Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Kai Kreowski, «Σονέτο 18» (ποίηση: William Shakespeare)

Shall I compare thee to a summer’s day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer’s lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm’d;
And every fair from fair sometime declines,
By chance, or nature’s changing course, untrimm’d;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou ow’st;
Nor shall Death brag thou wander’st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow’st;
So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Πηγή Λυκούδη, «Μακρυγιάννης» (ποίηση: Άγγελος Σικελιανός)

 Πρώτη παγκόσμια μετάδοση συμφωνικού έργου Ραδιοφωνικά από τη «Φωνή της Ελλάδας» 25 Μαρτίου 2021 / Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ,  Γρηγόρης Βαλτινός,  Σπύρος Κλείσσας , / Μουσική Διεύθυνση: Γιώργος Αραβίδης , Ενορχήστρωση Χρήστος Τρεσίντσης.

 

Η ιδέα για την δημιουργία του νέου συμφωνικού έργου άρχισε να διαμορφώνεται όταν ήρθε στα χέρια της Πηγής Λυκούδη ένα χειρόγραφο ανάτυπο από το ποίημα του Άγγελου Σικελιανού «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ που γράφτηκε στην Κατοχή, το Νοέμβρη του 1941. Το είχε εκδώσει το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας τον Δεκέμβριο του 1983 σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, έκδοση που από καιρό είναι εκτός εμπορίου. Η μουσική προσέγγιση έγινε με απόλυτο σεβασμό και θαυμασμό στις δύο αυτές προσωπικότητες που κοσμούν την διαδρομή της μεταβυζαντινής Ελληνικής ιστορίας. Το συμφωνικό αυτό έργο, διάρκειας 40 περίπου λεπτών, βασίζεται εξ΄ ολοκλήρου στην μελοποίηση του κορυφαίου αυτού ποιήματος και φέρει τον ομώνυμο τίτλο. Τη δημιουργία του έργου ενίσχυσε ο στόχος της συμμετοχής στον εορτασμό των 200 χρόνων από την κήρυξη της επανάστασης του 1821.

Ο Μακρυγιάννης χαρακτηρίζεται από την συνετή συμμετοχή του στον απελευθερωτικό αγώνα αλλά και μετά. Είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία από το 1820 και πρωτοστάτησε στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 για την καθιέρωση Συντάγματος. Στα «Οράματα και θάματα» του γράφει «…ένα πράγμα με παρακινεί και μένα να γράφω, ότι τούτην την Πατρίδα την έχουμε όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Έγραψα γυμνή την αλήθεια να ιδούνε όλοι οι Έλληνες και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και τα παιδιά μας να λένε: έχουμε αγώνες πατρικούς, έχουμε θυσίες».

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Kurt Weill,”Oh captain, my captain!” (ποίηση: Walt Whitman)

***

O Captain! my Captain! our fearful trip is done,
The ship has weather’d every rack, the prize we sought is won,
The port is near, the bells I hear, the people all exulting,
While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring;
But O heart! heart! heart!
O the bleeding drops of red,
Where on the deck my Captain lies,
Fallen cold and dead.

O Captain! my Captain! rise up and hear the bells;
Rise up—for you the flag is flung—for you the bugle trills,
For you bouquets and ribbon’d wreaths—for you the shores a-crowding,
For you they call, the swaying mass, their eager faces turning;
Here Captain! dear father!
This arm beneath your head!
It is some dream that on the deck,
You’ve fallen cold and dead.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Ιάκωβος Καμπανέλλης, «Άκουσε τη φωνή μου κι έλα» – Τραγούδια και ποιήματα» (φροντίδα: Θάνος Φωσκαρίνης- Κατερίνα Ι. Καμπανέλλη), εκδ. Κέδρος, 2020

 

Η ΝΑΞΟΣ
Σάββατο απόγεμα πήραμε
το πλοίο της γραμμής.
Στο χώρο: προορισμός η Νάξος.
Στο χρόνο: δεκαεννιά του Απρίλη…

Υπάλληλοι, ιδιωτικοί και δημόσιοι,
θα επιστρέφαμε στους εαυτούς μας!…
Μα, ψυχικά ποιος θα ’ταν
ο προορισμός μας
δεν το ξέραμε…
Γι’ αυτό, Σάββατο απόγεμα πήραμε
το πλοίο της γραμμής –
πληρώνοντας και του κόσμου
τα λεφτά από πάνω!…

Διασχίσαμε 200 μίλια στο χώρο
και κάπου 12 ώρες στο χρόνο…
Όμως εκείνο που μέσα μας διανύσαμε
ήταν αμέτρητο.

