Αυτή η πόλη με κατοικεί
Έπλυνα ένα ρούχο
έπλυνα ένα εσώρουχα
έπλυνα εσένα
έπλυνα εμένα

Μια ολόκληρη πόλη
μας κρατά ομήρους
ανθρώπους και ισόγεια
που αγκομαχούν υπό το βάρος των ορόφων
γωνιές που μας υποδέχονται
γωνιές που μας απορρίπτουν
κορίτσια ανέμελα
στην απελπισία της γοητείας
άντρες που θέλουν να θηλάσουν
Αυτή η πόλη μας θρηνεί

Τo ασανσέρ ανεβοκατεβαίνει
μεταφέροντας το ίδιο μόνιμο παράπονο
το ίδιο μόνιμο παράβολο
μιας κατάσχεσης
μιας κατεδάφισης

Μια πόλη παραμονεύει
με ανθρώπους αυτοκίνητα
ανθρώπους μηχανάκια και λεωφορεία
αγγίζει ότι μπορεί να αγγίξει
μοναχικούς μετανάστες
και ισοπεδωμένους λεωφόρους
άντρες φέρετρα και μόνιμους εφήβους

Άπλωσα τα ρούχα να στεγνώσουν
άπλωσα εσένα στη άυλη μου
άπλωσα εσένα στην καρδιά μου
μια πόλη ολόκληρη με κατοικεί
ο μόνος κάτοικος εσύ