Συμπληγάδες
Μουσική: Αλέξανδρος Χατζηνικολιδάκης
Πώς να περάσω τις συμπληγάδες
μες στο κορμί του το πύρινο
τα κρίματά του είναι χιλιάδες
πώς ν’ αψηφήσω τον κίνδυνο
Μα ‘κείνο θέλει η ψυχή μου
τ’ αμαρτωλό κι ανήθικο
μαρμαρυγή που φωσφορίζει
και με τραβάει τ’ αλήτικο
Πώς να περάσω δίχως πυξίδα
τους σκοτεινούς του λαβύρινθους
το παρελθόν του ενώ το είδα
να προσπεράσω ζητάει ο νους
Μα ‘κείνον θέλει η ψυχή μου
τον άνεμο τον άπιαστο
που ‘χει το πάθος στη ματιά του
τον άντρα αυτόν τον άπιστο
Γύρους θανάτου θέλω να κάνω
με το κορμί του στην άβυσσο
μου φτάνει μόνο να ξενυχτάω
σ’ έναν αντρίκειο παράδεισο
Γιατί αυτόν θέλ’ η ψυχή μου
κι ας χρεωθώ τη θύελλα
να πέσω μέσα στη φωτιά του
σαν την τρελή το ήθελα
***
Αλμύρα από Νοτιά
Μουσική: Λίνος Κόκκοτος
Λυπημένη πικροδάφνη
απ’ τα χέρια του Νοτιά,
έκρυψε στη φυλλωσιά της
της βροχής τα μυστικά.
Σαν τα ξόρκισε με μάγια
να της πούνε την αλήθεια,
τα `στειλε με τον αγέρα
στον ματιών μου την αγρύπνια.
Και κρατώ μέσα στις χούφτες
νοτισμένες συλλαβές,
μία- μία να μου λένε
στην αγάπη έχασε
**
Για μια γυναίκα θάλασσα
Μουσική: Μιχάλης Τερζής
Στου βράχου τη σιωπή
τα μάτια μου αγναντεύουν
για μια γυναίκα θάλασσα
το βλέμμα της γυρεύουν.
Γυρεύουνε τα μάτια της
με τις χρυσές ανταύγες
στον ασημί καθρέφτη της
για τις νυχτιές τις άδειες.
Μες στο ταξίδι της σιωπής
μικραίνει τώρα ο κόσμος μου
χωρίς πυξίδα επιστροφής
ματαια ψάχνω τον προορισμό μου.
Σιωπά όποιος το μάταιο γνωρίζει.
Οι γλάροι δεν κρατούν
κανένα της σημάδι
λες και την πήραν κύματα
στα σκοτεινά του Άδη.
Στου βράχου τη σιωπή
ζωή μου θα περάσεις
ίσκιο δεν κάνει η θάλασσα
στην πέτρα θα γεράσεις.
**
Όλα τα λιόδεντρα
Μουσική: Πάνος Μπούσαλης
Όλα τα λιόδεντρα που γέρνουν
πάνω στης θάλασσας την άκρη
κρυφά μηνύματα σού στέλνουν
τους στεναγμούς μου και το δάκρυ.
Μέχρι να φτάσουν στην ακτή σου
σαράντα κύματα περνάνε
που ξεθωριάζουν τη μορφή σου
να σε απαρνηθώ ζητάνε.
Δεν ξεριζώνεται η μνήμη
μα όταν τις θύμησες ανοίγει
παλεύει στου μυαλού τη δίνη
όσες πονάνε να τις πνίγει.
Κι όταν τα λιόδεντρα μου φέρνουν
της λησμονιάς σου απαντήσεις
τον ίσκιο της ψυχής μου κλέβουν
δεν βρίσκεις δρόμο να γυρίσεις.
Γυμνές οι λέξεις σου πετάνε
μέσα στην κάμαρα την άδεια
τις μνήμες του κορμιού ξυπνάνε
και του χαράζουνε σημάδια.
**
Βορεινό παράθυρο
Μουσική: Μιχάλης Τερζής
Στην άκρη της στεριάς
τη λήθη άγγιξες
κι έκλεισαν τα βλέφαρα της θάλασσας
Ολόκληρη ζωή,
ολόκληρη ζωή
χιονίζει μέσα στην ψυχή, χιονίζει
κι ανθίζει η ερημιά μου.
