Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Αριστοφάνη, «Όρνιθες / Η Πολιτεία των Πουλιών» [Διασκευή για παιδιά: Δημήτρης Αδάμης], εκδ. Εν πλω, (ΒΙΒΛΙΟ- CD)

Στον ψηφιακό δίσκο που συνοδεύει την έκδοση περιλαμβάνεται η  παράσταση που ανέβηκε τον Οκτώβριο του 2019 στο θέατρο «Αθηνά» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αδάμη. Περιλαμβάνονται τραγούδια από τη Θράκη ως την Κρήτη κι από τον Πόντο ως τα Επτάνησα.  Συμμετέχει μαζί με τους ηθοποιούς ο Βασίλης Γισδάκης

 

Δυο φίλοι, ο Πεισθέταιρος και ο Ευελπίδης, θέλουν να βρουν τον άνθρωπο που έγινε πουλί – τον Έποπα τον Τσαλαπετεινό για να μάθουν από αυτόν σε ποιο μέρος του κόσμου μπορεί κανείς να ζήσει ειρηνικά. Εκείνος δεν γνωρίζει, και τότε ο Πεισθέταιρος προτείνει να ιδρύσουν την Πολιτεία των Πουλιών στα σύννεφα, μεταξύ του κόσμου των ανθρώπων και του κόσμου των Θεών. Πριν ακόμα, καλά-καλά, χτιστεί η Πολιτεία, καταφθάνουν διάφοροι καλοθελητές που προσπαθούν να αποκομίσουν οφέλη από την ίδρυσή της. Στο τέλος Πουλιά και Άνθρωποι μαζί καταφέρνουν να χτίσουν την ιδανική Πολιτεία…

 

 

`

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Δημήτρης Καρράς, «Εξακρίβωση» (στίχοι- ποίηση: Παύλος Σιδηρόπουλος), εκδ. Ogdoo, 2019

ΘΑ ‘ΡΘΕΙ

Θα’ ρθεί. Την ώρα που μεσ’ απ’ τη σκοτεινή

πάχνη του δρόμου θα διακρίνεται

την ώρα που εσύ δε θα μπορείς

να διακρίνεις την εποχή.

Θα’ ρθεί. Για να ξαπλώσει δίπλα σου

Με κείνο το βλέμμα που κρατάει

μια στιγμή, βυθίζοντάς σε

στην αναζήτηση των τοπίων

που τόσο πόθησες στα όνειρα σου

θα’ρθεί. Κάτω από τη γέφυρα

μεταξύ σου και της απέναντι όχθης

Να σ’ εμποδίσει στο μάταιο σκαρφάλωμα

και να σου επιτρέψει ν’ αγγίξεις το νερό

ακριβώς την ώρα που θα ’κοβες

τις κορφές των αγκαθιών

αιμοστάζοντας

πάνω στο δρόμο της περιπλάνησής  σου

Θα’ ρθεί.

Περιδιαβάζοντας το ταξίδι σου

Σ’ έναν οδοιπόρο αγάπης

Για να φύγει.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Κώστας Φασουλάς, Μικρό Απάνθισμα Στίχων

Όποτε σ’ αποθύμησα

 

Εμένα με γνωρίζουνε
οι πιο μεγάλοι δρόμοι
δρόμοι που τους περπάτησα
μέχρι ν’ αλλάξεις γνώμη.

Βαθιά της νύχτας μου ρωγμή
Πόσο να αντέξει ένα κορμί
Της πίκρας τ’ ανηφόρια

Όποτε σ’ αποθύμησα
Σαν βράχος κατρακύλησα
στ’ απόκρυμνά σου λόγια.

