φωτό Ντενίζ Παναγιωτοπούλου

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ: 21 ερωτήσεις υπό Σωτηρίου Κ. Παστάκα

 

1.Γράφετε μόνο ξύπνιος;

Όχι, γράφω και άυπνος.

 

 2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση , γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;

Καταρχήν η μεθαδόνη είναι υποκατάστατο της ηρωίνης. Η ποίηση είναι πολύ πιο σκληρό ναρκωτικό από την ηρωίνη και δεν υπάρχει κανένα υποκατάστατο για αυτήν. Εγώ για να απεξαρτήσω τη σκέψη μου από την ποίηση, σκέφτομαι την αυτοκτονία μου.

 

 

3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;

Ξεκίνησα να γράφω στα δεκαεννιά μου χρόνια, μέχρι τότε ένιωθα πολύ ποιητής, θέλω να πιστεύω πως θα ξανανιώσω έτσι όταν θα καταφέρω να σταματήσω να γράφω. Σε όλα μου τα δημιουργικά χρόνια της συγγραφής νιώθω νταβατζής και πουτάνα ταυτόχρονα.

 

4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;

Γράφω και ποιήματα που μετά δεν μου αρέσουν, αλλά τους βάζω φωτιά και τα καίω.

 

 

5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας; , β) ένα
ηλιοβασίλεμα; , γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;

Το ποίημα φέρνει στο μυαλό μου τη μητέρα των τεχνών, την ποίηση και σε καμία περίπτωση κάποιο φυσικό δημιούργημα ή απολαυστικό φαγητό. Πολλές φορές, όμως, λέμε για τα πόδια μιας καλλίγραμμης γυναίκας ή για ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα, «αυτό είναι σωστό ποίημα». Πιστεύω πως πρόκειται για μία μεταφορά, η οποία μας χρησιμεύει για να περιγράφουμε μια αφύσικη, ή καλύτερα, υπερφυσική ομορφιά.

 

 

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με
ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;

Η κρυφή μου πεποίθηση είναι πως τα μεγαλύτερα ποιήματα κατοικούν στη σιωπή, οπότε όλες οι λέξεις μοιάζουν περιττές. Όμως, τα γραπτά ποιήματα γράφονται αναγκαστικά με λέξεις και οι λέξεις όλων των γλωσσών είναι απαραίτητες για τον ποιητή και ωφέλιμες για το ποίημα. Ωστόσο, έχω κι εγώ τη δική μου λίστα με ελληνικές «ποιητικές» λέξεις που αποφεύγω παντοιοτρόπως. Θα ήθελα να σας τις πω. Αυλόπορτα, Βιγλάτορας, Ρωμιοσύνη, Νοητός, Δημοσιά, Λυκαυγές, Δοξαστικός, Λευτεριά, Ναυτίλος, Κασκέτο, Ηλιάτορας, Σύντροφοι, Μυρσίνη, Σεληνόφως, Νεφέλη, Άλικο και Τσουκάλι.

 

 

 

7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε
η συντεχνία;

Όπως αυτοπροσδιορίζεται ποιητής είναι γελοίος και ψώνιο. Όποιος αποδέχεται τις ταμπέλες-ταυτότητες των συντεχνιών πέφτει σε παγίδες που τον καταστρέφουν. Μακριά, λοιπόν, από εμένα οι ταυτότητες.

 

 

8.Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι
κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;

Πράγματι, ένα μέρος της εξέλιξής μου οφείλεται στα «κακά» ποιήματα των φίλων μου. Κατά τα άλλα, όμως, έχουν δημοσιευθεί δεκάδες βιβλιοπαρουσιάσεις για το έργο μου αλλά καμία κριτική μέχρι στιγμής, ούτε καλή ούτε κακή. Πιστεύω πάντως πως η πραγματική κριτική είναι μόνο χρήσιμη και ποτέ κακή.

