Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Δώρα Κασκάλη, «Κάπου ν’ ακουμπήσεις», εκδ. Μελάνι, 2018 (μετάφραση στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα [Katharina Liatzoura])

ΤΑ ΧΡΕΙΩΔΗ

Έτσι να ζω με το τίποτα

να κολατσίζω με δυο λέξεις,

να έχω για προσκέφαλο

βιβλία ξεχασμένων ποιητών,

να πίνω καφέ με

τον ακέραιο Παπαδιαμάντη μου.

Να δίνω καταφύγιο στο δαρμένο σκυλί

που το λεν’ Καλοσύνη.

 

Για όποιον με θυμηθεί

έχω στη στάμνα μου κρύο νερό

έξω απ’ την πόρτα.

Για όποιον μ’ αγαπήσει

μια φέτα ψωμί με ζάχαρη,

ένα ριπίδι μ’ όλα μου τα χρώματα

και μια λιακάδα μέσα στο σαλόνι.

`

*

DAS LEBENSNOTWENDIGE

 

So möchte ich leben mit dem Wenigen

ein Pausenbrot aus zwei Wörtern verzehren,

als Kopfkissen

Bücher vergangener Dichter haben,

Kaffee

mit meinem kompletten Papadiamanti trinken.

Zuflucht dem verprügelten Hund gewähren

den man Güte nennt.

Für jeden der sich an mich erinnern wird

steht vorrätig mein Krug mit frischem Wasser

vor der Tür.

Für jeden der mich lieben wird

habe ich ein Stück Brot mit Zucker,

ein Fächer mit all meinen Farben

und einen Sonnenschein im Wohnzimmer.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Dylan Thomas, «Σαν έρθει η νύχτα να μην πεις: νύχτα καλώς να ’ρθείς» (προλόγισμα-μετάφραση Κώστας Κουτσουρέλης)

Ο Ντύλαν Τόμας (ή Ντάλαν Τόμας, αφού έτσι προφέρεται στα κελτικά το μικρό όνομα Dylan: «θαλασσογέννητος») γεννήθηκε στο Σουώνση της Ουαλίας τον Οκτώβριο του 1914. Πέθανε μόλις 38 χρόνια αργότερα, τον Νοέμβρη του 1953, σ’ ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, όχι όμως χωρίς να έχει θεμελιώσει προηγουμένως τη φήμη του ως ενός εκ των εξοχότερων ποιητών του 20ού αιώνα. Η βιλανέλα “Do not go gentle into that good night”, ανήκει στα διασημότερα ποιήματα του καιρού μας και έχει μεταφραστεί πολλές φορές στα ελληνικά. Η απόδοση που ακολουθεί τηρεί πιστά τους κανόνες του είδους: 19 στίχοι μοιρασμένοι σε έξι τρίστιχες στροφές και μια μονόστιχη, που σ’ όλους ακούγονται δύο, οι ίδιες πάντα, ρίμες. Άλλο γνώρισμα της βιλανέλας είναι οι δύο επωδικοί στίχοι (ρεφραίν) που εναλλάσσονται στο πέρας κάθε στροφής ενώ ο ένας απ’ αυτούς απαντά και στην αρχή του ποιήματος.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

«Λέξεις αιχμηρές σαν πρόκες / Wörter spitz wie nägel» (Ανθολόγηση- Μετάφραση: Κατερίνα Λιάτζουρα [Katharina Liatzoura]), εκδ. ρώμη, 2021

– Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση – Δίγλωσση ανθολογία /

Griechische Lyrik der Gegenwart – Zweisprachige Anthologie

`
Λέξεις αιχμηρές σαν πρόκες ο τίτλος τούτης εδώ της δίγλωσσης ανθολογίας Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης. Τίτλος που δεν επιλέχτηκε απερίσκεπτα ή τυχαία. Εμπνευσμένος είναι ο τίτλος από το ποίημα Ποιητική του Μανόλη Αναγνωστάκη, να μας θυμίζει πως η ποίηση οφείλει να χρησιμοποιεί λέξεις που να καρφώνονται στο χαρτί, να καρφώνονται στη γλώσσα, στο νου και στην καρδιά. Αυτές ήταν οι σκέψεις μου όταν άρχισα να καταπιάνομαι με την μελέτη της Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης. Γιατί ναι, έχουν περάσει από την ελληνική ποιητική σκηνή, από την Αρχαιότητα ως και την Μεταπολίτευση, ονόματα τρανά, παγκοσμίως αναγνωρισμένα, αφήνοντας αμύθητα ποιητικά κληροδοτήματα στους νεότερους. Αλλά σταμάτησε η ποιητική παραγωγή άραγε εκεί; Δεν έχουμε ποιητικές φωνές, στα πιο πρόσφατα χρόνια, στην σύγχρονη, την σημερινή εποχή, στον 21ο αιώνα, που να καρφώνουν τις λέξεις τους σαν πρόκες; Και αφού το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, απαντώ με μια λέξη-πρόκα: όχι! Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Οι ελληνικές ποιητικές φωνές και έχουν να πουν και θέλουν να μιλήσουν. Και έχουν να μοιραστούν και θέλουν να επικοινωνήσουν. Και είναι πολλές που όλο και πληθαίνουν που όλο και δυναμώνουν. Άλλες πιο φανερά και άλλες πιο συγκαλυμμένα. Άλλες κραυγάζουν εκκωφαντικά και άλλες ψιθυρίζουν υπόκωφα. Με έναν συνδετικό κρίκο να τις ενώνει όμως όλες. […]
(Από τον πρόλογο της Κατερίνας Λιάτζουρα)
`
Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Sophia de Mello Breyner Andresen, Τέσσερα «ελληνικά» ποιήματα (Μετάφραση από τα πορτογαλικά- επίμετρο: Θεοδόσης Κοντάκης)

Σούνιο
[Sunion]

Στη γύμνια του φωτός (εξωτερικού και εσωτερικού)
Στη γύμνια του ανέμου (που γύρω απ’ τον εαυτό του τυλίγεται)
Στη γύμνια τη θαλασσινή (που την διπλασιάζει τ’ αλάτι)

Ένας-ένας ονομάζονται του Σουνίου οι κίονες

 

***

Σίβυλλες
[Sibilas]

Οι Σίβυλλες κλεισμένες σε σπηλιές ερμητικές
ανέραστες ολότελα και τυφλές.
Την αδειοσύνη θρέφουνε σαν να ’τανε πυρά
την ώρα που η σκιά μέρα και νύχτα χωνεύει
μες στο ίδιο φως από άσαρκη φρίκη.

Φέρτε δω έξω την πάχνη την τερατική
από νύχτες εσωτερικές, τον ίδρο
των δυνάμεων που μονάχες τους μανιάζουν
όταν οι λέξεις στους τοίχους χτυπούνε
σε τυφλές πτήσεις πουλιών παγιδευμένων,
και με δριμύτητα ο τρόμος του να ’χεις φτερά
σκούζει σαν το ρολόι μέσα στο κενό.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Franca Mancinelli, Ανθολόγηση ποιημάτων (μετάφραση- επιμέλεια: Γιάννης Ηλ. Παππάς)

Από τη συλλογή Mala kruna (Manni, 2007)

Η συλλογή Mala kruna, [μικρό αγκάθινο στεφάνι], συγκεντρώνει στίχους που είναι δομημένοι γύρω από την ιδέα του ταξιδιού του τρένου της ίδιας της ύπαρξής μας, που χαρακτηρίζεται από προοδευτικές απώλειες και εγκαταλείψεις, στις τρεις ηλικίες της ζωής.

 

στον ορίζοντα μια διαφορετική θάλασσα

σταμάτησε το αίμα κάτω από τα νύχια·

μαύρη μητέρα στο νησί

ήρθε πλάι σου και σου μίλησε για τον άνεμο,

μια κακοκαιρία που δεν επέτρεπε

στις βάρκες να φύγουν·

και μετά κοίταξε ένα σημείο στον τοίχο

στο δρόμου άρχιζε μια γιορτή

 

mala kruna, είπε

μικρό αγκάθινο στεφάνι.

Διαβάστε περισσότερα