Σκουριασμένες αναμονές
Βόλτα με το θείο και τον παππού μου
μετά από κυριακάτικο τραπέζι.
Ο παππούς Πόντιος
τοπίο ξεριζωμένο.
Ο θείος κάποτε στη Γερμανία
τοπίο μετανάστευσης.
Και γω εδώ, άδειο τοπίο
χωρίς τους φίλους
που τους σπρώχνει μακριά η επιβίωση
σε νέες μεταναστεύσεις.
Και γω εδώ, άδειο τοπίο
ριζωμένο από της ιδιοκτησίας τα χρέη
φυλακισμένο πριν τη θάλασσα.
Δεν ησυχάζει η θάλασσα μέσα μου…
**
Αεροσυνοδός, πρωί Δευτέρας
Οι δρόμοι μας συναντιούνται
στο πόστο της
όμορφη μαυρισμένη μίξη Ασίας-Ευρώπης.
Ο καιρός καθαρός ήλιος.
Μετράω σύννεφα.
Τι ωραία η ζωή.
Αφήστε ένα σχόλιο
