[Εσύ: στο παράθυρο του κόσμου
Εγώ: σταθερά κάτω στον βυθό]
Περπατάς απόγευμα στον μώλο
σταματάς ακριβώς
πάνω από το σημείο όπου βρίσκομαι
βυθομένος-
Η μορφή σου ορθώνεται τεράστια από πάνω μου-
δεν με βλέπεις
Μόνον εγώ σε / ευρυγώνια στάση
να ατενίζεις το σκηνικό του ορίζοντα
Εσύ να κοιτάζεις στον ορίζοντα
κι εγώ να κοιτάζω εσένα
δίχως να ξέρεις πως σε βλέπω
Ξαφνικά- πρόσκαιρη εικόνα
τεθλασμένης οριζοντογραμμής
κατακλύζει τον χώρο του βυθού μου
σκαρφαλώνω στον κάθετο σωλήνα/αντανάκλαση
που δημιουργεί η γραμμή του ορίζοντα
με κόπο ανεβαίνω- μια λεύγα προς τα πάνω
(6 τώρα μας χωρίζουν_)
Το όνειρο μου ζητάει
κι άλλα στοιχεία
που για την ώρα αδυνατώ
να προσκομίσω
Η εσπερινή παλίρροια
με βία με γυρίζει πίσω
Ουρλιάζω μπουρμπουλήθρες
πετάς κρινάκι λευκό-
φεύγεις
Λάσπη μου καίει τα μάτια
μνήμη διαχέεται στο νερό
κατακάθι αγγέλου
κολλάει στο μυαλό_
υπολλείματα υπόνερων ψιθύρων
πάνω στα μάτια μου
ανα/παράσταση αχιβάδας
[κάμερες μεσʼ στο νερό- χνάρια θεάματος
ο άρτος μουσκεμένος από χείλη θνητά
έπειτα έρχεται η άμπωτις
-και μετά τι;
-Σιωπή]
[Το θλιμένο τραγούδι της αχιβάδας-ημιτόνιο]
«Υπέρκοσμο ξεμυάλισμα
ευλογεί την βραδινή παλίρροια
-θα το πάρω με το μέρος σου-
Τέτοια φαντασία
κάνει το συναίσθημα να γλιστρά κανονικά
-είναι με το μέρος σου-
Στιγμιαία συσχέτιση αγάπης
ρουφά και θρέφει μια αγέλη ψεύδους
-το μέρος μας είναι αυτό-
Υπερευσυνειδησία συστρέφεται κάτω απʼ το δέρμα-
σύννεφο ραγισμένο
-εκείνου που κάποτε ήταν αγάπη-
Είμαι άσωτος- διεφθαρμένος
και κάθε φορά
που με κοιτάς
ο λόγος μου στομώνει
σαν μαχαίρι
Ξεγλιστράς αργά απʼ την αντίληψή μου
καρδιές- δορυφόροι αγάπης φυτρώνουν στο κεφάλι
ποτέ δεν κατάλαβες την γαλαζότητα του τρόπου να/όπως
σπέρνει – χαρτογραφεί ανθοχώραφα αγάπης_
Πάρε τʼ όνειρό μου- στράγγισέ το κανονικά κι ανάστροφα
φέρε το μέσα έξω / κύλισέ το στο χώμα/ στην λάσπη/ στον ουρανό
σβούριξέ το/ αγάπησέ το/ άπλωσέ το στον πολύ ήλιο –
θα δεις/ στον ουρανό το γράφει:
Me and the dragon can chase all the pain away_
Η κάθε μας τελετουργία μας οδήγησε σε νέες διαδρομές
το βάρος του έρωτα στους ώμους μας/ φύτρωσαν φτερά
ψάρια πεταλούδες/ πεταλουδόψαρα -pantodon buchholzi
η παλίρροια την νύχτα πήρε φόρα- πήρε φόρα για νεροδράσεις
ώσπου μας πέταξε στα αγγεία μιας σπηλιάς ναρκοθετικής αγάπης
-ο άνεμος μιξαρισμένος από συνεχή βοή κόκκινης μέλισσας και
αμφίδρομης κυμάτωσης από/χωρισμού-
[καθώς η απόσπαση ενός αλκοολικού απογεύματος
θεραπεύει προσωρινά την τύφλωση με σάλια πνιγμένης ανε/μόνης
και είναι μόνη
είναι μόνη
ανε-μόνη
