Πέρυσι, όταν σου έγραψα το τελευταίο μου γράμμα,
ήταν η αρχή του μέλλοντος μου στην ποίηση
και κατάλαβα για πρώτη φορά ποιος είσαι.

Δεν σε αποκάλεσα με άλλο όνομα
επειδή ήθελα να σου δείξω πως γνωρίζω την πραγματική φύση της καρδιάς σου.
Ότι ήταν διαβολική και με έπεισε πως το σκοτάδι ήταν αληθινό
και πως ο διάβολος είναι ένας πραγματικός διάβολος
και πως τα τέρατα δεν γνωρίζουν πάντα πως είναι τέρατα.

Όμως η προβολή είναι ένα υπέροχο πράγμα.
Αφότου έφυγες απ’ το σπίτι και το έκαψες ολοσχερώς,
προσπάθησες να με πείσεις πως εγώ ήμουν αυτή που κρατούσε τα σπίρτα.
Μου είπες πως δεν γνωρίζω ποια είμαι, όμως γνωρίζω.

Αγαπώ τους κήπους με τα τριαντάφυλλα,
φυτεύω βιολέτες κάθε φορά που κάποιος με εγκαταλείπει,
λατρεύω τα υπέροχα δέντρα σεκόγια του Εθνικού Πάρκου Γιοσέμιτι
και αν ρωτήσεις την αδερφή μου ποιο είναι το πρώτο πράγμα που της έρχεται στο μυαλό
όταν με σκέφτεται,
θα σου έλεγε «καπνός από φωτιά της κατασκήνωσης».

Είμαι ευγενική,
είμαι αστεία όταν μεθάω,
όμως δεν έχω μεθύσει εδώ και 14 χρόνια,
πηγαίνω εκδρομές με φίλους στην παραλία που δεν γνωρίζουν πως είμαι τρελή.
Μπορώ να το κάνω αυτό.
Μπορώ να κάνω τα πάντα.
Ακόμη και να σε αφήσω.

Επειδή η κρεβατοκάμαρά μου είναι πλέον ένας χώρος ιερός, τώρα που υπάρχουν παιδιά στην άκρη του κρεβατιού μου
και μου λένε ιστορίες από φίλους τους που υποτίθεται πως μισούν, ενώ στη συνέχεια θα τα ξαναβρούν.
Και υπάρχουν φρεσκοκομμένα λουλούδια που εγώ φύτεψα στην αυλή μέσα σε βάζα,
πάνω σε κομοδίνα που είναι χαραγμένα με χέρι, από παλιούς φίλους της οροσειράς Μπιγκ Σερ.

Και όσο μένω εδώ,
τόσο πιο βέβαιη νιώθω,
όμως όσο περισσότερο βαδίζω προς στο να γίνω ποιήτρια,
τόσο λιγότερο θα θέλω να είμαι μαζί σου.

Όσο περισσότερο βυθίζομαι στην ποίηση μου,
τόσο λιγότερο θα θέλω να είμαι μαζί σου.
Όσο περισσότερο βυθίζομαι στην ποίηση μου,
τόσο λιγότερο θα θέλω να βυθιστώ στο ίδιο κρεβάτι μαζί σου.

 

 

 

 

 

***************

My Bedroom Is a Sacred Place Now – There Are Children At The Foot Of My Bed

Last year, when I wrote you my last letter
The beginning of my future poetry
I acknowledged who you really were for the first time

I didn’t call you by any other name
I let you know that I knew the true nature of your heart
That it was evil, and that it convinced me that darkness was real
That the devil is a real devil
And that monsters don’t always know that they’re monsters

But projection is an amazing thing
After you left and burnt the house down
You tried to convince me that it was I who was holding the matches
You told me that I didn’t know who I was, but I do

I love rose gardens
I plant violets every time someone leaves me
I love the great sequoias of yosemite
And if you asked my sister to describe
The first thing she thinks of when she thinks of me
She would say camp fire smoke

I’m gentle
I’m funny when I’m drunk
But I haven’t been drunk for 14 years
I go on trips with my friends to the beach who don’t know that I’m crazy
I can do that
I can do anything
Even leave you

Because my bedroom is a sacred place now
That there are children at the end of my bed
Telling me stories about the friends that they pretend to hate
That they will make up with later
And there are fresh cut flowers that I grew myself in vases
From the yard on nightstands, hand carved by old pals from big sur

And the longer I stay here
The more I am sure
But the more I step into becoming a poet
The less I will fall into being with you

The more I step into my poetry
The less I will fall into being with you
The more I step into my poetry
The less I will fall into bed with you

 

 

************************************************************************************************

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

 

Η Lana Del Rey, γεννημένη ως Elizabeth Woolridge Grant, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και ποιήτρια, γνωστή για τη χαρακτηριστική φωνή της και την κινηματογραφική αισθητική της. Κέρδισε ευρεία αναγνώριση με το πρώτο της άλμπουμ, “Born to Die” (2012), με επιτυχίες όπως το “Video Games” και το “Summertime Sadness”. Η μουσική της Lana χαρακτηρίζεται από τον νοσταλγικό και μελαγχολικό της τόνο, εξερευνώντας συχνά θέματα αγάπης, φήμης και τη δύναμη του να έχεις αμερικάνικη καταγωγή.

Μέχρι σήμερα η Lana έχει 9 μουσικά άλμπουμ και πολλά από τα τραγούδια που έχει κυκλοφορήσει τα έγραψε η ίδια.

Το 2020 εκδίδει την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο “Violet Bent Backwards Over the Grass”, αφού κατά καιρούς εξέφρασε την επιθυμία της να γίνει ποιήτρια. Η συλλογή κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή με σύνολο πάνω από 30 ποιήματα, ενώ η ίδια η Lana επίλεξε 14 από αυτά τα ποιήματα και τα εξέδωσε σε μορφή audiobook.

Τα ποιήματα της συλλογής είναι κυρίως αυτοβιογραφικά και μιλούν με άμεσο και καυστικό τρόπο για καταστάσεις και άτομα που πέρασαν από τη ζωή της Lana. Αξίζει να σημειωθεί πως ο αλκοολισμός της κατά την εφηβεία και η απόφαση των γονέων της να την στείλουν σε αναμορφωτήριο, αποτέλεσε ίσως ένα από τα σημαντικότερα βιώματα που επηρέασε τη ζωή της.

Έχει μελετήσει το έργο της Sylvia Plath και η ποιήτρια αυτή αποτέλεσε έμπνευση για την ίδια.