free galaxy quest movie download
Μιχάλης Γρηγορίου
Πατήστε εδώ: Μια ημερομηνία
Ο κυκλος τραγουδιων Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ, σε ποιηση του Μανολη Αναγνωστακη γραφτηκε το 1979, μια εποχη που ηταν ακομα, τουλαχιστον για ορισμενους απο εμας, μια εποχη βεβαιοτητων : Τοσο η καταλυτικη επιδραση του Μανου Χατζιδακι, οσο κιʼ η δικηα μας νεανικη μαχητικοτητα μας εκαναν να υπερασπιζομαστε με παθος και ενθουσιασμο την κοινωνικη λειτουργια του τραγουδιου και να πιστευουμε στη δυνατοτητα του να συμβαλλει στην ανυψωση του πολιτιστικου επιπεδου. Ηταν ακομα μια εποχη οπου ξεσπουσαν αναμεσα μας θυελωδεις διαμαχες πανω στον ρολο της avant- garde κιʼ οπου καθε νεος δισκος συνοδευονταν απο εντονες συζητησεις περι του αν πρεπει ή οχι να μελοποιειται η ποιηση και με ποιο τροπο, αλλα και πανω στο νοημα εννοιων οπως “ελιτισμος” και “λαϊκισμος”, “ελαφρια” και “σοβαρη” μουσικη, κλπ.
Μεσα σε ενα τετοιο ζωηρο πνευματικο κλιμα ειχε γραφτει κιʼ ο κυκλος τραγουδιων “H AΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ”. Φυσικα δεν ησαν τα διαφορα “θεωρητικα” επιχειρηματα που με οδηγησαν να γραψω το εργο. Ειχε προηγηθει η συγκινησιακη ταυτιση με την ποιηση του Μανολη Αναγνωστακη. Η ποιηση του Αναγνωστακη αποτελεσε το “σεναριο” πανω στο οποιο εγω λειτουργησα οχι μονο ως συνθετης που μελοποιει στιχους, αλλα κιʼ ως σκηνογραφος και σκηνοθετης που επιχειρει να στησει ενα συνεκτικο συναισθηματικο τοπειο. Γιʼ αυτο το λογο πηρα κιʼ ορισμενες πρωτοβουλιες, σε συμφωνια και με τον ιδιο τον ποιητη, χρησιμοποιωντας μερικες φορες μονο αποσπασματα καποιων ποιηματων ή κανοντας αντιμεταθεσεις στιχων, κλπ. Απο την αρχη η προθεση μου δεν ηταν να συνθεσω απλως μια σειρα απο αυτονομα τραγουδια αλλα να φτιαξω ενα εργο που θα εμφανιζει καποια ενοτητα κιʼ ακομα πιο σημαντικο : ενα εργο που θα ειναι συγχρονως εντεχνο αλλα και συγκινησιακα αμεσο, κιʼ αυτο αποτελει βεβαια ενα πολυ δυσκολο στοιχημα για καθε μουσικο. Με βασανιζαν λοιπον κιʼ οι αμφιβολιες περι του κατα ποσο ειχα πετυχει τον στοχο μου. Αυτες ακριβως τις αμφιβολιες ειχα διατυπωσει και στο σημειωμα που συνοδευσε την εκδοση του εργου σε δισκο το 1980, με την Μαρια Φαραντουρη και τον Γιαννη Κουτρα, το οποιο και παραθετω :
Γραφοντας το εργο αυτο αναρωτηθηκα μερικες φορες μηπως ακολουθω καποιο δρομο που δεν οδηγει πουθενα. Μηπως δηλαδη η αναγκη να συμφιλιωσω τις μνημες και τις μυθολογιες ενος χτες που δεν μου ανηκει απολυτα με τις απαιτησεις και τους μυθους ενος σημερα με οδηγει σε μια μουσικη που δεν εκφραζει ουτε το χτες ουτε το σημερα αλλα στεκεται μεταιωρη καπου αναμεσα στα δυο. Στο ερωτημα αυτο δεν μπορω να δωσω απαντηση , ξερω ομως πως αν η μουσικη που γραφω εχει αντιφασεις –γιατι τι αλλο ειναι αραγε η συνυπαρξη ενος ρυθμου ζεϊμπεκικου π.χ μʼ ενα ηχο μουσικης δωματιου ή, η απλη μελωδικη αντιληψη και οι μορφολογικες προθεσεις ενος κυκλου τραγουδιων ; – αυτες οι αντιφασεις βρισκονται μεσα σʼ εμενα τον ιδιο και ειμαι προθυμος να τις αποδεχτω και, γιατι οχι, να τις υπερασπιστω.
Οσο κιʼ αν μοιαζει παραδοξο, απο τοτε που κυκλοφορησε το εργο σε δισκο δεν ειχε δοθει ποτε η ευκαιρια να το τραγουδησει ξανα η αρχικη του ερμηνευτρια. Σημερα λοιπον, με την ευκαιρια αυτης της συναυλιας, εχω τη χαρα να συνεργαστω παλι με την αγαπητη φιλη Μαρια Φαραντουρη, αλλα και με τον εξ΄ισου αγαπητο φιλο Ταση Χριστογιαννοπουλο. Στη διανομη συμμετεχει ενας ακομα καλος φιλος απο τα παληα, ο Σπυρος Καζιανης, ενω θελω να ευχαριστησω και τους υπολοιπους εξαιρετικους μουσικους, τον Αντωνη Λαγο και τον Βαγγελη Νινα.