 

 

9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;

Γράφω για να μη σκοτώσω τον εαυτό μου και τους άλλους. Και το να μη θέλεις να σκοτώσεις, δεν είναι κάτι που συνηθίζεται.

 

 

10. Πιστεύετε στη μούσα; Αν ναι, πια είναι η δική σας;

Πιστεύω πως καμία θεότητα ή ανώτερη δύναμη δεν ενδιαφέρεται για τους ποιητές και η μούσα δεν είναι παρά ένα ανθρώπινο δημιούργημα, προκειμένου να ερμηνευτεί η ύπαρξη των έλλογων θηρίων της σιωπής. Αν πίστευα στη μούσα, αυτή θα ήταν η μάνα μου με την οποία θα είχα συνάψει αιμομικτική σχέση.

 

 

11. Σας έχει επισκεφθεί η έμπνευση τώρα τελευταία και πότε ήταν η
τελευταία φορά που σας κορόιδεψε;

Πιστεύω πως ζω εμπνευσμένος, χωρίς την έμπνευση ούτε να ξυπνήσω δεν μπορώ. Πιστεύω, ακόμα, πως δεν με έχει κοροϊδέψει ποτέ, μονάχα εγώ καμία φορά ξεγελιέμαι μέσα στον ενθουσιασμό μου. Η πρώτη φορά που θα με κοροϊδέψει νομίζω πως θα είναι και η τελευταία, αφού στο μυαλό μου θα κατοικεί πια η τρέλα.

 

 

12. Ποιος ήταν ο τίτλος του πρώτου σας ποιήματος και για ποιο πράγμα
μιλούσατε;

Δε θυμάμαι τον τίτλο αλλά ήμουν ενθουσιασμένος από ένα νεανικό έρωτα και έγραψα ένα ομοιοκατάληκτο ποίημα, κάπως τραγουδιάρικο, στο οποίο ομολογούσα τη μεγάλη μου αγάπη. Θυμάμαι ακόμα το πρώτο τετράστιχο: Πρέπει να ξέρεις ότι σʼ αγαπάω/ γιʼ αυτό νομίζω πως μπορώ να ζω/ νομίζω πως τον πόνο δεν φοβάμαι/ νομίζω πως τον θάνατο αγαπώ.

 

 

13. Είστε ερωτευμένος αυτόν τον καιρό;

Ναι.

 

 

14. Πως αισθάνεστε όταν σας αποκαλούν ποιητή;

Ντρέπομαι πολύ.

 

 

15. Σας ώθησε κάτι ώστε να ασχοληθείτε με την ποίηση ή ήταν δική σας
απόφαση;

Ούτε οικογένεια, ούτε σχολείο με ώθησαν, εξάλλου, στο σπίτι που μεγάλωσα στο χωριό το μόνο βιβλίο που υπήρχε ήταν ο Καζαμίας. Αν εξαιρέσω τον μεγάλο μου αδερφό με τους φίλους του που μέσω της μουσικής, κυρίως, έφτανε στα αυτιά μου ο μελοποιημένος Καββαδίας και Καρυωτάκης, κατά τα άλλα, όλα ήταν δικό μου πείσμα, «απόφαση», αφού από παντού εμπόδια συναντούσα, μερικές φορές ακόμα και σήμερα, μετʼ εμποδίων «υπηρετώ» την τέχνη.

 

 

16. Πιστεύετε ότι για να είναι κάποιος ποιητής πρέπει να έχει κάποιο χάρισμα
ή απλώς πολλά ελαττώματα;

Καταρχήν είναι απαραίτητο να έχει ταλέντο. Σε ό,τι αφορά τα ελαττώματα, νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι γεμάτοι ελαττώματα είμαστε. Για να είναι κάποιος ποιητής, αυτό που πιστεύω ότι «πρέπει» είναι να μην μπορεί να κάνει διαφορετικά στη ζωή του παρά να είναι ποιητής.

