ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
«Και το αγιολόγιο του ποιητή δεν τελειώνει, ούτε κλείνει ποτέ. Μαρτύρων και ηρώων αίμα ποτίζει τις σελίδες των βιβλίων του και κατακυριεύει τη σκέψη του, κάνοντας κατοχή στην καρδιά του και εισάγοντάς μας ως μύστες σε μια μυστηριακή ατμόσφαιρα που καθαγιάζει λησμονημένες μορφές και πρόσωπα της αγάπης. Ο τραγικός Άμλετ και ο μετανοών πατέρας του, ο αλαζόνας Μάκβεθ και οι αλλόφρονες μάγισσές του, το παλικάρι που έχει καημό και ο ξένος που περνά, η δολοφονημένη ηθοποιός Ελένη Παπαδάκη, η αντισυμβατική στιχουργός Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, το σκοτεινό τρυγόνι της Σκιάθου, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο αναλφάβητος, αλλά πάντα ονειροπόλος Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, ο ειρηνοποιός Γρηγόρης Λαμπράκης, ο παρολίγο τυραννοκτόνος Αλέξανδρος Παναγούλης, ο εκτελεσθείς Νίκος Πλουμπίδης, η αιματοβαμμένη Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο φίλος Γιώργος Χειμωνάς, ο σκοτεινός Φραντς Κάφκα, ο αυτόχειρας Κώστας Καρυωτάκης και ο συνονόματός του, επίσης αυτόχειρας, Μίχος, ο αυτοπυρποληθείς Βασίλης Καραλευθέρης, ο άτυχος ναυτικός Σταμάτης Κομνηνός, ο Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Καβάφης, η φλεγόμενη στη σκηνή Σοφία Βέμπο, ο μπαρουτοκαπνισμένος Αθανάσιος Διάκος, ο ευαίσθητος Βαγγέλης Γιακουμάκης, ο ανώνυμος αγωνιστής της τρομερής ταράτσας της Οδού Μπουμπουλίνας, τόσοι και τόσοι άλλοι, επώνυμοι και ανώνυμοι, πραγματικοί και μη πραγματικοί, υλικοί και άυλοι, παρελαύνουν σε μια μνημόνευση που τέλος δεν γνωρίζει. Και ακόμη θα συναντούσε και άλλες μορφές στο αγιολόγιο της καρδιάς του, όπως τον Ζακ της Αθήνας, τον Άλκη της Θεσσαλονίκης, τον Μιχάλη της Νέας Φιλαδέλφειας, τον Αντώνη του Πειραιά που δεν ταξίδεψε ποτέ για Κρήτη, τη Μυρτώ της Πάρου, την Ελένη της Ρόδου, τη Δήμητρα της Λέσβου, το πνιγμένο μωρό της Μεσογείου, το παιδί που θα τα πει όλα στον Θεό και το άλλο παιδί της Ουκρανίας που στέκει δακρυσμένο μπροστά στο φρεσκοσκαμμένο μνήμα της μητέρας του».
*******************************************************************************
Ένα βιβλίο για τον Μάνο Ελευθερίου, τον δημιουργό των πιο εμβληματικών στίχων που ακόμη βρίσκονται στα χείλη όλων και που συντροφεύουν κάθε στιγμή της ζωής μας, στην εργασία, την παρέα, την πορεία, τον έρωτα και τον θάνατο. Τραγούδια αγιασμένα που γεννήθηκαν με πόνο και αγάπη και από ανοιχτή πηγή εκπορεύτηκαν και σμιλεύτηκαν μέσα σε κλίμα ιεράς οργής και αγανάκτησης για την κυρίαρχη κοινωνική αδικία, αποτελώντας δυνάμεις φωτός και αντίστασης.
Οι σημαντικότεροι σταθμοί της ζωής του, η πολυδιάστατη σκέψη του και η πλούσια εργογραφία του, η στιχουργική μα και λογοτεχνική δημιουργία, οι συναντήσεις με θρυλικές μορφές και η δημιουργική αλληλεπίδραση, η παθιασμένη αγάπη για το θέατρο και η στοργή προς τους λειτουργούς του, οι προδοσίες, οι ήττες, οι νίκες, οι αγώνες, οι φίλοι, τα μαλαματένια λόγια του ποιητή, τα λόγια και τα χρόνια που δεν πήγαν χαμένα…
Ένας χαιρετισμός είναι το παρόν βιβλίο προς έναν αληθινό άνθρωπο και για αυτό μεγάλο δημιουργό. Μία βαθιά υπόκλιση στο μεγαλείο της απλότητας αυτού του ανένταχτου αναρχικού, μα όχι άναρχου ανθρώπου, που δεν περιχαρακώθηκε σε στεγανά, δεν επιδίωξε ποτέ τίποτε και παρέμεινε πραγματικά ελεύθερος.
Ο ποιητής του φαρμακωμένου καιρού, ο πρύτανης των στιχουργών, ο άρχοντας των ταπεινών ανατρέπει κάθε μας βεβαιότητα, είναι ο καθρέφτης του προσώπου μας, αλλά και το ίδιο μας το πρόσωπο, η φωνή της συνείδησής μας, η ελπίδα που δεν χάνεται. Η εσωτερική φωνή που μας καλεί μυσταγωγικά να επαναπροσδιορίσουμε τη μεταφυσική μας σχέση με τον κόσμο, ώστε να ανακαλύψουμε και πάλι τη χαμένη αγιότητα.
****************************
Η Μαρία Χατζηαποστόλου γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ζωγραφική και Ιστορία της Τέχνης, ενώ είναι Απόφοιτος και Διδάκτωρ του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως Εκπαιδευτικός στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ είναι συγγραφέας των βιβλίων: Το πρόσωπο του Χριστού στο Νίκο Καζαντζάκη, το οποίο απέσπασε το Α΄ Διεθνές Βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης» από τη «Διεθνή Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη» (Δ.Ε.Φ.Ν.Κ.) και Όταν ο Νίκος Καζαντζάκης «συνάντησε» τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (εκδ. Αρμός), Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας (εκδ. Μετρονόμος)
