Περιμένουμε τα δικά σας σχόλια-κείμενα-υποστήριξη
Επικοινωνήστε μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
ergazomenoi.difono@gmail.com
Νικόλας Άσιμος, “Εγώ με τις ιδέες μου”
Εγώ με τις ιδέες μου
κι εσείς με τα λεφτά σας,
νομίζω πως τα θέλετε μονά ζυγά δικά σας,
δε θέλω την κουβέντα σας
ούτε τη γνωριμιά σας.
Θα χτυπήσω εκεί που σας πονάει,
κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει.
θα με χρίσω ιππότη και τζεντάι
και άμα ξεμεθύσω
σας λέω και γκουντμπάι.
Και οι θεοί σαν πείθονται
εάν υπάρχει ανάγκα,
για πόλεμο δεν έκανα
ποτέ εγώ το μάγκα
και ούτε νεροπίστολο
δεν έχω στην παράγκα.
Θα τραβήξω το δρόμο μου όσο πάει
κανένα δε θα αφήσω
εμένα να κερνάει,
Θα απολύσω κι όποιον με περιγελάει,
χιλιάδες δυο αλήθειες
ο πόνος μου γεννάει.
Εγώ στα δίνω έτοιμα
κι εσύ τα θες δικά σου
λιγούρα που σε έδερνε
παρ’ όλα τα λεφτά σου
και ούτε στο νυχάκι μου
δε φτάνει η αφεντιά σου.
Δε σε παίρνει εμένα να κοιτάξεις
χωρίς καμιά ουσία εσύ
θα τα τινάξεις.
Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης
δεν ξέρεις καν το λόγο
για να με υποτάξεις
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ
Από την πρώτη στιγμή, στο πλάι των εργαζομένων βρίσκονται δεκάδες πρόσωπα από το χώρο της τέχνης και των γραμμάτων, καθώς και το αναγνωστικό κοινό του Διφώνου. Περισσότερα στα:
http://www.e-difono.blogspot.com
http://www.facebook.com/pages/OCHI-STO-KLEISIMO-TOU-DIPHONOU-official/180074428682623
Όλα μια ιδέα είναι. Άλλος το βλέπει έτσι άλλος αλλιώς. Στην ουσία. Παρακάτω
Αρκετή ζημιά έκαναν οι Γιαννίκοι (όπως και να τους λένε) στο ελληνικό τραγούδι!
Αγωνιστείτε για την καταβολή των δεδουλευμένων.Την πρόσληψη των μισθωτών συναδέλφων σας σε άλλες θέσεις του ομίλου ή την επανέκδοση του ΔΙΦΩΝΟΥ με επιμέλεια της ύλης απο τους δημοσιογράφους.
Αλλιώς προχωρείστε σε αντι-ΔΙΦΩΝΟ!
Είναι πάντα άξιον απορίας πώς εμφανίζονται οι κακοί της υπόθεσης, κυρίως τη στιγμή που σταματάνε να πληρώνουν. Για να είμαι πιο ακριβής: κυρίως τη στιγμή που σταματάνε οι ελπίδες πως θα πληρώσουν. Αλλά το να ισχυριζόμαστε (δικαίως) ότι έκαναν ζημιά και την ίδια στιγμή να ζητάμε πρόσληψη σε άλλες θέσεις του ίδιου ομίλου, ακούγεται …πώς να το πω…κάπως… Καταλαβαίνω βέβαια τα συνδικαλιστικά ή εργασιακά αιτήματα. Καθ΄όλα νόμιμα και δίκαια. Όταν τα μπλέκουμε όμως με “πολιτιστικές προσφορές” και “πολιτιστικούς θεσμούς”, δεν λέμε μετά “αν κλείσει το Δίφωνο, να προσληφθούμε σε άλλες θέσεις του ίδιου ομίλου”. Μπαίνουμε στο Δίφωνο και κάνουμε κατάληψη. Και κάνουμε με δικό μας κόστος και με δικά μας έξοδα πολιτισμό. Ας προχωρήσουν λοιπόν και είμαστε υποθέτω όλοι δίπλα τους. Όχι όμως για να κλείσει το Δίφωνο και να πιάσουν άλλες θέσεις στον Γιαννίκο.
