Ο Μιχάλης Παούρης (γεννηθείς 1987) δεν είναι διάσημος. Δεν καλείται σε εκπομπές, δε δίνει συνεντεύξεις, δεν ασχολούνται μαζί του οι paparazzi, δεν πωλούν μυριάδες αντίτυπα οι δίσκοι του, τα ραδιόφωνα δεν παίζουν τις μουσικές του, οι στήλες κοινωνικής κριτικής τον αγνοούν.
Σε αντίθεση, όμως, προς τη γενική πεποίθηση, ότι προσδιοριστικό της αξίας του ανδρός είναι η φήμη, η δημοφιλία, το χρήμα, ολόκληρη η ύπαρξη του εν λόγω καλλιτέχνη φωνάζει το αντίθετο: πως είναι δυνατόν ένας υπερσπάνιος αδάμας να προσπερνάται για όλη του τη ζωή ή και για πάντα.
Ο Mendelssohn δεν είναι ο κανόνας στη ζωή των Bach. Είναι η εξαίρεση. Ο Παλαμάς δεν είναι ο κανόνας στη ζωή των Κάλβων. Είναι η εξαίρεση. Οι περισσότεροι Bach και Κάλβοι μένουν άγνωστοι στα αζήτητα της ιστορίας, έχοντας λάμψει μόνο για τον εαυτό τους και τους ολίγους τυχερούς που τους είδαν ή τους άκουσαν να μεγαλουργούν.
Σε ένα σφάλμα, βέβαια, δε χρειάζεται να μετέχουμε όλοι. Γι’ αυτό, άλλωστε, είμαστε σήμερα εδώ. Για να τονίσουμε με όση ισχύ διαθέτει το μικρό μας αλωνάκι ότι ο Μιχάλης Παούρης είναι ένα παγκοσμίου κλάσης φαινόμενο απαιτητικής (στα όρια των ανθρώπινων ικανοτήτων) οργανοπαιξίας και ευφάνταστης, συνθετικής πολυπλοκότητος. Και να απολαύσουμε το φως των δαχτύλων του, που με χαμόγελο υπερέβη την ταχύτητα του φυσικού.
Ανακαλύψτε τον Μιχάλη Παούρη εδώ: https://michaelpaouris.gr/
Συγχαρητήρια για την παρουσίαση μιας μοναδικής μουσικής ιδιοφυίας που λέγεται Μιχάλης Παουρης! Όπως πολύ σωστά αναφέρετε, δεν προβάλλεται καθόλου στην χώρα του ένας τοσο ολοκληρωμένος μουσικός τον οποίον έχουν ανακαλύψει και τιμήσει με πρώτα βραβεία τόσες χώρες αναγνωρίζοντας όχι μόνο την δεξιοτεχνία του , που νομίζω έχει φέρει σε επίπεδο που δεν έχει υπάρξει ποτέ μέχρι σήμερα, αλλά και την δεινή συνθετική του ικανότητα! Πιστεύω ότι είναι πρωτοπόρος και θα ανοίξει πολλούς δρόμους για την μουσική και για τον επαναπροσδιορισμό της επίδρασης της τεχνης της μουσικής στην ζωή μας! Μπράβο σε εσάς και στον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη!
Υπέροχη και η συνεργασία σας, κύριε Ανδρεάτε. Το ήθος κάποιων ανθρώπων παρηγορεί με το φως του το πηχτό μας σκοτάδι.