Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω στα χέρια μου ένα τέτοιο έντυπο. Όχι γιατί βρήκα επιτέλους την πηγή που θα αντλήσω όλο μου τον λογοτεχνικό πολιτισμό και την ενημέρωση, ούτε γιατί βρέθηκε ξαφνικά το «τέλειο» λογοτεχνικό περιοδικό. Η χαρά μου έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν γύρω μας ενεργοί πυρήνες νέων ανθρώπων που τρέχει στο αίμα τους η λογοτεχνία και η ποίηση και ξεκουράζουν την καθημερινή τους ανησυχία κατά τρόπο πληθωρικό: γράφοντας, σελιδοποιώντας αυτή την αγάπη τους, πακετάροντάς τη σε μικρά βιβλιαράκια και μοιράζοντάς την εντελώς δωρεάν. Κι όλο αυτό φυσικά μακριά από νοοτροπίες κουλτουρο- life style που κατακλύζουν την πρωτεύουσα απ’ άκρη σ’ άκρη. Μια σειρά ανθρώπων και κυρίως νέων (ο νεότερος συντάκτης που αναφέρεται έχει έτος γέννησης 1989…) με μεγάλη ή μικρότερη πείρα ο καθένας, με βιογραφικά που μαρτυρούν, όχι σπουδαίο παρελθόν, δάφνες και κατορθώματα, αλλά ότι μια παρέα μορφωμένων καθημερινών ανθρώπων μπορεί να σταθεί με αξιοπρέπεια στο ύψος των περιστάσεων, με την ερασιτεχνικότητά να αποτελεί το μεγαλύτερο ατού (περί καθαρότητας ο λόγος).
Το Τεφλον λοιπόν μετρά ήδη το δεύτερο τεύχος του (το πρώτο είχε τον αριθμό μηδέν) και αυτοταξινομείται χρονολογικά ως «Τεύχος 1, Άνοιξη- Καλοκαίρι 2009» Στις αρχικές σελίδες θα δείτε αντί του editorial, ένα επεξηγηματικό σημείωμα για την ταυτότητα, τους σκοπούς και τις προσδοκίες του, δοσμένο με έναν πολύ επιτυχημένο παραλληλισμό ως…μαγειρικό σκεύος. Γυρίζοντας τις σελίδες θα συναντήσετε σε πρώτη δημοσίευση ποιήματα των Γιάννη Πολίτη, Jazra Khaleed, Ράνιας Καραχάλιου, Παυλίνας Μάρβιν, Ζακ Ροβίτ, Χάρη Ψαρρά, Αλέξανδρου Κορδά, Γιάννη Στίγκα, Λουξώριου και Παναγιώτη Μηλιώτη. Μεγάλης προσοχής χρίζουν οι μεταφράσεις ποιημάτων του Ντύλαν Τόμας αλλά και τα παράξενα εννοιολογικά ποιήματα του Παναγιώτη Παπαφράγκου. Από πεζά, πέρα από μια σειρά μεταφράσεων, θα συναντήσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση της φύσεως του ποιητή στις μέρες μας από τον Παναγιώτη Μηλιώτη, μια περιήγηση στα εσωτερικά τοπία του Αργύρη Χιόνη, υπό την επιμέλεια της Kyoko Kishida, αλλά και ένα κείμενο για την ποίηση και την αντιδημοκρατικότητα της σύγχρονης μορφής της από τον Λουξώριο. Η ύλη του τεύχους καταλήγει σε ένα κείμενο του Ζάφοντ Ρέπλικαντ. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι το παρόν τεύχος του Τεφλόν επιχορηγήθηκε από το Ίδρυμα «Τάκης Σινόπουλος».