Υ.Γ. Κυκλοφορεί ευτυχώς ακόμη ο “Μετρονόμος”, ανά δίμηνο νομίζω. Περιοδικό πιο φτωχό από άποψη λέι άουτ, χωρίς σι ντι, του οποίου όμως η ύλη δεν διαφέρει θεαματικά από εκείνη του Δίφωνου, και το οποίο στηρίζεται, αν δεν πέφτω έξω, στην δωρεάν και εθελοντική εργασία. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους απολυθέντες: ας στηρίξουν τον Μετρονόμο με κάθε τρόπο, όχι ευκαιριακά. Υπάρχει ακόμη το πολύ σοβαρό περιοδικό “Τζαζ και τζαζ”, πιο εξειδικευμένο βέβαια στη μουσική που προκρίνει, αλλά με σημαντική προϊστορία και εξίσου σημαντική δουλειά πίσω του…Τέλος, πάντα ελπίζω, και παρά τις όποιες ενστάσεις μου, ότι δεν έχει σταματήσει να εκδίδεται το περιοδικό “Λαϊκό Τραγούδι”. Αυτά τα ολίγα, για να μνημονεύσουμε και άλλους “πολιτιστικούς θεσμούς” και να δούμε πιο αισιόδοξα τα πράγματα. Καλή σας μέρα.
Χ2 όταν αρρωσταίνει η γυναίκα που υπερ-αγαπάς, το βασικό που σε ενδιαφέρει είναι να βρεις γρήγορα αντικαταστάτρια;Αν ναι, τότε είσαι ευτυχισμένος, σε ζηλεύω.
Επίτρεψέ μου να σε διαβεβαιώσω οτι για την πλειοψηφια των συντακτών του η διατήρηση του “τίτλου” του είναι πιο σημαντική από την καταβολή των δεδουλευμένων. Απλά το ποτήρι ξεχείλισε.
Η γυναίκα που υπεραγαπάω λέγεται μουσική, κύρε Αραβανή, όχι διαμεσολάβηση…Κι αυτή έχει αρρωστήσει πιο σοβαρά από τη δική σας:)
Για τους δημοσιογράφους λέγεται “διαμεσολάβηση”. Για τους μουσικούς “μουσική”. Ας σεβαστούμε και τους δυο.
Κύριε Αραβανή, τότε που το κακό σήμερα αφεντικό έπαιρνε τα πάντα αμπάριζα με σι ντι, κανάλια, περιοδικά και σταθμούς θα έπρεπε να είχατε διατυπώσει το αίτημα του σεβασμού δημοσιογράφων και μουσικών. Σήμερα ακούγεται ως υπόδειξη που δεν αφορά αυτόν στον οποίο απευθύνεσθε. Με τα λόγια του κου Λαλιώτη “από την αρχή ό,τι έκανε ήταν νόμιμο βέβαια, αλλά ήταν ηθικό;” Εκείνο που είπα πάντως, και το καταλαβαίνετε πολύ καλά, είναι πως αν έχουμε να πούμε κάτι, θα βρούμε και τον τρόπο και το μέσο να το πούμε, πέρα από επωνυμίες εταιριών και εκδοτικά συμφέροντα. Προχωρήστε λοιπόν, α’ αυτό σας παροτρύνω.
Άλλο η ελευθερία γραφής των δημοσιογράφων και άλλο η διαχείριση-επιλογές του αφεντικού. Μην τα μπλέκετε. Συζητάμε για το δεύτερο σκέλος. Ως προς το διαχωρισμό μέσου-μηνύματος ασφαλώς και θα συμφωνήσω. Είναι όμως κάποια “ρομαντικά” πραγματάκια που δεν μπορούν να εξηγηθούν σε τρίτους.
