Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Ραδιόφωνο Ποιείν

Θάνος Μικρούτσικος, «Εμπάργκο» [ποίηση: Άλκης Αλκαίος), ogdoo, 20121 [επανακυκλοφορία]

Γαμμαγραφία

Το μπάντζο σφίγγανε στα χέρια οι μιγάδες
δέκα ρεπόρτερ καταγράφαν τα συμβάντα
πριν στο χορό τους μας τραβήξουν οι μαινάδες
οι ανεμώνες μας βρεθήκαν μείον σαράντα.

Πού πας χλομός καλέ μου Μιγκέλ
γέμισε ο τόπος κίτρινες τουλίπες
και στην πλατεία Χόρχε ντ’ Αλβαράδο
περιπολούν δεινόσαυροι και γύπες.

Ο σεισμολόγοι στο Παλάσιο Νασιονάλ
τα βάζανε με τους κρατήρες της Σάντα Άννα
φοράς σομπρέρο κι έχεις πρόσωπο οβάλ
κι ούτε που πρόλαβες να παίξεις στην αλάνα.

Πού πας γυμνός καλέ μου Μιγκέλ
γέμισε ο τόπος με κηλίδες απουσίας
τις τεφροδόχους κλείσαν σε κρυφή σπηλιά
και μας πουλάν ενέσεις ευθυμίας.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Μετρονόμος, «Αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη / 100 χρόνια από τη γέννησή του», τχ. 79.

[…]  «Πώς και γιατί γράφεται ένα θεατρικό έργο». Μου ζητήθηκε να δώσω έναν τίτλο στην ομιλία μου εδώ και βρήκα αυτόν. Κανονικά θα έπρεπε να πω: «πώς και γιατί γίνεται κανείς θεατρικός συγγραφέας και πώς και γιατί γράφεται ένα θεατρικό έργο». Η απάντηση λοιπόν σε αυτά είναι το θέμα που διάλεξα να καταπιαστώ και να σας μιλήσω, με πολύ κόπο πρέπει να ομολογήσω, γιατί στη θεωρία δεν είμαι καθόλου καλός.
Ο λόγος πάντως που διάλεξα αυτό το θέμα είναι πολύ απλός, είναι ατόφια η ερώτηση που γίνεται συχνά σ’ ένα συγγραφέα. Και μάλιστα συνοδεύεται από την αντιδιαστολή «αν επιτρέπεται». Ένδειξη ότι αυτός που ρωτά: «μα πώς σας ήρθε ξαφνικά να γίνεται συγγραφέας;» ή «μα πώς εμπνευστήκατε αυτό το έργο;» ανησυχεί μήπως ζητά μυστικά που δεν εξωτερικεύονται, ότι ζητά κάτι που είναι πάρα πολύ. Στην περίπτωσή μου το μόνο «πάρα πολύ» είναι η δυσκολία μου να απαντήσω. Επιδεινώνουν δε τη δυσκολία οι προσδοκίες που δηλώνονται μ’ αυτές τις ερωτήσεις: αυτό ας πούμε το «πώς σας ήρθε ξαφνικά;». ζητά ένα συνταρακτικό συμβάν, μια δραματική σκηνή επιφοίτησης. Κάτι παρόμοιο απαιτεί και το: «μα πώς εμπνευσθήκατε;».
Η δυσκολία τελικά έγκειται στο ότι πρέπει να βρεις μια λογική απάντηση σε παράλογες ερωτήσεις από λογικούς ανθρώπους, ενώ μια σωστή απάντηση μόνο στον παράλογο συγγραφικό σου κόσμο μπορεί να βρεθεί.
Από την έως τώρα εμπειρία μου πάντως, έχω το προηγούμενο ότι τις περισσότερες φορές οι απαντήσεις απογοητεύουν. Φαίνεται πως η εξήγηση ότι αυτά γίνονται με έναν δικό τους ρυθμό, με διεργασίες ανύποπτες, συνθέσεις τυχαίες και δεν τα γεννά όλα από την αρχή έως το τέλος η παντοδύναμη πρόθεση και φαντασία του συγγραφέα, απομυθοποιεί γραφικές φαντασιώσεις. Δε χαίρομαι που κατεδαφίζω προσδοκίες, αλλά νομίζω πως είναι πιο ουσιαστικός και πιο γραφικός ο αληθινός μύθος, οι πραγματικές αιτίες, συγκυρίες και ανεξέλεγκτες καταφυγές που σε ωθούνε να γράψεις.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, «Από την εποχή των παραμυθιών», εκδ. όγδοο, 2021

