Αλέξανδρος Κωνσταντίνου, Προφορικός Λόγος, εκδ. Πλέθρον 2005
Το Φ ΙΔΙ
Aναζητούσα μιά στροφή, κάτι σάν
έναν ελιγμό μέσ’ στή ζωή μου-
ν αφήσω το παλιο πουκάμισο,
τό παλιό μου δέρμα πίσω.
Ωστόσο, σαν κάτι να μ’ εμπόδιζε,
θές τό τηλέφωνο πού χτύπησε, θές η οργή μου:
καταλάγιασα. Τώρα στό πάτωμα
πεσμένος πέφτουν πάνω μου
τά λέπια μιας κατάρας
πού αιώνια κουβαλάω στό κορμί μου.
Ο Αλέξανδρος Κωνσταντίνου γεννέθηκε το 1965 στην Αθήνα όπου σπούδασε Κλασσική Φιλολογία.
Πρώτες επιρροές προέρχονται απο το γαλλικό συμβολισμό, καθώς και από τους έλληνες υπερεαλιστές Εγγονόπουλο και Εμπειρίκο. Αργότερα ανακάλυψε τους μεταπολεμικούς νέο-υπερεαλιστές και παράλληλα
ποιητές όπως οι Καρούζος, Κατσαρός και Παπαδίτσας.
Πρώτη δημοσίευση το 1984 στις εκδόσεις Πλέθρον με τον τίτλο Παλαιόπολις‘
Πάντα απο το Πλέθρον ακολούθησαν δύο ποιητικές συλλογές Εκεί που μ’ εβγαλε η νύχτα το 1996
και Εικόνες απο το Λουτράκι 2001.