Κύριε Αραβανή, τι να πω…Άλλα τα μπλέκω, άλλα τα ξεμπλέκω, σε άλλα είμαι ρομαντικός και σε άλλα κυνικός, πάντως χρήματα από τον Γιαννίκο εγώ δεν πήρα. Είναι κι αυτός ένας καημός, δε νομίζετε;
Υ.Γ. Τώρα που ξαναδιαβάζω το (9) δεν βλέπω κανένα μπλέξιμο που να με αφορά. Αυτό ακριβώς σας είπα: Το αφεντικό επέλεξε να κλείσει το μαγαζί, εσείς έχετε την ελευθερία γραφής να πάτε σε άλλο, υπερασπιζόμενος ό,τι και όπου αγαπάτε. Είπα εγώ κάτι διαφορετικό;
Αφού “επέλεξε να κλείσει το μαγαζί” γιατί μας συμβουλεύετε να “μπούμε και να κάνουμε κατάληψη”; Δικαίωμά του δεν ειναι;
Εκεί όμως είναι το “ρομαντικό”. Δεν το θεωρούμε “μαγαζί ΤΟΥ”. Αλλά δυστυχώς είναι.
Σας συμβούλευσα να μπείτε και να κάνετε κατάληψη, για να μην έχετε ως στόχο την εκ νέου πρόσληψη σε άλλες θέσεις του ομίλου, με σλόγκαν το “βοηθάτε φτωχοί να μην γίνουμε σαν κι εσάς”…
Αν από όλο το κείμενο των Εργαζομένων, αναδύεται για εσάς αυτό το σλόγκαν, αυτός ο στόχος, σεβαστό. Απλά θα αποχωρήσω από το διάλογό μας.
Να είστε καλά.
Απ’όλο το κείμενο μπορεί να αναδύονται άλλα πράγματα, όχι όμως το συγκεκριμένο σλόγκαν. Το συγκεκριμένο σλόγκαν αναδύθηκε από το συγκεκριμένο αίτημα. Αν δεν το παρατηρήσατε, να αποχωρήσω κι εγώ από τον διάλογό μας: )
Να είστε κι εσείς καλά, και από καρδιάς κάθε επιτυχία στον αγώνα σας, ειδικά αν σας φέρνει πιο μακριά από τον όμιλο…
…να προσθέσω: και πιο κοντά σε μας, τους καθ’ έξιν απλήρωτους…Κι εμείς στενοχωριόμαστε για τα δικά μας μαγαζάκια, όταν κλείνανε από την επέλαση Γιαννίκου…Καλό απόγευμα.
Σπάω λοιπόν την ομερτά για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι το λινκ από το εξαιρετικό “Δισκορυχείο” του Φώντα Τρούσα και το σχετικό κείμενο για το Δίφωνο. Νομίζω ό,τι πιο νηφάλιο και αντικειμενικό θα μπορούσε να γραφτεί.
http://diskoryxeion.blogspot.com/2011/01/blog-post.html?showComment=1294499668406#comment-c5038307126923948352
Ο δεύτερος: Μίχο, συμφωνώ με την τακτική της πίεσης προς τα κάτω υπό την προϋπόθεση πως θα μεταφέρει την πίεση πιο πάνω ή θα οδηγήσει σε παραιτήσεις στα πρότυπα της Τσεχίας. Ναι, να την “πέσει” κανείς στους καθηγητές, προκειμένου και αυτοί με τη σειρά τους να την “πέσουν” στους παραπάνω ή αν δεν μπορούν να παραιτηθούν. Μου επιτρέπεις μια αλλαγή στο σύνθημα;
ΠΙΕΣΤΕ Ή ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ, ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΤΕ…
(επίσης: ΜΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΣΘΕ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ)
Εκείνο που ξεχνάτε όλοι είναι πως σ’ ένα περιοδικό δεν εργάζονται μόνο συντάκτες και ότι προφανώς άν οι συγκεκριμένοι συντάκτες προχωρήσουν σε μια ανεξάρτητη έκδοση του ΔΙΦΩΝΟΥ το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα μπορέσουν να απορροφήσουν όλο το δυναμικό του πρώην ΔΙΦΩΝΟΥ.
