Ποιείν - Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Σπύρος Αραβανής, Νίκος Ερηνάκης Γιάννης Ζελιαναίος, Eλένη Κονδύλη, Γιώργος Μίχος, Δημήτριος Μουζάκης, Παναγιώτης Πάκος, Παυλίνα Παμπούδη, Σωτήρης Παστάκας, Στρατής Πασχάλης, Κωνσταντίνος Ποζουκίδης, Ασημίνα Ρεβύθη, Σωτήρης Σαράκης, Ειρήνη Σουργιαδάκη,Κωστής Τριανταφύλλου

Σπύρος Αραβανής

Δικαιοσύνη

Κοίτα πόσο δίκαιος είναι ο ήλιος.
Στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου
καθώς σκιάζεται το απλωμένο χέρι
του μονόχειρα αλλοδαπού

φαίνεται σαν διπλό…

Κοίτα πόσο αμερόληπτη είναι η βροχή.
Ξεπλένει
τους τάφους στα νεκροταφεία,
έτσι που
άγιοι και δολοφόνοι
ποτίζονται το ίδιο

σαν απροστάτευτες ρίζες…

Κοίτα πόσο αδέκαστος είναι ο χρόνος.
Ένα σώμα συντέθηκε
από τα κόκαλά του νεκρού
και κυλίστηκε
στο φρέσκο χώμα

σαν βρέφος…

Νίκος Ερηνάκης

(απόσπασμα…)

όλα είναι στον αέρα
χρυσόσκονη, χρυσόσκονη
όλα πέφτουν, δεν ανεβαίνει τίποτα
είναι βιτρίνα, ένα μακελειό

η αγριότητα των πραγμάτων

έλα να αράξεις στη σιωπή μας
έχουμε μια τάση για πέταγμα
μια μοιραία αδεξιότητα
για πάντα νέοι
να διαλέξω την αδιαφορία
ή ένα συγκεκριμένο ύφος

δεν βιάζομαι
κι ας είσαι γκρεμός
μια ουρλιάζω, μια κλαψουρίζω
είναι ο τρόπος μου να κατακτώ τους κατακτητές
αναζητώ τη φόρμα του χάους
μύηση χωρίς μύηση
είσαι μια αχάριστη χαρά
το ένα γίνεται δύο ή τα δύο ένα
όπως και να ‘χει, τι αστείο να πιστεύουν
πως ο θεός γίνεται τρία

πέρα από το να παίζεις τι άλλο μένει
ισορροπία ή τίποτα
η τρέλα, ξέρεις, είναι μια αρρώστια πολυτελείας

………………..

περισσότερα »

Αρ.3 (1971)

JAZZ

Στον Σάκη Παπαδημητρίου

Όχι μικρά αιολικά ψιθυρίσματα
Μουσική δωματίου με μια σιωπή
Περιφερόμενη
Δείχνοντας με το δάχτυλο την ψυχή των πραγμάτων
Ούτε κλασσικές συμφωνίες
Με μια ανθρωπότητα πυκνή-πυκνή και ενωμένη
Σα μυρμηγκοφωλιά
Κι’ όλον τον κόσμο τούτο
Τόπο πολύ μικρό για τη χαρά

Παράθυρο ν’ αφήσεις το βλέμμα σου
Δεν υπάρχει
Δεν υπάρχει

Το βουνό της συμπόνοιας
Ο λάκκος της αλληλεγγύης
Το έλος της πίστης
Τα λέπια της Ελπίδας
Τα λύτρα της συνουσίας

Υπάρχουν κροταλίες άμμοι
Κροτίδες του Έρωτα
Ο Χριστός αυτοχειριάζεται
Ο Χρόνος ανοίγει διάπλατα τα διοράματά του
Πέφτει το κακοφορμισμένο σπειρί του μέλλοντος
Γκρεμίζεται το αμμοκονίαμα του γάμου
Πριν γίνει μοιχεία
Κομήτες δαγκάνουνε με λύσσα τις ουρές τους
Καμωμένες από σπίθες
Ο Γαλαξίας κουλουριάζεται σα φίδι στις κοιλιές
Χειροβομβίδες πετούν σαν χρυσαλίδες στα χέρια
Στρατιωτών
Ανακαλύπτεται καινούριο αλφάβητο
Δίχως να συνταιριάζεται σε λέξεις
Το ρ θα λείπει από τον Καίσαρα
Το κ θα λείπει από την Καισαριανή