ότι κι αν κάνουμε μέσα μας
βουλιάζει η πόλη
είμαστε καμωμένοι από μοναξιά
κι είμαστε όλοι ανε-μόνη / εσύ κι εγώ ]
[Love Museum]
Χτίζω το Μουσείο του Έρωτα
στον ωκεανό
πρώτα οργώνω
μέρες τώρα
οργώνω
τον βυθό
τα θεμέλια
σαθρά
δεν υπάρχει σκεπή
παρά μόνον σιωπή
δεν υπάρχουν τοίχοι
ούτε διαφυγή
με λίγη όμως τύχη
η μνήμη
με ακρίβεια αντηχεί
στο κοχύλι cardita
όπου ανα/παράγεται εύγονα
στο κέντρο του ψηφιδωτού
βυθού-
υπό τον ήχο
ορφικών ψαλμών και
ξόρκια monodontas
Εδώ ευωδιάζει μαύρα φύκια
και σαγήνη
Εδώ αγγελάσιο εσύ-
πιο πέρα ανθάκι
λιθίου
στα φωτονικά
κύτταρα του βολβού σου
σφηνωμένο-
Εδώ που όλα τα αρνήθηκα
τελικά αρχίζει να μυρίζει
όπως εσύ
Εδώ μόνον εγώ σε μυρίζω-
στην κεντρική αίθουσα του μουσείου
έκθεμα που μυρίζει ero/τα
Εσύ
μαργαρίτες θαλάσσης-
κυπρινικός πολτός στα χείλη
όπως όταν πλησιάζω την σπηλιά
του στόματός σου
να αγγίξω με την γλώσσα
την φλόγα του κεριού
που καίει στο νερό
σου μέσα-
Ρόδινη τρεμόπαιζε η λάμψη
και απʼ την υπερώα
προσπάθησα να κρατηθώ-
Το απόγευμα
με βρήκε αναίσθητο
με σάλια
αγάπης και θέρος
στο στέρνο-
πλάι σʼ ένα πλωτό ζωγραφιστό
ηφαίστειο
που έμοιαζει λίγο με φόβο
και λίγο με στοργή
κυρίως όμως
με
θα/να/το
[προσωρινό φωτοστέφανο από πυροτέχνημα μνήμης-
νυχτερινές σπίθες στατικού ηλεκτρισμού στα όνειρά μου
καθώς κάνεις μια ευχή σʼ ένα αστέρι που πέφτει στα μαλλιά μου-
-αστέρι;
-ποια ευχή;
– ποτέ να μην αραιώσεις
την αγάπη στα νερά μου]
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ 14, 546 21 –ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΗΛ-FAX: 2310-220545
e-mail: saixpirikon@hotmail.com
Το βιβλιοπωλείο ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ σας προσκαλεί
στην παρουσίαση του βιβλίου του
Γιώργου Αλισάνογλου
ERO(S) -7 BHMATA/ 7 ΛΕΥΓΕΣ ΕΝΤΟΣ- Εκδ. Σαιξπηρικόν- σειρά: Vox Humana Ι
Δευτέρα 28 11 2011
Ώρα: 8:30μμ
Καφέ- Μπαρ «ΦΛΟΥ»
Νικηφόρου Φωκά 9 – Θεσσαλονίκη
***
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ
Ο ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ανταπόκριση απευθείας από τον βυθό- 7 λεύγες εντός)
Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΥΛΛΑΙΟΥ
ΩΣ ΝΕΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ ΘΑ ΣΥΝ/ΟΜΙΛΗΣΕΙ, ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΚΟΧΥΛΙΩΝ
GUEST STAR: Ο ΠΕΤΡΟΣ ΓΚΟΛΙΤΣΗΣ
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΌ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ Ν(ΕΡΟ)ΧΡΟΝΟΥ ΘΑ ΣΥΝ/ΕΝΩΣΕΙ ΤΟΝ ΦΛΟΙΟ ΤΩΝ ΕΝΥΔΡΩΝ ΝΟΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΣΗ ΒΑΤΡΑΧΑΓΓΕΛΩΝ.
-ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΦΙΚΩΝ ΨΑΛΜΩΝ’
-ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣ/ΕΛΘΕΤΕ
————————————————–
Το βιβλίο που εγκαινιάζει τη νέα σειρά (Vox Humana) των εκδόσεων Σαιξπηρικόν- Γιώργος Αλισάνογλου: ERO(S), 7 Βήματα – 7 Λεύγες εντός. Πρόκειται για μια σειρά (32 σελίδες το καθένα) που θα φιλοξενούνται μικρές ποιητικές ενότητες, μικρά δοκίμια ή αυτοτελή πεζά ελλήνων αλλά και ξένων ποιητών και συγγραφέων. Η τυπογραφία είναι εξαιρετική- σε μονοτυπία με πολυτελή υδατογραφημένα -χρωματιστά- χαρτιά σε διαστάσεις 14Χ21.











Κύριε Αλισάνογλου, φαίνεται ότι έχετε μεγάλες φιλοδοξίες αλλά και εργατικότητα (αν κρίνουμε απο την ποσότητα) στην άσκηση της ποιητικής γραφής.
Τα ποιήματά σας έχουν καλά στοιχεία, πέρα απο την όποια φλυαρία τους, όπως περίτεχνες και ευρηματικές εικόνες, δημιουργική διάθεση πειραματισμού με τον λόγο και τη λέξη, έντονα συναισθήματα και πάθος. Νομίζω όμως πως δεν προσπαθείτε για το μεδούλι του ποιητικού σας λόγου, και ποιοτικά και ποσοτικά.
Επίσης, η ποίησή σας είναι έντονα Ρομαντική. Παρ’ ότι (μετα)-μοντερνίζουσα και υπερρεαλίζουσα, θα έλεγα ότι είναι βαθιά -και κάπως αναχρονιστικά- Ρομαντική.
(Δυστυχώς, όσο νέοι και μοντέρνοι και ευαίσθητοι ποιητές είμαστε, ή θέλουμε να είμαστε, κουβαλάμε πολλά απο το παρελθόν. Η αντίθεση Ρομαντικού – Κλασικού, ή καλύτερα, Ρομαντικού – Κλασικιστικού είναι στη ρίζα πολλών προβλημάτων της σύγχρονης τέχνης αλλά και του Ευρωπαϊκού πολιτισμού γενικότερα. Και, δυστυχώς, γέρνουμε συνήθως αθεράπευτα προς το Ρομαντικό…)
H οριοθέτηση, η αποστασιοποίηση, η σαφήνεια, το μέτρο και η λιτότητα, η απλότητα και η επεξεργασία του λόγου, ίσως σας βοηθήσουν προς μια πιο ουσιαστική -άρα και πιο δυνατή- ποίηση.
Η κάθε μας τελετουργία μας οδήγησε σε νέες διαδρομές…το βάρος του έρωτα στους ώμους μας…φύτρωσαν φτερά…ψάρια πεταλούδες…
…………………………………………………………..
Ο Αλισάνογλου γράφει σύγχρονη υπαρξιακή ποίηση… με μεγάλα ωραία ποιήματα που θυμίζουν
εντυπωσιακά γλυπτά σε μοντέρνες πλατείες…