Αρτέμης Μαυρομμάτης, SHE MARSH FOR ASH
Προτείνω να μη σε λέω ΛΟΑΤΚΙ. Προτείνω να μη με λες ΑμεΑ.
Όχι άλλα αρκτικόλεξα, δεν είμαστε ασφαλιστικά ταμεία.
Έχουμε κανονικά ονόματα.
Εγώ, Ορατός. Εσύ, Κίνδυνος.
Εγώ κι εσύ, ορατός κίνδυνος για τη συμμετρία.
Θα μου πεις, το κάνουμε για πρακτικούς λόγους, για οικονομία χρόνου.
Δεκτό.
Όμως, για πρακτικούς λόγους και οικονομία χώρου, σ’ ένα σύμπαν αχανές
Έφτιαξαν ασανσέρ μικροσκοπικά σε κάθε πολυκατοικία
Και τώρα, με το αμαξίδιο, δε χωράω ν’ ανέβω, δεχωράω να κατέβω
Δεχωράω να ζήσω σ’ ένα σύμπαν αχανές, που το Πάνω και το Κάτω είναι σχετικό.
Και θα μου πεις, ωραία, και τι να κάνουμε λοιπόν;
Δεν ξέρω. Ας κάνουμε έρωτα. Να μια καλή ιδέα.
Ή εμετό. Να μια καλύτερη.
Ή τα στραβά μάτια. Να μια κακή ιδέα.
Εξάλλου, η αμηχανία που νιώθεις μαζί μου αύριο θα περάσει.
Θα καταλάβεις ότι μπορείς ν’ αγγίξεις. Δεν θα κάνεις ζημιά.
Θα ωριμάσεις. Θα πάψεις να φοβάσαι τις κατσαρίδες. Δεν τσιμπάνε.
Θα δεις ότι η φωνή μου δεν είναι βροντώδης, ούτε σερνικιά
Όμως είναι διαυγέστερη από φωνή τράπερ, ματατζή και χρυσαυγίτη.
Θα δεις.
Αύριο δεν θα νιώθεις αμήχανα μαζί μου. Τουλάχιστον εσύ.
Αύριο θα μάθεις ότι οι ανάπηροι γαμάνε και γαμιούνται
Αγαπάνε κι αγαπιούνται
Αγκαλιάζουν κι αγκαλιάζονται
Και λιάζονται. Συνήθως κάτω από ταβάνια. Συνήθως περιμένοντας.
Ένα λείψανο, ένα νομοσχέδιο, ένα αστέρι να πέσει.
Εγώ, προσωπικά, περιμένω το ντελίβερι.
Έχω παραγγείλει μια ίλη τεθωρακισμένων απ’ τον Αυλώνα.
Θέλω να ισοπεδώσω την Ελλάδα.
Να την κάνω προσβάσιμη.
Κι όταν τελειώσω με τους υδρογονάνθρακες και τις βραχονησίδες
Με τα στάτους κβο και τα κάζους μπέλι
Θα ισοπεδώσω τη συρματοπλεγμένη καρδιά της κεχαριτωμένης
Θα εισέλθω μέσα της θριαμβευτής
Κι εκείνη, θα δεις, θα μ’ αγαπήσει, θα μ’ εμπιστευτεί και θα μου πει κάθε αλήθεια
Σα να ‘ναι η τελευταία μας νύχτα
Στην επιφάνεια του Άρη.
************
Ηλέκτρα Λαζάρου, ΠΟΛΕΜΟΣ
Mην το σώμα
Χάνετε και
ανάψτε ένα κεράκι στο αυτή δεν είμαι
Εγώ
στο κατειλημμένο σώμα
κι εγώ να του κλωτσάω όλο το ροζ εντός του
τι να σε κάνω;
Έτσι που φαίνεται ανήμπορο
το εκτός συνόρων δέρμα
καταβρέχεται στο λιγοστό κενό
που το κενό μας με το μένος το κενό μάς κάνει ανθρώπους
τι να σε κάνω εγώ τρελή;
Σχεδόν σημάδια μας ζωής στον ήλο
κι όλο να σου φωνάζω
περνούν οι μέρες
ξερές κι οι ρίζες κι όλο θα πέφτουμε πιο κάτω
από το ασυμπάθηστο της πόλης κι αυτό της πόλης
το κρεμάμενο
περνά μαχαιρωμένο πετρέλαιο γυμνό
σ’ ανάμνηση σ’ ατένιση δεν θα μπορέσω να του φύγω
σαν φίλημα παράσιτο σαν την φωλιά νεκρής
που το κενό μας τι να σε κάνω εγώ νεκρή;
τα στίγματα ποιήματα μας φέρανε συρίγματά μας φέρνανε
σκατόχερο που έκλεινε το φως το φως σαν φύλακας και κυνηγός
τι να σε κάνω εγώ μισή;
αυτή και αυτή
και απέναντι ένας πόλεμος αρσενικός
αυτός ο μεγαλύτερος που ζει στο έδαφος στη θάλασσα στο φως
Θαλάμι
Μαδέρι
Εμετός
Τι να την κάνω εγώ σκυφτή ζωή;
***************************************************************************************
Η πρώτη στα χρονικά Ανθολογία Κουήρ Ποίησης με ποιήματα αποκλειστικά από ποιήτριες/ες/α που γεννήθηκαν, κατάγονται ή ζουν στην Ελλάδα εκδόθηκε μόλις από τις Εκδόσεις Θράκα, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ- παράρτημα Ελλάδας. Η Ανθολογία αποτελείται από ποιήματα γραμμένα από σύγχρονους κουήρ δημιουργούς. Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της 19ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ, (Εθνικής Αμύνης 27), το Σάββατο 6 Μάϊου 2023, ώρα 18:00. Η Ανθολογία θα παρουσιαστεί από τον Νικόλα Κουτσοδόντη, ποιητή και υπεύθυνο έκδοσης, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει η Φοίβη Δαλιάνη, εκπρόσωπος του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ- ελληνικό παράρτημα και στη συνέχεια ποιήτριες/τες/α θα διαβάσουν ποιήματα τους που περιλαμβάνονται στο βιβλίο. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης η Ανθολογία θα διανέμεται δωρεάν στο κοινό.