Ώσπου φτάσαμε…
Φτάσαμε γεωγραφικά, ακτοπλοϊκά,
στραγγίσαμε το εισιτήριο
ως την τελευταία πεντάρα
της ενέργειάς του –
μα πουθενά η Νάξος!…
Κι όμως ο χάρτης έδειχνε ότι
τόντι το λιμάνι αυτό ήταν η Νάξος!…
Κι οι κάτοικοι του νησιού
κάνανε όρκους:
να θάψουμε τα παιδιά μας, λέγανε,
αν δεν είναι τούτη η Νάξος,
κι αν δεν είμαστε Ναξιώτες εμείς!…

Φύγαμε απογοητευμένοι απ’ τη Νάξο
κι από τους Ναξιώτες…

Αν όλοι αυτοί οι διαβόλοι
που μας περίμεναν στην προκυμαία
είχαν την ευφυΐα ν’ αρνηθούνε
ποιοι είναι
και πού βρίσκονται,
ίσως να ’ταν τόντι εκεί η Νάξος
που νοσταλγήσαμε!…

`

 

*********************************************************************************

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΝΑΧΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗΛΗ ΠΟΙΗΣΗ

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης είχε μια μακροχρόνια σχέση με τον εύρυθμο λόγο, το τραγούδι γενικά. Πρώτ’ απ’ όλα με τα τραγούδια που άκουγε στο σπίτι του και στο νησί του, τη Νάξο, αλλά και μετά, κυρίως με το έντεχνο λαϊκό, που άκουγε όταν το 1932 ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Έναν συνδυασμό αυτών των δύο υπηρέτησε με συνέπεια για πενήντα περίπου χρόνια. Η συγκεντρωτική συλλογή Άκουσε τη φωνή μου κι έλα συμπεριλαμβάνει, για πρώτη φορά, το σύνολο των τραγουδιών και των ποιημάτων που έγραψε και βρέθηκαν στα κατάλοιπά
του το 2015. Η διαδικασία συγκέντρωσης και καταγραφής δεν ήταν εύκολη, δεδομένου ότι δεν υπήρχε για όλα τα τραγούδια η γραπτή μορφή τους.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Ανδρέας Κατσιγιάννης, «Γη της Ιωνίας», εκδ. Ogdoo, 2021

Ποίηση & Στίχοι: Κωστής Παλαμάς, Γιάννης Ρίτσος, Οδυσσέας Ελύτης, Κ. Π. Καβάφης.
Κώστας Μπαλαχούτης, Ισαάκ Σούσης, Κώστας Καρτελιάς, Μιμή Ντενίση, Πόλυς Κυριάκου, Θωμάς Κοροβίνης, Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Ερμηνεύουν οι:  Μάριος Φραγκούλης, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Νταλάρας, Μπάμπης Στόκας, Λεωνίδας Μπαλάφας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μανώλης Μητσιάς, Ασπασία Στρατηγού, Ζαχαρίας Καρούνης, Νατάσα Θεοδωρίδου, Γιώργος Μπαγιώκης
Αφηγούνται: Μιμή Ντενίση, Θωμάς Κοροβίνης, Ελένη Κοκκίδου, Χρύσα Παπά
Την επιμέλεια του βιβλίου έχει κάνει ο ς συγγραφέας,  ερευνητής του τραγουδιού και συνθέτης Θωμάς Κοροβίνης.

*

Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Τα εφτά κοιμισμένα παιδιά, εκδ. Αστέρος, Αθήνα 1981

Και η γη της Ιωνίας, η γη των θεών, να ξετυλίγεται ολόγυρά σου, όλη ομορφιά, όλη πάθος. Μια ευγένεια, μια γαλήνη. Τόπος κατάφυτος, τόπος κατάδεντρος, τόπος κατάκαρπος. Γόνιμα χώματα, καθώς το κορμί της γεννούσας γυναίκας, που δεν είναι τίποτες άλλο παρά η αδιάκοπη λαχτάρα του σπόρου. Το πνεύμα του Ομήρου αλαφροζυγιάζεται μέσα στον λαμπρόν αιθέρα. Ο δαχτυλικός εξάμετρος δεν έχει πεθάνει. Ειν’ ένας στίχος γεμάτος μακαριότητα και αθανασία, που εκφράζει το νόημα του τοπίου. Εδώ πέρα γεννιούνται οι όμορφοι μύθοι. Ο μύθος του έπους, ο μύθος της ιστορίας, ο μύθος της φιλοσοφίας, η ποίηση όλη, ο στοχασμός κι η χαρά της ζωής. Η χώρα είναι πλασμένη από θεούς καλοπροαίρετους, για να συνταιριάζει τις αντιθέσεις. Ανάμεσα στην Αιολίδα, στα χώματα της Τρωάδας, και στα περιγιάλια της δωρικής Μικρασίας. Η παλικαριά, η χλιδή. Κι ανάμεσά τους η λεπτότατη συνείδηση των Ιώνων, που έκαμαν τέχνη και τη ζωή, χωρίς, πολύ συχνά, να το νιώσουν.

*

KISMET/ Κείμενο: Θωμάς Κοροβίνης
Αιώνες τώρα η Ανατολή υπομένει και σιωπά, αφουγκράζεται τους αβάσταχτους καημούς των παιδιών της και καρτερά. Οι λαοί της Ανατολίας, όταν δεν σιωπούν, όταν δεν βυθίζονται στην ασάλευτη παθητικότητα και δεν εναποθέτουν το μέλλον τους στα χέρια του εκάστοτε θεού τους, τότε κλωτσώντας την μακάρια κηδεμονία του κισμέτ, εκρήγνυνται οργισμένα και εκδικητικά. Κι έπειτα σφαγιάζονται. Άλλοτε επιτιθέμενοι κι άλλοτε αμυνόμενοι. Απ’ τον καιρό του Πρίαμου, απ’ τον καιρό του Μεγαλέξαντρου ακόμα. Είναι της μοίρας τους να χτίζουν την ιστορία τους με αίμα.
Διαβάστε περισσότερα