Margarita Ferreras [1900-1964]   ΕΝΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ   Ένας αδιάφορος άγγελος τις φτερούγες του ανοίγει από σιωπηλά γκρίζα και ψυχρά μαβιά και ανεβάζει τον Ήλιο σε ένα πύρινο δισκοπότηρο.   Στον γαλάζιο βωμό, γονατίζουν τα δέντρα. Λαμποκοπά η προσφορά των κλαδιών των γεμάτων από διάτρητες καρδιές.   Και  η Γη σε μια κραυγή από κρύσταλλο και φως ανοίγει  το πάναγνο και πρωτόγονο σώμα της γεμάτο από ουσίες πικρές.   Τρέχει στις γαλάζιες της φλέβες το χρυσό χαϊδολόγημα… Πώς επιταχύνει τους χτύπους της η αγριεμένη  καρδιά!   [Pez en la tierra, 1932]   ***   Elisabeth Mulder [ 1904-1987]   ΜΟΙΡΑΙΟ    Ξέρω πως δεν πρέπει να σε βρω όμως σε ψάχνω• ξέρω πως δεν πρέπει να μ’ ακούσεις, όμως σε εκλιπαρώ • ξέρω πως δεν πρέπει να ‘ρθεις, όμως σου κλαίω. Εσύ δεν πρέπει ν’ αποκριθείς, όμως σε καλώ, ξέρω πως δεν πρέπει να σ’ αγαπώ, σε αγαπάω όμως.   [ Paisajes y meditaciones, 1933]       ***   Carmen Conde [1907-1996]   ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ      Κοιμόμουν, το ξημέρωμα χοροπηδούσε από τον έναν στον άλλον μου ώμο. Στου ποταμού … Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ανθολογία ποιημάτων από τις Ποιήτριες της “Γενιάς του 27” στην Ισπανία» (επιλογή- μετάφραση: Στέργιος Ντέρτσας) -Α΄ ΜΕΡΟΣ.