ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΑΜΟ
Πήγα στο γάμο του
ποταμού και της θάλασσας
ο ιερέας ευχήθηκε όταν
μαλώνουν να ηρεμούν γρήγορα
κουμπάροι μπήκαν μια νεαρή
τρικυμία ένας καταρράκτης
το ιδρωμένο του γαμπρού
σκούπιζε μέτωπο
κι ήταν κόσμος πολύς
μαούνες και φορτηγίδες
που κουβαλούν απʼ τα βουνά
λικέρ και τʼ αποστάγματα
κι ήταν κόσμος πολύς
ήρθε και μια βιομηχανική
επανάσταση
χάρισε στον ποταμό
ένα τεράστιο φράγμα
στη θάλασσα ένα πετρελαιοφόρο
που ναυάγησε
Ήρθαν και οι πνιγμένοι
όσοι δεν ήξεραν κολύμπι
ναύτες που αγνοούνταν έτη
πολλά και ολόκληρα
ετούτοι πήραν δικαιωματικά
τις καλύτερες θέσεις στη
δεξίωση
Ήρθε και κάποιος Μωυσής
με την αδελφή του και το
καλάθι του
οι Εβραίοι που διέσχισαν την
Ερυθρά
και οι Έλληνες κατεξοχήν λαός
ναυτικός που ταξίδευαν κατʼ
εμπορίαν και κατά μάθησιν
και οι ανταγωνιστές τους
Φοίνικες που πούλαγαν
τα γυαλικά και την πορφύρα
και που χάθηκαν
και βέβαια οι λαοί της θάλασσας
όλοι όσοι είχαν κάποια
σχέση με το ζευγάρι και οι
άσχετοι
από το αλφάβητο ήρθε το
δέλτα κι όταν έπεσε η νύχτα
γέμισαν τον ουρανό οι Κινέζοι
άστρα βεγγαλικά
και πυροτεχνήματα
κι οι καλοί ποιητές που
ψάλλουν τα τρία στοιχεία του
κόσμου τον ουρανό τη γη
και τη θάλασσα
χάρισαν στίχους με μέτρο
κι ανομοιοκατάληκτους
ήρθαν κι οι εστιάτορες με τις
ποδιές τους και τα λαδολέμονα
και οι Άγγλοι με τους καμβάδες
τις θαλασσογραφίες τους
ο μεγάλος ζωγράφος
Τέρνερ έφτασε
κι ύστερα αφού έφυγαν όλοι
ανοίχτηκαν τα δώρα
δώρα που πήραν οι καλεσμένοι
στους δικούς τους γάμους και
άλλα πολλά ολοκαίνουρια
***
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
Κολυμπούσα βαθιά στʼ
αμίλητα νερά και δίπλα μου
χελώνα γριά αλλά χωρίς
την προστυχιά των γέρων
έκαμνε χώρο για να
περάσω στην επόμενη ηλικία
χωρίς δυσκολία για να ξεχάσω
κι είχα σημάδια πάνω μου
από δόντια τις απογοητεύσεις
που είναι συνεχείς
απʼ τον καιρό που εμφανίστηκαν
οι πρώτοι όρθιοι άνθρωποι
καμωμένοι για να πολεμούν
για όσα κατέχει ο καθένας
και για όσα φαντάζεται
ο καθένας
παλεύουν μεταξύ τους κι οι
σκιές τους μέχρι που να
τρυγηθούν όλες οι ελιές και
το λάδι τους να τελειώσει αυτό
που ανάβει τις φωνακλάδικες
φωτιές και τις καύτρες
μέχρι που να χαλάσουν
τα τσακμάκια τους θα καίει
ο ένας το σπίτι του άλλου
τα άχυρα και τα ξύλα και
το όρθιο μπετόν
κι αν αυτό συμβεί δεν θα
τελειώσει ο θυμός τους
θα ταξιδέψουν σε άλλα μέρη
για να μεταδώσουν την
αρρώστια τους σε όποιον βρουν
θα ζέψουν τα ζώα τα μεγάλα
μέχρι και τα ζουζούνια θα
σελώσουν και την πεταλούδα
θα γδάρουν και τη μέλισσα
θʼ αρμέξουν και την
πασχαλίτσα θα σφάξουν
μήπως και βρουν την
παντέρημη ησυχία
μέχρι την κορυφή του κεφαλιού
της γης και μέχρι τις πατούσες
της και τη ζώνη που φορά
στη μέση της θα φτάσουν
μόνοι τους και με αρμάδες
με τις τουρμπίνες και με τα
κουπιά
γιατί οτιδήποτε υπάρχει
θα κατοικηθεί
γιατί οτιδήποτε αντιστέκεται
θα κατανικηθεί
κι ο φόβος θα πνέει για πάντα
είπε η χελώνα παντού και πάντα
αρκεί εμείς να βρισκόμαστε
πάντα τρέχοντας πάντα
λαχανιασμένοι
στην επόμενη στιγμή
Εξαιρετικά ενδιαφέρον το νεότευκτον!
