Χειμώνας
Τον χειμώνα ξεμάκραινε όλο και λιγότερο•
γυρνώντας γύρω από το ίδιο παίδεμα,
αυτό του ανθρώπου, που λέει πως θέλει,
αλλά δεν μπορεί.
—–
Ξεμάκραινε όλο και λιγότερο•
δεν ήταν που μίκρυνε η μέρα,
ήταν που είχε μικρύνει ο ήλιος εντός του
και δεν μπορούσε να διαβαστεί η ψυχή.
****
Χρονικό επίθεμα
«Κάποτε…»
βολική λέξη για όλους,
τους παραμυθάδες,
τους μοναχικούς,
τους ρομαντικούς
και όσους ελπίζουν ακόμη.
Η ασάφεια βολεύει,
κάποτε στο παρελθόν
και κάποτε στο μέλλον,
κάποτε το ζήσαμε
ή κάποτε θα το ζήσουμε.
Όλοι έχουν ένα κάποτε,
είτε για να θυμούνται,
είτε για να ελπίζουν•
ένα «κάποτε»,
για να ξορκίζουν το «ποτέ».
***
Κλοπή
Οι άνθρωποι όλο και κάτι κλέβουν•
οι αναβλητικοί τον χρόνο μας,
οι παραμυθάδες την εμπιστοσύνη μας
κι οι τεμπέληδες τον κόπο μας.
—–
Και γω έκλεψα την αγάπη μιας γυναίκας•
και λέω έκλεψα,
γιατί αμφιβάλλω αν την άξιζα,
αλλά το ‘φερε, έτσι, η μοίρα.
—–
Και το τραγικότερο,
δεν ξέρω από ποιον φουκαρά την έκλεψα,
ίσως από κάποιον που δεν τον γνώρισε ποτέ,
μένοντας για πάντα δίπλα μου.