Χρώματα θα τεντώνουν τις χορδές τους
Εκκωφαντικά

Ερμαφρόδιτος θα είναι ο άνθρωπος του μέλλοντος
Θ’ ανακλαδίζει ηδονικά τα μέλη του
Πετώντας στο διάστημα
Θα αγκαλιάζεται εναέρια με πουλιά

Θα πίνει τη μελαγχολία σαν καφέ
Χωρίς ζάχαρη

Ήχος θα τρίβεται στον ήχο σαν τσακμακόπετρα
Αρπάζοντας φωτιά
Ο καϋμός του θα μοιάζει σαν το βώδι
Που μουγκρίζει
Σα φρύδι που θα μεταναστεύει από το πρόσωπο
Κι’ η σάλπιγγα του Satchmo
Θα σύρει μια φωνή που θ’ αναιρεί
Ό,τι δημιουργήθηκε μέχρι την ώρα αυτή…

περισσότερα »

ALL ALONG THE WATCHTOWER

Ειδα ανθρωπους στους δρομους να φτυνουν αιμα για ένα
Κομματι ψωμι.Ειδα τον εαυτο μου να περηφανευεται για
Τα καινουργια του cd.Ειδα να συλαμβανουν την αληθεια
Και να την πετανε σε ένα κελι.Ειδα την αληθεια γραμενη
Στον τοιχο, μεσα στον τοιχο που ζεις.Ειδα τρελλους να ψα-
χνουν σταυρους να σταυρωθουν και να νοικιαζουν ωκεα-
νους.Ειδα τα ματια της να κλαινε, για κατι που δεν θα γινο-
ταν ποτε, ειδα ποσο μονη της ηταν και εσβυσα το χτες.
Ειδα προφητες με σηκωμενα τα δυο μανικια, εμαθα ότι τους
Τους απειλουσαν φωνες, ειδα το βρεφος να γεννιεται και οι
Ιδιοι προφητες να το πνιγουν για να μη χασουνε δουλειες.
Ειδα πως κοιταζες τον πονο στις αξιολυπητες γιορτες, ειδα
Καθαριστριες μετα να μπαινουν σπιτι και εσυ να δινεις εντο-
λες.Ειδα ποιητες σε αδειες κερκιδες, ειδα να κοκορευονται
Πως κλαιν, ειδα την τοση μοναξια τους, να παρακαλανε για
Οικτο τις σιωπες.Ειδα αστεγους φονιαδες να πουλαν τους
Εαυτους τους στις αγορες,ειδα θρησκειες να τους αγοραζουν
Και να τους σταυρωνουνε τις Κυριακες.Ειδα Μεσσιες με
Αδεια χερια να περιπλανιουνται στις γειτονιες, ειδα ποσο πιο
Ανθρωπινο είναι το ψεμα, δεν θα με καταλαβαινα ποτε.
Ειδα νεκρους με ασημενια δοντια, ειδα μαχαιροπηρουνα
Πανω από την καρδια, ειδα να αστραφτει η οθονη και η
Τελετη να ξεκινα.Ειδα τον ανεμο να αλλαζει, εκει που
Παιζαν μπαλα τα παιδια, ειδα ένα θανατο ακομη να χρη-
ματοδοτει τα ονειρα.Ειδα ζητιανους στην αυλη μου με
Καθαρα χαμογελα, ειδα το τελος να πλησιαζει και ειπα
Παρε αυτους για χαρισμα.Ειδα γεγονοτα να συμβαινουν
Από μια πεινα μου παλια, ειδα πως η αγαπη σου κλεινει
Το στομα και σταματας να ζητας.Ειδα το ριγος του πη-
γαιου να κανει ερωτα με ένα θεο, ειδα χιλιαδες πεινασ-
μενους μα ουτε ενας δεν αρκουσε για να τυφλωθω.Και
ειδα ειδα το ποιημα αυτό.Και ειδα το ποιημα αυτό.

περισσότερα »