(φωτογραφία δανεισμένη από το blog του Τεφλόν)
Η παρέα του Τεφλόν έχει ως εξής:
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
Ράνια Καραχάλιου
Kyoko Kishida
Αλέξανδρος Κορδάς
Παυλίνα Μάρβιν
Παναγιώτης Μηλιώτης
ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ
Kyoko Kishida
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Ράνια Καραχάλιου
ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ & ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
xouat
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ανάγραμμα, Καλλιδρομίου 67, Αθήνα
WEB
Στην Αθήνα θα μπορέσετε να το προμηθευτείτε δωρεάν:
-Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
-Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Σόλωνος 60
-Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
-Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
-Vinyl Microstore, Διδότου 34
Εκτός Αθηνών:
-Αγρίνιο, βιβλιοπωλείο Μοσχονάς
-Αμαλιάδα, βιβλιοπωλείο Guernica
-Ηράκλειο, βιβλιοπωλείο Ποίηση
-Θεσσαλονίκη, βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν
-Λάρισα, βιβλιοπωλείο Εννέα Ρίχτερ
-Λυγουριό, βιβλιοπωλείο Η Θόλος
-Σύρος, καφέ Bohème del mar
-Τρίκαλα, βιβλιοπωλείο Τσιοπελάκος
(Σύντομα στην Πάτρα και αλλού…)Final Draft full movieZoom divx











Καλημέρα σε όλους.
Αν το επιτελείο γραφής του Τεφλόν μειωθεί σημαντικά, παραμείνουν δηλαδή τα παιδιά που φαίνεται πως τρέφουν πραγματική αγάπη για την ποίηση – γιατί ακόμη και σε τέτοιες ηλικίες δεν λείπουν οι βαρεμένοι σαλτιμπάγκοι – θα αποτελέσει σημαντικό δρώμενο και ανάσα για τα νέα παιδιά.
Εύχομαι από καρδιάς τα καλύτερα (μείωση των συνεργατών, πιο αυστηρή επιλογή, και στο μέλλον να μην επαναλάβουν το τραγικό λάθος να επιχορηγηθούν με οποιονδήποτε τρόπο από οποιονδήποτε….).
Στην Kishida Kyoko, με την αγάπη μου.
Χαιρετώ.
Θα μπορούσατε κάλλιστα να εκδώσετε ένα διαδικτυακό Τεφλόν, (ως περιοδικό) ανέξοδα και διθυραμβικά… Και μόνο που επιλέγετε το χαρτί και τα βιβλιοπωλεια της επαρχίας, αξίζουν συγχαρητήρια.
Ευχή μου να “δουλεύει” (την ποίησή του) ο καθένας μόνος του και να “εκδίδετε” μαζί.
Και να λειτουργήσετε ως κλειστό κύκλωμα με ανοικτές κεραίες.
Καλή αρχή.
Ζακ Ρόβιτ, ἡ μπατίστα τῆς νύχτας
Ξηλώνω τὴ ῥαμμένη γάτα
ἀπʼ τὴ μπατίστα τῆς νύχταςֹ
χαρίζω τὸ ἕνα μάτι στὸ
σκύλο, χαρίζω τὸ ἕνα μάτι
στὴ γάταֹ λυομένη νύχτα,
στὸ στῆθος τῆς ὥρας της
λαχταρῶ νὰ σπαταλήσω
τὰ δευτερόλεπτά μου.
Κυττῶ τὸ ῥολόι, ῥόδα
στὰ μεσάνυχταֹ
ἐν τόπῳ ἀγνώστῳ
κυλάει ὀ χρόνος – δὲν εἶναι
μέσ᾽ τὸ κεφάλι τὰ ὄνειρα –
ξηλώνω καὶ στόματα ῥάβω,
χαρίζω ἕνα σιωπηλὸ
στὴ γυναίκα, χαρίζω
ἕνα ἀκόμα στὸν ἄντρα.
Πληγώνω τὸν οὐράνιο θόλοֹ δικός μου
δὲν ἤτανε μὰ ἡ πληγή του
δική μου, ξηλώνω τὴ ῥαμμένη γάτα
ἀπʼ τὴ μπατίστα τῆς νύχταςֹ
ἔχω, τώρα, ὀλόγιομη ἀνάμνησι,
σὰ θάνατοֹ νὰ χαϊδεύω.
[Τεφλόν, 08/07/2009]