Εκτός αν οι άλλοι δεν μας ενδιαφέρουν….
Aχ να τανε θε μου καλύτερα φαρσα
– οχι σαν του Πακο-Ναχμία-
αχ να τανε πρωταπριλιά
– κι όχι πρωτοχρονιά σαν του Πακο-Ναχμία-…
Ο συγκεκριμένος εκδότης κατά την γνώμη μου είναι ένας εγκληματίας που έκανε σωρεία κακουργηματικών πράξεων στον ελληνικό τραγούδι και στον ελληνικό πολιτισμό κατ’ επέκταση. Τα έβαλε όλα στην κρεατομηχανή του και παρήγαγε κιμά! Περιοδικά στα περίπτερα με CD στο ίδιο τεύχος του Γονίδη και του Γιάννη Ρίτσου να διαβάζει ποιήματά του, μουσική του Μάνου και του Μίκη μαζί με Άτζελα Δημητρίου και Ζαφείρη Μελά! Στο κανάλι του δε, γίνεται το αλαλούμ. Όλα είναι ιδίας αξίας Μακρόπουλος και Περίδης, Καρβέλας και Λοίζος, Σκατά και Διαμάντια! Όλα ίδια! Η πιο ύπουλη τακτική για να καταστραφεί οριστικά το κριτήριο της ποιότητας στις νέες γενιές, για να καταστραφεί ο πολιτισμός μας!
Οι εργαζόμενοι που διαμαρτύρονται έχουν δίκιο από βιοποριστικής πλευράς όμως χρόνια υπηρετούσαν αυτή την αθλιότητα χωρίς να βγάζουν μιλιά! ( μεταξύ αυτών και…ποιητές!)
Τι να συζητάμε, ο ΓΑΠ , η παγκοσμιοποίηση των δεξιών και των αριστερών αντάμα, και οι διάφοροι Γιαννίκοι μας ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ!
@Ερημίτη, θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σας. Για παράδειγμα, είναι γεγονός ότι ο Ρίτσος έγραψε πολλά ποιήματα, που δεν έχουν όλα την ίδια αξία. Αντιθέτως το έργο του Γονίδη παρουσιάζει μεγαλύτερη συνέπεια και συνοχή.
@Το όνομα του Μπαλαχούτη στην εδώ ανακοίνωση διαμαρτυρίας υπάρχει, στην αντίστοιχη του Φέισμπουκ απουσιάζει. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει γιατί;
Ερημίτη, ευτυχώς υπάρχουν τα ίδια τα κειμενα των εργαζομένων μέσα στο περιοδικό που αποδεικνύουν αν έβγαζαν μιλιά -με το όνομά τους και όχι “ερημιτικά- ή όχι μέσα στο στόμα του λύκου…Ο θεός της ποίησης τους προνόησε να μπορούν να δώσουν αυτήν την απάντηση στην αναμενόμενη κριτική…όσων δεν διαβάζουν το περιοδικό αλλά περιμένουν στη γωνία…Γιατί αν το διάβαζαν…θα ήξεραν.