Εμένα με γνωρίζουνε
οι πιο μεγάλες νύχτες
νύχτες που σε περίμενα
κι όμως ποτέ δεν ήρθες

`

Διαβάστε περισσότερα
Αναγνώσεις, Ραδιόφωνο Ποιείν

Μάνος Χατζιδάκις, «Πολιτικές τελετουργίες ή το τραπέζι του Ινδιάνου»

Α΄δημοσίευση: περιοδικό «Τέταρτο», Δεκέμβριος 1985,  Β΄ δημοσίευση,«Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», 1988 από τις Εκδόσεις Ίκαρος

`

 

Οι εθνικές γιορτές έχουν καταλήξει να είναι τελετουργίες χωρίς αντίκρισμα και με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι πρόσφατα – γιορτάζουμε μόλις τη 12η επέτειο – κι όμως μοιάζει η γιορτή σαν τον χρυσό σταυρό που κοσμεί τους λαιμούς νεαρών ερωτιδέων ή ηλιοκαμένων καμακιών. Καμιά επαφή με το ουσιαστικό περιεχόμενο του σταυρού.

Στολίδι, ένταση του αισθησιασμού. Έτσι και οι γιορτές του Πολυτεχνείου κατέληξαν σε εκτόνωση, σε κομματικό σφετερισμό και σε συνθήματα άσχετα από το ιδεολογικό περιεχόμενο των γεγονότων που η μνήμη τους συνέθεσε τους επί «εθνικού» επιπέδου εορτασμούς της επετείου. 12η σήμερα, 30η μεθαύριο, 50η και θα χαθεί μες στην ανυποληψία των μελλοντικών στολών και επετείων με μερικά λογύδρια στα σχολεία και παρελάσεις στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους των ενόπλων δυνάμεων, διαολοστέλνοντας οι στρατιώτες τη γιορτή και την ταλαιπωρία των παρελάσεων, κάτω απ’ τις επίπονες προετοιμασίες και τις στερήσεις των αδειών τους. Όμως το τραγικό δεν είναι αυτό.

Το τραγικό είναι που κάθε κυβέρνηση βρίσκει τον τρόπο να συνδεθεί κατευθείαν με τις επετείους αυτές, αγνοώντας τα αληθινά μηνύματα των γεγονότων που τις συνέθεσαν. Θα θυμάστε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και την επί επταετίαν χούντα του και με πόση άνεση οικειοποιούντο τις εθνικές εορτές της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Τις ίδιες γιορτές στις οποίες οι εφημεριδογράφοι σήμερα ανακαλύπτουν σοσιαλιστικές τάσεις και προθέσεις των πολεμιστών προγόνων μας του ’21 και του ’40. Γι’ αυτό νιώθω την ανάγκη να εκμυστηρευτώ. Σέβομαι βαθιά αυτές τις γιορτές γι’ αυτούς που χάθηκαν κι όχι για τους εναπομείναντες που προσπαθούν να τις επωφεληθούν στο έπακρον.

Τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου μας παρέχονται με περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτούς που επέζησαν παρά γι’ αυτούς που χάθηκαν οριστικά. Οι εναπομείναντες παρελαύνουν επικεφαλής, βγάζουν λόγους, πραγματοποιούν τηλεοπτικές συνεντεύξεις και δεν τους άκουσα ούτε μια φορά να μνημονεύουν αυτούς που χάθηκαν οριστικά, που δεν είναι σε θέση να μιλήσουν σήμερα. Έτσι , έρχεται η σειρά να δούμε από κοντά το τραπέζι ενός Ινδιάνου που αμέριμνος με την παραδοσιακή τεχνική αμύνης , υπερασπιζόταν το σπιτικό του και τον τόπο του από τους εισβολείς, ήσυχος για το δίκαιό του και για τον Θεό του. Όμως οι πιονέροι με τον δικό τους Θεό κατασκευάσανε ένα δικό τους δίκαιο και κατέκτησαν τους Ινδιάνους. Κι αφού τους εξαφάνισαν, άρχισαν να γυρίζουν ταινίες με το δίκαιο αμφίρροπο ανάμεσα στους Ινδιάνους και τους Αμερικανούς στρατιώτες.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Βασίλης Δημητρίου, «Αριστοφάνη Έργα I», εκδ. Lyra, 2008

