Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Άρης Ορφανίδης, Ποιήματα

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό , και
Ξεράθηκε η γη μου
Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές,
Διάβρωσης συμπτώματα
Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν
Τα κατάπιε η άβυσσος
Φταίει το ότι δεν έκλαψα …ποτέ
Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα …ποτέ

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Aλεξάνδρα Σάνδη, Ποιήματα

Ο σπόρος

Μου πρόσφερες μια άγουρη σκέψη.
Το σώμα μου την κράτησε
χωρίς φροντίδα.
Έμεινε για πάντα σπόρος,
σπόρος εν τη γενέσει,
νεκρός εν τη γενέσει.
Η γένεση δεν προηγήθηκε αρκετά
δεν άφησε περιθώρια.
Δεν μπορεί όμως
πριν πεθάνει
ο σπόρος γεννήθηκε.
Ακόμα το σκέφτομαι.
Ας ήσουν άγουρος εσύ
τον σπόρο τον σκότωσα εγώ.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Παναγιώτης Δ. Τσάμης, Τρία ποιήματα

ΕΛΛΗΝΟΣ ΟΝΕΙΡΩΞΗ

 

Στου μαγαζιού το μέσα μέρος

εκαθόταν μια παρέα

και παρήγγειλε ενθέρμως

οίνον εκλεκτόν να φέρουν εκεί πέρα.

 

Προς τους θεούς εγίνηκαν σπονδές

προτού ξεκινήσει η οινοποσία,

όπως προβλέπεται για τους έλληνες συμπότες,

κι έπειτα προχώρησαν στη συνομιλία.

 

Με την ακολουθία του Διονύσου

και του οίνου του εκλεκτού την θέρμη

προσέγγισαν το στοιχείο του σοφού

κι οτιδήποτε άλλο ζωή και θάνατο εμπεριέχει.

 

Όλα εκύλησαν ανθρώπινα κι ελληνικά

δίχως παρεμβάσεις βαρβαρότητος.

Έφαγαν, ήπιαν, εμίλησαν, διασκέδασαν κι εψυχαγωγήθησαν,

όλα κατά τη διάρκεια αυτού του ενός γεύματος.

 

Ωστόσο απ’ την υπέρμετρη του ονείρου ηδονή

εξύπνησεν ο αιρετικός νεανίας.

«Ω θεία φύσι«, είπε, «σ’ ευχαριστώ που μας έδοκες την ονείρωξη.

Διατί δίχως αυτή το ελληνικό πνεύμα θα ‘χε ήδη χαθεί.»

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Μανώλης Καραφύλλης, Ποιήματα

Κάτι πασχαλινό

Δος μοι τούτον τον ξένον
να πάμε ποδηλατάδα κατηφόρας ως την θάλασσα
αφήνοντας την αλυσίδα να γρυλίζει
σε αέρα υποκοριστικό
Και φτάνοντας, στο έρμο νησί, στο χείλος του κόσμου,
χεράκι χεράκι να περάσουμε το Αιγαίο
Όταν μας διψάσουν τα σφουγγάρια
να τηλεμεταφερθούμε τυχαίως, σε όποιο πηγάδι βγάλει το google maps
που να σερβίρει τσάι για δύο
Εκεί, θα συμφωνήσουμε μετά από αρκετή μουσική, πώς αν υπάρχει κάποια νότα μυστική
που στο άκουσμά της σαν βροχή ανάποδη η γη νανουρίζει τα άστρα,
αυτή θα κρύβεται λογικά μες τον απόηχο ενός δυναμίτη αναστάσιμου, ή σε ένα θαλάσσιο βούκινο που ροχαλίζει

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Θοδωρής Μάζης, Ποιήματα

Άγνωστοι στην ίδια πόλη
γόρδιος δεσμός η αγάπη που μας κράταγε
Αλλά το μίσος δυνατό σαν το σπαθί του Αλέξανδρου
Η πρόσκρουση τόσο δυνατή που χάθηκε η αρμονία
Και οι ψυχές μας δεν επικοινωνουσαν πλέον
Χαθήκαμε σαν πλοίο στο πούσι
Και ο φάρος δεν έλαμπε πια
Είχε σταματήσει η καρδιά να στέλνει σήμα
Και το μυαλό παρέσυρε το κύμα

Κοίτα πατέρα πετάω
Ο ήλιος πέφτει
Δεν κινδυνεύω
Ως καύσιμο έχω την αγάπη
Και η γραμμή του ορίζοντα
Μου δείχνει τον δρόμο
Η θάλασσα είναι ελαφριά πατέρα
Ο Ποσειδώνας θα με αγκαλιάσει απαλά
Η αγάπη τελειώνει πατέρα
Και εγώ Ίκαρος χωρίς φτερά
Μην με ψάξεις πατέρα
Χάθηκα στα βαθιά

Διαβάστε περισσότερα