Αλλά ας θυμηθούμε και το αποψινό:
Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011, Λευκωσία
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου σας προσκαλεί στην παρουσίαση των ποιητικών συλλογών των μελών της:
Γιώργου Καλοζώη, “Η Κλίση του Ρήματος”
Μιχάλη Παπαδόπουλου, “Έλικας Φανταστικού Ελικοπτέρου”, και
Γιώργου Χριστοδουλίδη, “Το Απραγματοποίητο”
που θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο της Λαϊκής Τράπεζας (Λεωφ. Αρχ.Μακαρίου Γ΄ και Μπουμπουλίνας, Λευκωσία) τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011, 7.30μμ.
-Παρουσίαση των βιβλίων: Μαίρη Ρούσσου Σινκλαίρ, Γιώργος Μύαρης, Μιχάλης Παπαντωνόπουλος,
– Ανάγνωση ποιημάτων από τους ποιητές.
Ευχαριστούμε τους αδελφούς!
Απλώς να πληροφορήσω τις φίλες και τους φίλους του Ποιείν ότι το ποίημα Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΑΜΟ δεν χωρίζεται σε δύο στροφές. Όλο το ποίημα είναι μια στροφή. Ευχαριστώ τον Σ. Παστάκα αλλά και τον Σ. Αραβανή για την ανάρτηση.
Πολλοί είν’ έτοιμοι να χειροκροτήσουν, όταν ένας καταξιωμένος δημιουργός διαπιστώνει σε σχέση με την αυτογνωσία και αποδίδει ποιητικά τη νίκη του ασυνείδητου και άναρθρου λόγου πάνω στη λογική και στην προτεραιότητα της σκέψης. Κι έτσι, βλ. πρόχειρα πώς ο Γ. Ρίτσος προσεγγίζει το πρόβλημα στη σύνθεση «Ορέστης»:
«ακόμη δεν τα βρήκα στο ρυθμό του λόγου που βαδίζει
πριν απ’ τη σκέψη μου –πολύ πιο πριν-, μου αποκαλύπτει
τον ίδιο μου ρυθμό και τον εαυτό μου».
Ο ποιητής Γ. Καλοζώης στο ίδιο θέμα της αυτογνωσίας σπάει φόρμες, κόκκαλα των συμβάσεων και υπολογισμούς με το «παράδοξο» παιχνίδι της γλώσσας και του λυρισμού του, με το πέρασμα ανάμεσα στο ρεαλισμό και τον υπερρεαλισμό:
«Κολυμπούσα βαθιά στʼ
αμίλητα νερά και δίπλα μου
χελώνα γριά αλλά χωρίς
την προστυχιά των γέρων
έκαμνε χώρο για να
περάσω στην επόμενη ηλικία
χωρίς δυσκολία για να ξεχάσω (…)».
Αναμέναμε, λοιπόν, χωρίς να διαψευστούμε την νέα ποιοτική σύνθεση του Γ.Καλοζώη. Πάντα δυναμικά και καλύτερα, ευχόμαστε στον ποιητή!
http://www.youtube.com/watch?v=v5qYsABWaGA
Ο Γιώργος Καλοζώης απαγγέλλει “Το μάθημα της περίληψης” στην εκδήλωση [Λευκωσία, 21.11.11] που αναφέρει ο Ιχνηλάτης στο σχόλιο @1.
Το γιουτουμπάκι τράβηξε και επιμελήθηκε ο φίλτατος ρέκτης των τεχνών και της ποιήσεως Βασίλης Καφαντάρης.
Και ξαφνικά, βλέπω τον Νικόλαο Κάλας να αναδύεται από τη φρυκτωρία που ιδρύεται. Ευχή πλεύσης, θωρακισμένης κι εύδρομης, στην προπολεμική εποχή της επιστροφής των ζωντανών-νεκρών. Ύφος που κυματίζει, όπως μπαζούκα στοχεύει. Από το ‘Μεταμορφώσεις’ (1992) έως ‘Το Μάθημα της Περίληψης’ (2011), μία σύγχρονη ή καλύτερα σημερινή Κιβωτός, που διασχίζει και διασχίζεται, πλήρης ζώων, φορτίου και ναυτιλομένων υβριδίων. Ποιήματα-σηματωροί ενός ακροτελεύτιου κόσμου.
Mε μεγάλη χαρά βλέπω την καινούρια δουλειά του Γιώργου Καλοζώη.Ξαναβρίσκω τα πλάσματα του προσωπικού του σύμπαντος και μια φωνή που έχει το χάρισμα να εκφράζει (με κάθε μέσο που διαθέτει ο ποιητής) τις πιο βασανιστικές αγωνίες μας.
Από τις αναρτήσεις που τιμούν την ιστοσελίδα!