p6090260.jpg

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

*
Τσακώθηκα με την ανυπαρξία και γεννήθηκα.
*
Ο αέρας αναποδογύρισε έναν κάδο σκουπιδιών.
Έτσι γνωρίστηκα με τη ζωή μου.
*
Τώρα
γεμίζω τις φλέβες μου ουρανό
έτσι που όταν πεθάνω, τα σκουλήκια
που θα σέρνονται μέσα μου
θα νομίζουν ότι πετούν.
*
Λιγάκι απʼ το πράσινο των δυο ματιών σου δωσʼ μου
να ντύσω το φθινόπωρο τα δέντρα όλου του κόσμου.
*
Νύχτες γεμάτες ανεπαίσθητους θορύβους-
άκουγες τα νύχια του θανάτου να μεγαλώνουν.


*
Η ποίηση είναι
ένα ακροβατικό νούμερο
πάνω στην πρώτη άσπρη τρίχα
της Αθανασίας.
*
Κάθε γραμμή σελίδας τετραδίου
μοιάζει μʼ ένα ακύμαντο καρδιογράφημα.
Γράφουμε λοιπόν, για νʼ αναστήσουμε
έναν νεκρό.
*
ΦΟΥΛ ΤΟΥ ΠΑΣΟΥ
Οι μέρες ανακατεύτηκαν σαν τραπουλόχαρτα
και μοιραστήκαν στους ανθρώπους.
Τα καρό έφτιαξαν τραπεζομάντιλο
και πάνω τους οι κούπες μας γέμισαν με καφέ.
Τα μπαστούνια τα έβρισκα αμέσως παντού
μα πουθενά δεν είδα σπαθιά-
ήτανε όλα καρφωμένα στην πλάτη μου.
*
Η τέχνη,πόρνη στοργική που υπομένει
το δύσκολο οργασμό μας.
*
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

Αν βρέξει ίσως να βγει -σαν σαλιγκάρι-
ένας στίχος καλός.
Άμα χιονίσει,ολόκληρο το ποίημα
Κι αν πάλι ξανοίξει ο καιρός, μόνο μια μέρα ζεστή
για να τη ζήσεις.
Για σήμερα, μονάχα αυτό θα προτιμούσα.