Μπαλόνι -Στην αίθουσα θεραπειών της κλινικής–Οριακές
Διαταραχές-Σχιζοφρένειες και Ψυχαναγκαστικοί-Κυνηγούν
ένα μπαλόνι-Που βλέπουν μόνον αυτοί-Και πρέπει να πετούν
ο ένας τον άλλον σαν το παιδί- Που δεν υπήρξαν και
τους οδήγησε εκεί-Όμως-Μια Σχιζοφρένεια-Ή το Κορίτσι με
το Μαχαίρι στην Κοιλιά-Που τη μαζέψανε πριν χρόνια-Να
περπατάει γύρω απ’ το σπίτι της-Με ένα μαχαίρι στην κοιλιά- Και να φωνάζει-
Με μαχαιρώνει μια σκιά”-Πηγαίνει
στο σιδερόφραχτο παράθυρο και λέει σοβαρά- “Ο αέρας
πήρε το μπαλόνι μακριά-Δεν έχουμε μπαλόνι να παίξουμε
ξανά”-Στην αίθουσα θεραπειών της κλινικής-
Όπου Οριακές Διαταραχές-Σχιζοφρένειες και Ψυχαναγκαστικοί-
Κυνηγούν ένα μπαλόνι-Που βλέπουν μόνο αυτοί- Και πρέπει να
πετούν ο ένας τον άλλον σαν το παιδί-Που δεν υπήρξαν και
τους οδήγησε εκεί-
***
Απόλυτα μόνοι -Τα παιχνίδια των παιδιών σοβαρή ιστορία–
Οι ενήλικες την ενταφιάζουν στη ρουτίνα-Ο άνθρωπος που
βαφτίζεται μαζί μου-Με διαφορά λίγων λεπτών-Στην ίδια
κολυμβήθρα-Στο θέατρο της ζωής-Γίνεται παπάς-Κι εγώ
άθεη ποιήτρια-Όποτε συναντιόμαστε στην ενήλικη ζωή
μας-Μουρμουρίζει “Άθεη” και χαμογελά με ειρωνεία-Πί
σω από τα δόντια μου τον αποκαλώ “Δεισιδαίμονα”-Και
τον αφήνω πίσω μου μαζί με την πλειοψηφία-Όταν παί
ζουμε παιδιά τα καλοκαιρινά μας παιχνίδια-Το μόνο που
ευχαριστιέται-Το παιχνίδι “Εκκλησία”-Ντύνει εμένα και
τον αδερφό μου παππαδάκια-Κι εκείνος καμώνεται τον
παπά-Διαρρυθμίζοντας σε Αγία Τράπεζα ένα τραπεζάκι-Με
βασιλικό-Την Αγία Γραφή της γιαγιάς μου-Που λιβανίζει
με το θυμιατό του σπιτιού-Ψέλνοντας όσα αποστηθίζει από
τις ώρες που περνάει ως παππαδάκι- Δίπλα στον παπά της
ενορίας-Από παιδί η δική του ψυχή θέλει Θεό για να υπάρ
ξει-Θέλει ψυχές να διασώσει στην Θεία Χάρη-Από παιδί
δεν διασώθηκα και πήρα άλλο μονοπάτι-Από παιδί λιβανί
-στηκα μόνο με το δικό του το λιβάνι-Η ψυχή μου δεν χρειά
στηκε Θεό για να υπάρξει-Ανήκω στις διαστρικές εκτάσεις
Ανήκει φορώντας ράσα-Σε ενός Θεού και του Υιού του την
Εκκλησία-Αναμένοντας την σωτηρία-Όμως κι οι δυο μας
απόλυτα μόνοι την τελευταία μας ώρα-Που δεν θα σημαί
νουν πια τίποτε οι λέξεις “Δεισιδαίμονας”- Και “Άθεη”
*****
Κραυγή στα Επείγοντα -Στα Επείγοντα-Τραυματισμένος
σαν τα άλογα του Πρώτου Παγκοσμίου-Που τρέχανε με έξω
τ’ άντερά τους-Στους λάκκους με τα βλήματα-Mε χειρο
πέδες-Και ξυραφιές απ’ την κορφή μέχρι τα νύχια-
Σπρωγμένος απ’ τους μπάτσους-Για το Γραφείο Κινήσεως-
Και το Γραφείο των Γιατρών-Αλλ’ όρθιος-Ανάμεσα στους άλλους
ασθενείς-Και τα φορεία-Τους συγγενείς-Που τον κοιτάζουνε με οίκτο-
Με μάτια σε αγωνία-Απέξω από την πόρτα
των γιατρών-Πατάει μια κραυγή-Που διασχίζει του κτιρίου
την κρύα ησυχία- “Έτσι με κάνανε αδερφοί-Μέσα στο Τμήμα”-
Και κάποιος-Του κόσμου Σίμωνας -Σηκώνεται- Όχι
να του σηκώσει το σταυρό-Αλλά για να του δώσει ένα νερό-
Στα Επείγοντα-Τραυματισμένος σαν τα άλογα του Πρώτου Παγκοσμίου-
Που τρέχανε με έξω τ’ άντερά τους-Στους
λάκκους με τα βλήματα-
******************************
Ο “Σάκος του Μποξ” διαδραματίζεται στη Μητρόπολη των Θαυμάτων και της Απελπισίας – Και πρωταγωνιστούν σπουργίτια – Που συλλαμβάνονται γιατί ζητούν ψωμί σε περβάζια – Μια κλέφτρα του Χρόνου – Ο πιο μοναχικός άνθρωπος που έζησε στην γη – Ένα κορίτσι που θέλει να χορεύει σε ένα κωλόμπαρο – Την “Λίμνη των Κύκνων” – Ένα κορίτσι που συλλαμβάνεται γιατί πετάει σε διάφορα σημεία της Μητρόπολης “Προκηρύξεις μοναξιάς” – Ένα κορίτσι που διηγείται την πιο τρυφερή ιστορία για το “τηλέφωνο του Ανέμου” στην μακρινή Ιαπωνία – Κάποιος που παραγγέλνει στον Πολυχώρο Προσομοίωσης – “Τεχνητές Αναμνήσεις” – Την προσομοίωση με την μητέρα του να τρέχει στη θάλασσα – Που ως παλιά φύση δεν υπάρχει πια στην Νέα Ανθρωπότητα – Οι ασθενείς στην αίθουσα θεραπειών ενός ψυχιατρείου που κυνηγούν ένα μπαλόνι που βλέπουν μόνο αυτοί – Σαν τον παιδί που δεν υπήρξαν και τους οδήγησε εκεί – Ο “Σάκος του Μποξ” διαδραματίζεται στη Μητρόπολη των Θαυμάτων και της Απελπισίας –