Η αλαζονεία της δηθενιάς στην κατεύθυνση της άλωσης του προσωπικού γούστου, αποθεώνεται στην άποψη που επιπλήττει τον εν δυνάμει αναγνώστη γιατί δεν αγόραζε με εννιατόσα ευρώ το περιοδικό, προκειμένου να διαβάσει τις απόψεις των συντακτών που εργαζόμενοι στο ίδιο έντυπο το κατακεραύνωναν! Να μην εκπλαγούμε δηλαδή αν ακούσουμε από κανένα Ματατζή να μας λέει “κάτσε πρώτα να σε πλακώσω στο ξύλο, και μετά κάνω και την αυτοκριτική μου”…Κατάσταση…
Δεν είναι κακό να ζητάς μια γραμματέας ή μια διορθώτρια να παραμείνουν στη μισθωτή εργασία τους, σε άλλη θέση του ομίλου. Αυτούς αφορά η σχετική αναφορά στην ανακοίνωση των εργαζομένων περί διατήρησής τους σε άλλη θέση του ομίλου. Δεν αφορά τους συντάκτες, εφόσον κανένας συντάκτης δεν ήταν μισθωτός, αλλά με σχέση μη εξαρτημένης εργασίας. Σας ενοχλεί που ζητάμε οι γραμματείς και οι διορθωτές και οι γραφίστες να μην χάσουν τη δουλειά τους; Η εργασία είναι δικαίωμα, και δεν θέλουμε οι άνθρωποι να είναι άνεργοι. Και ναι, προτιμούμε οι άνθρωποι αυτοί να απασχολούνται στον Όμιλο Γιαννίκου, παρά να βρεθούν στο ταμείο ανεργίας. Σας ενοχλεί αυτό; Θα τους βρείτε εσείς δουλειά;
Όσο για τις υποδείξεις περί άλλων περιοδικών, καλό είναι να γνωρίζετε ότι η πλειοψηφία των συντακτών προσφέρουν ήδη αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους σε άλλα μέσα ενημέρωσης και προώθησης της μουσικής. Μια απλή αντιπαραβολή στις υπογραφές αρκεί. Προς τι οι υποδείξεις;
Τέλος, το Δίφωνο υπάρχει για δεκαπέντε χρόνια, και όχι για δύο, οπότε είναι άδικο ανθρώπους που βρίσκονται στο περιοδικό για μιάμιση δεκαετία να τους παρουσιάζετε περίπου ως τσιράκια ιδιοκτητών και καναλαρχών. Το Δίφωνο – και η πλειοψηφία των συντακτών του – προϋπήρχαν του Ομίλου Γιαννίκου, και μία μετριοπάθεια στις κρίσεις σας θα ήταν μια κάποια ένδειξη σεβασμού προς το πρόσωπό και την ιστορία τους.
ηρ. οικ.
Δεν είναι κακό να επισημαίνεις τις ασάφειες μιας διαμαρτυρίας, στην οποία ούτως ή άλλως δηλώνεις ότι συμπαραστέκεσαι, επιτυγχάνοντας έστω καθυστερημένα την αποσαφήνιση ορισμένων “ευαίσθητων” σημείων. Το τι θα έκανα εγώ το έχω γράψει ήδη, και είναι μια άλλη ιστορία: θα επεδίωκα να μην συνεχίσει (στο ίδιο μοτίβο τουλάχιστον) ο όμιλος (και ο κάθε όμιλος)με αντίστοιχα σχέδια και πρακτικές. Εσείς προτάσσετε την επαγγελματική διασφάλιση των μισθωτών του,γραμματέων και διορθωτών, όπως λέτε και δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω. Διαφορά στόχευσης, θα έλεγα, με τον ίδιο τρόπο όμως που ρισκάρω τη δική μου εργασία ίσως, όταν διαμαρτύρομαι για τη σπατάλη στον δημόσιο τομέα ή την εργασία άλλων υπαλλήλων, όταν σηκώνω τις μπάρες στα διόδια.
Για όσα μου χρεώνετε ως “υποδείξεις”, θα έλεγα ότι μάλλον με διαβάσατε λάθος: δεν υπέδειξα σε κανέναν πού μπορεί να βρει δουλειά, υπέδειξα όμως σε όσους με διαβάζουν άλλα μουσικά περιοδικά- πολιτισικούς θεσμούς. Δυστυχώς δεν έχετε την αποκλειστικότητα. Προς τι η ενόχληση;
Θα μου επιστρέψετε επίσης να πω ως μακροχρόνια απασχολούμενος (ή μη απασχολούμενος )σε μουσικά έντυπα, ότι με την έκφραση “τους παρουσιάσατε περίπου ως τσιράκια καναλαρχών-ιδοκτητών” δεν πρόβαλλονται οι δικοί μου φόβοι. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν υπάρχουν τσιράκια. Θα μου επιτρέψετε όμως να έχω την άποψή μου κι εγώ όσον αφορά το πότε πρέπει να διαμαρτύρεται κανείς, πότε πρέπει να παραιτείται, τι πρέπει να χρεώνεται και τι όχι…Εκτός αν απαγορεύεται και η άποψη.