Τα Ρούχα Του Βασιλιά

-Ένα τραγούδι θα σας πω για έναν βασιλιά χαζό
που όλη τη μέρα χάζευε
δεν είχε τι να κάνει
κάθε δυο ώρες άλλαζε καινούρια φορεσιά
και κορδωμένος γύριζε σα γύφτικο σκερπάνι
-Κι ένα πρωί φανήκανε δύο απατεώνες
και στο παλάτι πήγανε και κάναν τους ραφτάδες
και λέγανε πως ήτανε μεγάλοι και τρανοί
και πως εκείνοι ράβανε μόνο για βασιλιάδες
Κι ο βασιλιάς τους πίστεψε και παραγγέλνει φορεσιά
μια χρυσαφένια φορεσιά με πέρλες και κοχύλια
να τη φορέσει στη γιορτή του γείτονα του βασιλιά
-Μωρέ, θα στον κάνω εγώ αυτόν, να σκάσει από τη ζήλια!
Σ ‘ένα σαλόνι κλείστηκαν και κάναν πως δουλεύανε
μα τίποτα δεν κάνανε, χαζεύαν όλη μέρα
και τρώγανε και πίνανε και όλους τους δουλεύαν
και κόψε ράψε ξήλωνε ράβανε τον αέρα
-«Τα μοντελάκια που ράβουμε εμείς,
πρέπει να είσαι έξυπνος πολύ για να τα δεις…
τα ρούχα τα δικά μας δεν τα βλέπουν αυτοί
που δεν αξίζουνε το αξίωμα που έχουν»
Την άλλη μέρα έγινε παρέλαση μεγάλη
Μπροστά πηγαίνει ο βασιλιάς και πίσω του οι άλλοι
τριγύρω του οι αυλικοί με τα ψηλά καπέλα
Κι εκείνος με τα σώβρακα κι αθλητική φανέλα
Και όλοι λέγαν ψέματα και κάναν πως θαυμάζουνε
-«αχ τι ωραία φορεσιά και πόσο τον ψηλώνει!»
Κι ένας μικρούλης φώναξε απ’ του μπαμπά τους ώμους:
«Γιατί γυρνάει ο βασιλιάς γυμνός μέσα στους δρόμους;»
Από μικρό κι από τρελό θα μάθεις την αλήθεια
και τέτοια δε συμβαίνουνε μόνο στα παραμύθια
Από μικρό κι από τρελό θα μάθεις την αλήθεια

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Βαγγέλης Μαχαίρας, «Τα χέρια» (στίχοι: Δημήτρης Λέντζος), εκδ. Μετρονόμος, 2021

Ερμηνεύουν οι:

Παντελής Θαλασσινός, Κώστας Θωμαΐδης, Βιολέτα Ίκαρη, Βασίλης Κορακάκης, Γιάννης Κότσιρας, Παντελής Κυραμαργιός, Γιώργος Μάκρας, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Μπουλούζου, Γιώργος Νταλάρας, Αντώνης & Θοδωρής Ξηντάρης, Δέσποινα Ραφαήλ και Κατερίνα Τσιρίδου

 

Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ

Ο Χάροντας στο Πέραμα
βγαίνει αργά το βράδυ
είναι αετός στο πέρασμα
και άσσος στο σημάδι.

Τον έρωτα στην Κοκκινιά
τόνε φωνάζουν Παύλο
ρίχνει στ΄ αστέρια πετονιά
και στο φεγγάρι ναύλο.

Στο Κερατσίνι μια βραδιά
τον Διγενή τον είδα
μ΄ ένα μαχαίρι στην καρδιά
να τραγουδάει στα παιδιά
για μια πικρή πατρίδα
να τραγουδάει στα παιδιά
για μια κρυφή ελπιδα.

Ο Χάροντας στον Πειραιά
πίνει ουίσκι σκέτο
κι έχει ονόματα σειρά
στου Άσσου το πακέτο.

Ο έρωτας κυκλοφορεί
με μια μοτοσυκλέτα
μαύρο πουκάμισο φορεί
πίνει τσιγάρα σκέτα.

Ο έρωτας ψυχομαχεί
αργά στο Κερατσίνι
κι απ΄ τη βαθειά του την ψυχή
την ομορφιά του δίνει.

Ο Διγενής ψηλός καπνός
απ΄ το παλιό φουγάρο
μες το αλώνι του ορθώς
παλεύει με τον χάρο.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο Ποιείν

Ελένη Φωτάκη, Δέκα στίχοι

Είδα έναν Άγγελο

Είδα έναν Άγγελο σε στύση
με σχήμα άφυλο
μύριζε χώμα, κυπαρίσσι
και τριαντάφυλλο…

Είδα έναν Άγγελο λουσμένο
σε φως μακάβριο
κι όλο από σένα τον ξεπλένω
για να `ρθει κι αύριο…

Είδα έναν Άγγελο σε στύση
που με ψηλάφησε
βρήκε πως σ’ έχω αγαπήσει
και τότε μ’ άφησε…

Είδα έναν Άγγελο να κλαίει
κι αέρας σφύριζε
να μην υπήρχες Θε μου, λέει
κι αυτός να γύριζε…

Διαβάστε περισσότερα