Κίκο

Όταν τα συναισθήματα
χτυπάνε δυνατά
και η λογική έχει πάψει
να υπάρχει.

Τότε τα σύννεφα
μαζεύονται βαριά
και σκοτεινά
και η βροχή λυσσομανάει
στα πρόθυρα της τρέλας.

Τότε παρακαλάς
πότε να μην υπήρχες.
Να έχεις σβήσει σε ένα
ανοιγοκλείσιμο του ματιού
και στο αιώνιο σκοτάδι να
έχεις περάσει.

Χωρίς τίποτα να ζήσεις να
αισθανθείς.

Ψυχή μου

Της ψυχής μου οι φωνές,
Είναι φωτιές.
Καίνε τα σπλάχνα τα σωθικά και το μυαλό μου.

Της ψυχής μου οι φωνές,
Είναι θάλασσα άγρια.
Δεν μπορώ να αρμενίσω.

Της ψυχής μου οι φωνές,
Είναι χαλάζι είναι μπόρα
Και χαλούν της καρδιάς μου την γαλήνη.

Της ψυχής μου οι φωνές,
Είναι άνεμος βοριάς
Και με διαλύει

Της ψυχής οι φωνές
Ζητάνε να κραυγάσουν και να ξεσπάσουν.