Τέλος, οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν (όχι φυσικά μόνο απο τη δική μου την πλευρά, πιθανόν να προσέξατε και άλλα ιστολόγια) διατυπώθηκαν πάντα μέσα στα πλαίσια της συμπαράστασης στον αγώνα σας, δεσμευόμενος δημόσια μέχρι και για δωρεάν προσφορά εργασίας. Δυστυχώς το ύφος της απάντησής σας μου θύμισε σε ορισμένα σημεία εργοδοσία περιοδικού. Όταν μπορέσουμε να μιλήσουμε ως άνεργοι που αγαπάνε τη μουσική(έστω διαφορετικά είδη), ελπίζω πραγματικά να συναντηθούμε.
“που εργαζόμενοι στο ίδιο έντυπο το κατακεραύνωναν! ”
Χ2 αν προσέχατε το διάλογο μου με τον Ερημίτη και όχι αυτά που θέλετε με κάθε τρόπο να εκφράσετε , θα διαπιστώνατε πως αναφερόμουν στην κριτική της κατάσταστης που περιέγραφε ο Ερημίτης και όχι στην κρτική προς το περιοδικό.
Κάντε ένα βηματάκι από τη γωνία που είστε. Δεν κουραστήκατε από την ορθοστασία;
Και γράψτε και με το ονοματάκι σας. Τι ωραία που θα ήταν να κάνουμε πράξεις τα όσα κρίνουμε στους άλλους…
Υ.Γ. Συγνώμη για την αυτο-αναφορικότητα.
“Και γράψτε και με το ονοματάκι σας. Τι ωραία που θα ήταν να κάνουμε πράξεις τα όσα κρίνουμε στους άλλους…”
Τώρα αυτό με το ονοματάκι τι το ήθελες βρε Σπύρο μου ; Δεν ξέρεις πως έτσι ξεκινάνε όλα ; Πρώτα ονοματάκι, μετά ταυτότητα κλπ κλπ.
Εν τω μεταξύ, πραγματικά, αναρωτιέμαι γιατί τα βάζετε με τον Γιαννίκο. Περιμένατε κάτι καλύτερο δηλαδή ; (η κόρη του πάντως είναι συμπαθητική κοπέλα) Όπως, ορθώς, επισημαίνουν κάποιοι στα λίγα που διάβασα – δεν έχω αρκετό χρόνο δυστυχώς – το δίφωνο ήταν ένα περιοδικό της πλάκας εδώ και χρόνια. Πολύ πριν το αγοράσει ο Γιαννίκος, που όπως φαίνετε, κρίμα για μας βέβαια, είναι άνθρωπος με χιούμορ.
Εν πάση περιπτώσει όμως, σε ότι με αφορά, έχετε και την δική μου συμπαράσταση στον αγώνα σας. Αρκεί να μην το παρατραβάμε.
ΥΣ Η πειρατεία σκοτώνει την μουσική
Κύριε Αραβανή, απ΄την πλευρά μου σας συγχωρώ για την αυτοαναφορικότητα:) Δεν έχω να πω κάτι άλλο, και προφανώς ούτε να απολογηθώ για κάτι. Η ορθοστασία,πιστέψτε με, δεν είναι τόσο κουραστική, όταν δεν παριστάνει κανείς τον τσολιά στο Σύνταγμα. Μην πέφτετε στην παγίδα των χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη:το Χ2 είναι ένα από τα ονοματάκια μου, τα άλλα ειναι ψευδώνυμα. Το φινάλε με βρίσκει απολύτως σύμφωνο: “τι ωραία θα ήταν να κάνουμε πράξη όσα κρίνουμε στους άλλους”. Καλή σας μέρα:)