Στις πλαγιές του Ολύμπου θα σκορπιστεί η στάχτη του αγαπημένου μας Κλείτου Κύρου, αφού αποτεφρωθεί η σορός του στο εξωτερικό, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία. Μας άφησε μόνους το πρωί της Δευτέρας 10.4.2006. Οι οικείοι και οι φίλοι του θα τον αποχαιρετήσουν σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί. Δωρεές στη μνήμη του ποιητή στη Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία Τέχνη και στο Χαρίσειο Γηροκομείο (οδός Χαρίση, Άνω Τούμπα) για το Κέντρο Υποστήριξης νόσου Αλτσχάιμερ.
η σύζυγος: Φιλιώ
τα παιδιά: Ελένη-Αντρέας
Γιώργος
η εγγονή: Αθανασία
οι συγγενείς και οι φίλοι του
ΕΡΓΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Κλείτος Κύρου γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1921 στη Θεσσαλονίκη όπου και έζησε όλα τα χρόνια της ζωής του. Αποφοίτησε από το αμερικάνικο κολλέγιο Ανατόλια και σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος της ομάδας φοιτητών που εξέδιδε το περιοδικό Ξεκίνημα. Πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών και είχε ενεργό ανάμειξη στους κοινωνικούς αγώνες στα χρόνια που ακολούθησαν.
Εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα. Διετέλεσε γενικός γραμματέας του Κ.Θ.Β.Ε. (1974-1976). Ασχολήθηκε με την ποίηση, τη μετάφραση, το θέατρο, τη φωτογραφία και την κριτική του κινηματογράφου. Το 1988 του απενεμήθη το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο του Τα πουλιά και η αφύπνιση, το οποίο δεν δέχτηκε. Το 1992 βραβεύτηκε από την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του έργου του Μάρλοου Δόκτωρ Φάουστους και το 1994 του απενεμήθη το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης για την τραγωδία του Σέλλεϋ Οι Τσέντσι. Το 2005 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε για το σύνολο του ποιητικού του έργου το βραβείο Ουράνη.
Εργογραφία
Ποίηση
Αναζήτηση, Θεσσαλονίκη, (ιδιωτ. έκδοση), 1949
Σε πρώτο πρόσωπο, Θεσσαλονίκη, έκδοση του Ελληνισμού του εξωτερικού, 1957
Κραυγές της νύχτας, Θεσσαλονίκη, (ιδιωτ. έκδοση), 1960
Κλειδάριθμοι, Θεσσαλονίκη, (ιδιωτ. έκδοση), 1963
Απολογία, Θεσσαλονίκη, (Ιδιωτ. έκδοση), 1966
Οι κατασκευές (1949-1979), Αθήνα, Κέδρος, 1980
Τα πουλιά και η αφύπνιση, Αθήνα, Νεφέλη, 1987
Περίοδος χάριτος και άλλα ποιήματα, Θεσσαλονίκη, Χειρόγραφα, 1992
Μια διαδρομή (αυτοεπιλογή ποιημάτων), Θεσσαλονίκη, Παρατηρητής, 1990
Ο πρωθύστερος λόγος, Θεσσαλονίκη, Αίγειρος, 1996
Εν όλω-Συγκομιδή 1943-1997, Αθήνα, Άγρα, 1997
Σχολές τυφλών, Αθήνα, Άγρα, 1997, τετρασέλιδο, (εκτός εμπορίου)
Αλλά η αφή πες μου πως γίνεται να διασωθεί, (επιμέλεια και ανθολόγηση M. Μέσκος), Θεσσαλονίκη, Ο ανθολόγος Ερμής, 2000
Οπισθοδρομήσεις: αναδρομή ζωής, Αθήνα, Άγρα, 2001
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ρώσικα, πολωνικά, βουλγάρικα και στα αραβικά.
Μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών από τον Κ. Κύρου
Ο ίδιος έχει μεταφράσει Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Τ.Σ.Έλιοτ, Γ. Απολλιναίρ, Μπλ. Σαντράρ, ΄Αρτσιμπαλντ Μακ Λης, Γουάσταμ Χιού Ώντεν, Τζον Φορντ, Κρίστοφερ Μάρλοου, Πέρσ Μπυς Σέλλεϋ
ΚΡΑΥΓΗ ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ
Aπό τη συλλογή Κραυγές της νύχτας
Μιλώ με σπασμένη φωνή δεν εκλιπαρώ
Τον οίκτο σας μέσα μου μιλούν χιλιάδες στόματα
Που κάποτε φώναζαν οργισμένα στον ήλιο
Μια γενιά που έψελνε τα δικαιώματά της
Κουνώντας λάβαρα πανηγυριού σειώντας σπαθιά
Γράφοντας στίχους εξαίσιους μιας πρώτης νεότητας
Ποτίζοντας τα σπαρτά με περίσσιο αίμα
Μικρά παιδιά που αφέθηκαν στο έλεος τ’ ουρανού
Η γενιά μου ήταν μια αστραπή που πνίγηκε
Η βροντή της η γενιά μου καταδιώχτηκε
Σα ληστής σύρθηκε στο συρματόπλεγμα
Μοίρασε σαν αντίδωρο τη ζωή και το θάνατο
Οι άνθρωποι της γενιάς μου δεν πεθαίναν
Στα νοσοκομεία κραυγάζαν έξαλλοι στα εκτελεστικά
Αποσπάσματα τα χέρια τους ήταν μαγνήτες
Τρώγαν πικρό ψωμί καπνίζαν φημερίδες
Ζητώντας ευλαβικά μια θέση σ’ αυτήν τη γη.
Όπου κι αν στάθηκαν οι σκιές τους ριζώναν
Άδικα προσπαθείτε δε θα ξεριζωθούν ποτέ
Θα προβάλλουν μπροστά στα τρομαγμένα σας μάτια
Τώρα τα καταλάβαμε όλα καταλάβαμε
Τη δύναμή μας και για τούτο μιλώ
Με σπασμένη φωνή που κλαίει
Κάθε φορά στη θύμησή τους.
Επιμέλεια Ελένη Χοντολίδου