 

17. Στη ζωή σας έχετε αφοσιωθεί μόνο στην ποίηση ή έχετε και κάποια
κατοικίδια ή ακριβά αυτοκίνητα ή ερωμένες/ους;

Αφοσιώθηκα στην ποίηση και μόνο. Κατοικίδια δεν έχω και πιστεύω πως όσοι έχουν κατοικίδια (ιδιαίτερα στις πόλεις) είναι πολύ καταπιεσμένοι άνθρωποι με μεγάλα και άλυτα ψυχολογικά προβλήματα που τα κρύβουν κάτω από την αστεία μάσκα του φιλόζωου. Τα ακριβά αυτοκίνητα τα οδηγούν οι κομπλεξικοί όλων των κοινωνικών τάξεων, ενώ οι πολυγαμικοί είναι άνθρωποι με κατεστραμμένη και ενοχική σεξουαλικότητα. Ως εκ τούτου, λοιπόν, κάποιος που έχει τέτοια προβλήματα δε θα μπορούσε ποτέ να αφοσιωθεί στην ποίηση.

 

 

18. Γράφετε καθαρά μόνο δικές σας σκέψεις ή κλέβετε και τις σκέψεις
άλλων ατόμων;

Προσπαθώ να μη λέω τα χιλιοειπωμένα, αλλά το γεγονός ότι ασχολούμαι μονάχα με τον έρωτα και τον θάνατο (τα αρχαιότερα θέματα της ποίησης), ε τότε είναι δύσκολο νομίζω να κάνει καινούριο συνδυασμό σκέψης και πολύ πιο μάλλον να πει κάτι νέο.

 

 

 

19. Πιστεύετε ότι υπάρχουν ταμπού στην ποίηση;

Τα ταμπού και η ποίηση είναι αδύνατο να συνυπάρχουν σε οποιοδήποτε συνδυασμό. Ούτε ταμπού υπάρχει στην ποίηση, ούτε στο ταμπού υπάρχει ίχνος ποίησης.

 

 

20. Ποιος πιστεύετε πως είναι ο χειρότερος χαρακτηρισμός για έναν ποιητή;

Ακόμα και ο χειρότερος χαρακτηρισμός αποτελεί παράσημο για την πορεία του ποιητή. Υπάρχει, όμως, ένας χαρακτηρισμός για το ποίημα που απευθύνεται στον ποιητή. Όταν αναρωτιέται κανείς «τι εννοεί ο ποιητής;», σημαίνει πως δεν κατάφερε να συγκινήσει τον αναγνώστη του και αυτό νομίζω είναι ό,τι χειρότερο.

 

 

21. Πώς ορίζεται η ποίηση, σήμερα;
Δεν ξέρω και πιστεύω πως κανένας δεν είναι σε θέση να δώσει έναν τέτοιο ορισμό.

 

 

 

 

********

18/3/12: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στον ΙΑΝΟ, Συμμετοχή του ΠΟΙΕΙΝ με «ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΩΝ»
Αφιέρωμα

Το περιοδικό «ΠΟΙΕΙΝ» οργανώνει Αφιέρωμα με τίτλο «Ποιήματα Πεζογράφων». Συμμετέχουν οι:

Σωτήρης Παστάκας (Μπόρχες)
Σπύρος Αραβανής (Παπαδιαμάντης),
Ιωσηφ Ιωσηφίδης (Ροιδης),
Γιάννης Γκούμας ( Ιωάννου)
Γιάννης Σκληβανιώτης, (Χειμωνάς)
Κώστας Ριτσώνης (Πεντζικης)
Βασίλης Λαλιώτης, (Κορτάσαρ)
Δημήτρης Μουζακης (Βασιλικός)
Κωνσταντινος Μπούρας, (Ψάρρας)
Ακανθος (Σκαρίμπας)
Παναγιώτης Πακος (Πεκιτς)
Παναγής Αντωνόπουλος (Παπαναγιώτου)
Μαρία Ανδρεαδέλλη (Κρισναμουρτι)
Παναγιώτης Χαχής (Μπολάνιο)

από Σωτήρης Παστάκας
10 Comments