Αν, επιστρέφοντας στο σπίτι από μιαν αποτυχημένη
Εκδρομή, νιώσουμε κάποιον ανάμεσά μας
Να αιωρείται συνέχεια από τις ανάσες μας
Καθώς θα περπατάμε χέρι χέρι
Θα τον φιλήσουμε κι αυτόν στο στόμα
Ή μήπως θα τον σκοτώσουμε;
Δεν το φαντάζομαι καν
Μα το ξέρω καλά, θα γδέρνεις σε λίγο ουρανίσκο
Θα ματώνεις να συλλαβίζεις χείλη
Μέλη άγουρα και ώριμα
Το όνομα, την ημερομηνία, την πόλη
Που έμαθες εχθρούς κι αγάπη
Πολλούς εχθρούς και μετρημένη αγάπη
Όλα από την αρχή βέβαια σα να ήταν –
Μα είσαι ήδη στον ουρανό, δίπλα μου
Δηλαδή στην απέναντι γωνία,
Σε έχω δει πίσω από τις ανταύγειες
Της προσωρινής μεταμόρφωσης σε νερό
Σε βροχή που έρχεται από το χάος
(Εσύ την περίμενες, την είπες ευλογία)
Βράδυ πρωί το απόλυτο μαρτύριο
Το θέλεις, σε καίει
Σχεδόν πάντα το ακριβοπληρώνεις
Το θέλεις όμως σαν τίποτε άλλο
Σε περιμένει πολύς δρόμος, μα θα φτάσεις
Κάπου μεταξύ της κλείδας και του αυτιού
Θα κάτσεις να ξεκουραστείς
Όαση, τη λένε αυτή τη λύπη-
Κοντά στους θεούς πλέον ανεβαίνει
Χωρίς αμφιβολία η ύστερη δικαίωση: το φιλί
Αμέσως μετά την έκσταση,
Aυτή είναι η γνώση των σωμάτων
Που δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν αναβολή
Και σήψη.
Eνθουσιάστηκα με την πρώτη στροφή-έμεινε, όμως, εκεί ο ενθουσιασμός.
Αρκεί.
Καλωσορίζουμε τον Γιώργο Βέη και τις πρώτες του 199 λέξεις στο «ποιείν»
Mε ολό το σεβασμό, η καταμέτρηση του word βγάζει 192.
Ζώιλε
“λέξις κρύπτεσθαι φιλεί”
Γ.Β. καλωσόρισες
“πειραγμενος” Ηρακλειτος;
Πολυ ταιριαστο για τον πολυταξιδεμενο Κυριον Βεη.
o “πειραγμένος” είναι ο voas Ζώιλε….
eytyxws poy yparxoume mazi,yposaxarios xeretismos
Προς: voas
Ανταποδίδω χαιρετισμό. Επανέρχομαι με νέες γραφές.