Χιονίζει μέσα στην ψυχή μου, χιονίζει
κι ανθίζει η ερημιά μου.
Φορώ την προσμονή κατάσαρκα
και πιάνω παράθυρο,
το βορεινό την λύπης.
**
Είναι κι αυτά τα όνειρα
Μουσική: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Πώς να χωρέσει
τόσο θάλασσα μέσα μου,
τόση αλμύρα που με πότισαν
τα φωτεινά σου μάτια.
Δεν ήταν τούτη η αγάπη
στα μέτρα μου
γυαλί που έσπασε τ’ όνειρο
σε χιλιάδες κομμάτια.
Είναι κι αυτά τα όνειρα
δίπορτα μονοπάτια
πότε άγια μετάληψη
κι άλλοτε αντιφέγγισμα
για τις πληγές στα μάτια.
Είναι κι αυτά τα όνειρα
άνεμος που όλο τρέχει
στο κήπο μας αγιόκλημα
κι άλλοτε αλμυρό νερό
που τις πληγές μας βρέχει.
**
Μόνο τα μάτια της
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Είναι τα λόγια μια πυρκαγιά
κι έχει στα μάτια γυμνά σπαθιά
έχει στα χέρια του οργή που καίει
και μες στο στήθος του πληγή βαθιά.
Τ’ άδικο ψάχνει και το φονιά
που το πετάξαν στη λησμονιά
το αίμα στάλαξε πάνω στην πέτρα
και δρόμους χάραξε στην ερημιά.
Έδωσε μάχη με τη φωτιά
κίνδυνους είχε για συντροφιά ε
ίδε το Θάνατο να τον κυκλώνει
κι όμως δεν άλλαξε περπατησιά.
Φύγαν τα χρόνια σαν αστραπή
ήρθε σαν ξένος μια Κυριακή
κι άλλο δεν θέλει πια στο γυρισμό του
μόνο τα μάτια της να ξαναδεί
**
Δεν θέλει τ’ άδικο ανοχή
Μουσική: Μανόλης Ανδρουλιδάκης
Πού να γυρέψ’ η μέρα να βρει τρόπους
η νύχτα πώς να κλείσει την πληγή
τα πλοία ξεφορτώνουνε ανθρώπους
που δε χωράνε σε καμία γη.
Η θάλασσα ξεβράζει συνειδήσεις
που τις βραδιές κοιμούνται ήσυχες
κι εσύ τις βλέπεις μόνο στις ειδήσεις
την καταδίκη τους δεν ζήτησες.
Δεν θέλει τ’ άδικο ανοχή
και σφραγισμένα στόματα
βγάλε κραυγή για ν’ ακουστεί
στα ματωμένα χώματα.
Βύζαξε τα παιδιά στην ίδια ρόγα
βάλ’ τους Θεούς στην ίδια προσευχή
τώρα που έγιν’ η ζωή μας φλόγα
και κατακαίει ολόκληρη τη γη.
Ποια απειλή τους έκλεισε το δρόμο
μ’ αγκαθωτά συρματοπλέγματα
ποια αρπακτικά σκορπίσανε τον τρόμο
στης προσφυγιάς τ’ αθώα βλέμματα.
**
Άκου τον άνεμο
Μουσική: Αντώνης Παπαγγελής
Άκου τι ψιθυρίζεται
στους δρόμους και στα καφενεία
γέφυρες στήνουν πρόχειρες
οι λαοπλάνοι στην πλατεία
Μη σε τρομάζει ο καιρός
κι η σβάστικα στο μαύρο πέτο
κλέψε από την ίριδα
το κόκκινο και μοίρασέ το.
Μην τον αφήνεις τον καιρό
ποτέ με δίχως χαλινάρι
αφηνιασμένος θα περνά
και από κάτω θα σε πάρει.
Άκου θεριό τον άνεμο
στα τρυφερά σου πάνω χείλη
πώς παίζει με τον Έρωτα
κι αυτά ανοίγουν σαν κοχύλι.
Μη σε τρομάζει η ψυχή
αιχμάλωτη δεν φτερουγίζει
έχει αητού το πέταγμα
σαν η αγάπη την αγγίζει.
Tον άνεμο μη φοβηθείς
αν από Έρωτα φυσάει
στη σέλα του να ανεβείς
και όπου θέλει ας σε πάει.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΝΤΖΗΣ
Υπέροχα τραγούδια !!!!