Ελεύθερη απόδοση – Βασίλης Δημητρίου 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ” ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ I”

Α’ χορικό – Εμπρός καλέ – (Στίχος 290)

ΧΟΡΟΣ Εμπρός καλέ εμπρός για τη συνέλευση εμπρός
Εμπρός καλέ εμπρός να τους τα πούμε εμείς αλλιώς
Εμπρός καλέ εμπρός για τη συνέλευση εμπρός /… για το συνέδριο εμπρός
Εμπρός καλέ εμπρός για να τ’ ακούσουνε κι αλλιώς / να ’ρθούν τα πράγματα αλλιώςΓιατί φιρμάνι έβγαλε
ο νομοθέτης κι έβαλε ποινή μεγάλη σ’ όποιον
δε φτάσει απ’ τα χαράματα με μούτρα που ’ν για κλάματα
και ρούχα μες στη σκόνη
Σκορδίλα αν δε βρωμάει το μισθό δε θα τον πάρει

Χαριτιμίδη και Σμίκυθε και Δράκη
ας πάμε στη συνέλευση με κέφι και μεράκι

ΠΡΟΖΑ
ΚΟΡΥΦΑΙΑ
Μα σοβαροί να είσαστε μην τύχει και ξεχάσετε
και σας φανεί λιγάκι …
ΧΟΡΟΣ Ποιόοοοο;
ΚΟΡΥΦΑΙΑ Το … απ’ αυτό … το πράμα σας εκείνο το κρυμμένο σας …
ΧΟΡΟΣ Αααααα! ! !
ΚΟΡΥΦΑΙΑ … και βγάλει κάνα μάτι
ΧΟΡΟΣ (Τραγούδι)
Και όλοι μαζί
με τα χέρια ψηλά
στη σειρά στην αράδα
θα ψηφίζουμε ό,τι λέει
η δική μας φιλενάδα
ΚΟΡΥΦΑΙΑ
Α’
Β’ . Γ’, Δ’ (μαζί)
Ε’, Ζ’, Η’ (μαζί)
Τι λέτε μωρέ;
Τι είπα;
Φίλο
Φίλο φίλο
ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ Φίλο ήθελα να πω
ΧΟΡΟΣ (Τραγούδι)
Τώρα
Σιγά και μουλωχτά
στριμώχτε τους και σπρώχτε τους και διώχτε τους
και βγάλτε τους απέξω
ΚΟΡΥΦΑΙΑ Αυτούς. Τους άλλους από κει, που ’ρθανε απ’ την πόλη
και αράζαν στα περβόλια σαν τους δίναν για μισθό μόνο έναν οβολό
(τότε αράζαν στα περβόλια όταν έπαιρναν μισθό μόνο έναν οβολό)
ΧΟΡΟΣ Τώρα βιάζονται και βρίζουν
Βρίζουν, βιάζονται, και φτύνουν για να πάρουν το μισθό
ΚΟΡΥΦΑΙΑ Μα ούτε πάλι κάνουν κάτι για της πόλης το καλό
ΧΟΡΟΣ (Τραγούδι)
Αχ! Πού ’σαι Μυρωνίδη
μεγάλε αρχηγέ
ποιος τόλμαγε κοντά σου
στα χρόνια τα δικά σου
να κάνει χαβαλέ
ΚΟΡΥΦΑΙΑ (Τραγούδι)
Τους είχες σαν στρατιώτες όλους στη σειρά
και φέρνανε μαζί τους προσφάι, κρασάκι, ξερό ψωμί κι ελιά

`

Από τη θεατρική παράσταση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ (1996) και το δίσκο ΄΄ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΕΡΓΑ΄΄

Διαβάστε περισσότερα