελεία
Κενή συνήθως φαιή ανύποπτη ανυπόταχτη
Απαρατήρητη
Όλο κενό σεισμογραφικό καλλίγραμμα
Σπάνιο πλάσμα το αίμα βγαίνει από τα πλήκτρα
Και μυρίζει και σε λωρίδες βγαίνει η επιδερμίδα
Και στην σταφυλή ενός κεφαλιού
Και στον λάρυγγα της υδρογείου
Εκεί στο μήλο του Αδάμ που πρωτοδημιουργήθηκε
Πρωτοφιλήθηκε και αποτυπώθηκε
Εις τους αιώνας των αιώνων
Μέχρι τον εικοστό δεύτερο οιωνό
Σπάνιο πλάσμα
Τι είναι ένα ζωντανό κύτταρο;
Η μίτωση κοστίζει στην φύση ενέργεια
Και η συρρίκνωση μόνο – εδώ […]
`
****
Πάντα αναρωτιόταν γιατί αυτή η μορφή
Γιατί αυτή η οριοθέτηση από εδώ μέχρι εκεί
Συρρίκνωση που ανακουφίζει Σώμα που τρομάζει
Δυο μάτια δυο χέρια δυο πόδια μύτη αυτιά μάτια
Κίνηση αφόδευση ένωση σκέψη φθίση
Τι είναι αυτό; Ποιας κατάρας κατάληξη ή ευχή;
Πώς τα ζώα επέτρεψαν εξέλιξη;
Η ανταποδοτική φύση που όλο προσποιείται
Το θύμα
Αυτή η καθημερινή μέθεξη
Να υπάρχει έκσταση στην μουσική
Στο διάζωμα στα φαναράκια στην μοναξιά
Και από εκεί να συντροφεύεσαι το όνειρο
Από εκεί να αναρωτιέσαι τι οφείλει
Στον πεζό η διάβαση
Στον αναβάτη το βουνό
Στον αστρονόμο ο ουρανός
Η μορφή θα μπορούσε να είναι σε άλλη διάταξη
Περισσότερο ίσως γωνιώδης
Ή πολύ απλά όλοι μια σφαίρα – πολλές σφαίρες
Κυκλοτερείς περιπτύξεις – αμφίβιες αναπνοές
Ή ευθείες – Μια Flatland ευφάνταστη εύθυμη
Και ανεπαρκής
Όπως και τώρα – Να θέλει την άλλη διάσταση
Την όποια
Ύψος πλάτος βάρος βάθος μήκος Όγκος
Πολλαπλούν μυέλωμα πολυεπίπεδο
Πολύγωνο οξυγώνιο
Οξύμωρο
Να γινόταν πραγματικά άνθρωπος
Με άλλη έννοια – Σημείο σε γραμμή
Σε φωτιά – Το μπλέ εσωτερικό της φλόγας
Σε καρούλι αρχή Μέση τέλος
Σε ταινία μόνο ο πρωταγωνιστής ή
Ο σκηνοθέτης
Σε τρυπανισμένες σκέψεις μόνο δύο
Αγκυλώσεις στο χάος
Καμιά διαφυγή από εκεί – Ουδεμία
Κανένα ράμφισμα της ατμόσφαιρας […]
`
**************************
Η Γεωργία Τρούλη γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1979. Κατάγεται από την Κρήτη και ζει στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην Σχολή επαγγελμάτων Υγιείας και Πρόνοιας του Α Τ.Ε.Ι Θεσσαλονίκης, έπειτα στην Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ και σήμερα είναι τελειόφητη του της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών στο τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών. Εχει πραγματοποιήσει δύο ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές.Παράλληλα ασχολείται με την συγγραφή.¨Εχει εκδώσει τρία βιβλία ποίησης και γράφει κείμενα σε έντυπα και διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά της Ελλάδας και του εξωτερικού.
