Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Uncategorized, Μεταφραστικό Εργαστήρι

William Butler Yeats, Τρεις Μπαλάντες (Εισαγωγή-Μετάφραση-Σχόλια: Κώστας Κουτσουρέλης)

Στην καλύτερη παράδοση του 19ου αιώνα, οι μπαλάντες του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς είναι ποιήματα εξαίρετης αφηγηματικής δύναμης αλλά και έργα ευθέως πολιτικά. Αφηγούμενος ιστορίες ταπεινών ανθρώπων, ο Γέητς μιλάει για τις συνθήκες στην αγγλοκρατούμενη Ιρλανδία, την τεράστια φτώχια, την σκληρότητα των ηθών, τους διωγμούς του επίσημου κράτους, την πείνα που στοίχισε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους κι ανάγκασε ακόμη περισσότερους να μεταναστεύσουν. Οι μπαλάντες προέρχονται από τις δύο πρώτες συλλογές του ποιητή, Crossways του 1889 («Η μπαλάντα του πάτερ Ο’Χαρτ», «Η μπαλάντα της Μολλ Μαγκή») και The Rose του 1893 («Η μπαλάντα του πάτερ Γκίλλιγκαν»).

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Paul Celan, Ποιήματα (Μετάφραση-Επίμετρο: Γιώργος Πολυχρόνης)

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του Paul Celan

 

 

[Μίλα κι εσύ]

 

Μίλα κι εσύ,

ο τελευταίος, ναι,

μίλα κι ελόγου σου.

 

Μίλα – όμως

μη διχάζεις το «ναι» απ’ το «όχι».

Δώσε στο μίλημα νόημα·

δώσ’ του τη σκιά.

 

Σκιά δώσ’ του αρκετή,

δώσ’ του όση

γνωρίζεις μοιρασμένη γύρω σου,

ανάμεσα σε μεσονύχτι, μεσημέρι, μεσονύχτι.

 

Κοίταξε ολόγυρα,

και δες πως ζωντανεύει ολούθε –

ω, εις το θάνατο! Ζωντανεύει!

Ομιλεί αληθινά εκείνος που λέγει σκιές.

 

Μα τώρα συρρικνώνεται ο τόπος όπου πατάς –

προς τα πού, από τους ίσκιους γυμνωμένε;

Ανάβαινε· ψηλάφησε το ύψος.

Κι ω! πώς ρεύεις, πώς ψιλώνεις, πλέον αγνώριστε –

πλέον ψιλός, ως ένα νήμα, λες,

απ’ όπου θέλει να κατέλθει το αστέρι:

να κατέβει, και να πλεύσει εδωνά,

όπου θωρεί πώς ανακλάται: μες στις θίνες

περιπλανώμενων λόγων.

 

(Sprich auch du, 1955)

 

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

«Memorial for the City» by W. H. Auden / «Μνημόσυνο για την Πολιτεία» του W. H. Auden (μετάφραση- επίμετρο: Γιώργος Δόντσος)

 

 

Στον ίδιο βαθμό που η ψυχή μας έχει φτιαχτεί αισθαντική, σ’ ίδιο βαθμό κι η Πολιτεία του Θεού είναι ταγμένη σ’ Αυτόν από τότε που δεν υπήρχε αρχή.

                                                              

                                                                                    Juliana of Norwich

 

Ι

 

Του κορακιού τα μάτια και το μάτι της κάμερας ανοίγουν

Στον κόσμο του Ομήρου, όχι στον δικό μας. Πρώτα και τελευταία

Μεγαλώνουν την γης, την δεκτική

Μητέρα θεών κι ανθρώπων× αν προσέχουν τους μεν ή τους δε

Είναι μόνο περνώντας: οι θεοί κάθονται φρόνιμα, οι άνθρωποι πεθαίνουν,

Αμφότεροι νιώθουν με τον δικό τους μικροπρεπή τρόπο, αλλά Αυτή

Μήτε κάνει τίποτε μήτε νοιάζεται,

Μονάχα αυτή είναι αληθινά παρούσα.

 

Το κοράκι επί της καμινάδας του κρεματόριου

Κι η κάμερα αλητεύοντας στη μάχη

Καταγράφουν ένα χώρο που ο χρόνος δεν έχει θέση.

Στα δεξιά ένα χωριό καίγεται, σ΄ ένα κεφαλοχώρι στ΄ αριστερά

Οι στρατιώτες πυροβολούν, ο δήμαρχος μπήγει τα κλάματα,

Οι αιχμάλωτοι οδηγούνται μακριά, ενώ σ΄ απόσταση ικανή

Βυθίζεται ένα πετρελαιοφόρο σε μια θάλασσα ανυπόμονη.

Έτσι συμβαίνουν τα πράματα× εις τους αιώνας των αιώνων

Άνθη δαμασκηνιάς πέφτουν πάνω στους νεκρούς, ο βρυχηθμός του καταρράκτη καλύπτει

Κραυγές μαστιγωμένων και στεναγμούς ερωτευμένων

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

«Μικρό αφιέρωμα στον Bertrand Russell [1872-1970] για τα 50 έτη από τον θάνατό του: Ένα ποίημα της Mererid Hopwood κι ένα σημείωμα» (Μετάφραση από τα αγγλικά: Θεοδόσης Κοντάκης)

 

 

Φυλακές του Μπρίξτον, 1918

[Brixton Jail, 1918]

Επιστολή του Μπέρτραντ Ράσελ

 

Σύντροφε αγαπημένε,

`

«H λέξη αγνωστικιστής έχει δύσκολη ορθογραφία»,

αναστέναξε ο φύλακας και το ’γραψε

κι είπε ότι θα καταλάβω, μόλις κλειδωθώ μες στο κελί,

πως όλοι οι θεοί είναι Ένας, δίχως αμφιβολία∙

διόλου περίεργο αν το ποταπό μου αδίκημα

απηχεί κάπως την επί του όρους Ομιλία,

αφού το Λόγο αψηφά, την κοινή λογική εξαπατά

με το να λέει πως υπάρχει κι άλλος τρόπος να μετράς∙

`

παράξενο αλήθεια, σ’ αντίθεση με τ’ οργίλο πλήθος

και τις προσευχές του, μετά τη μάχη

πιστεύω πως τα εκατομμύρια των σαβανωμένων

μετράνε μονάχα αν έναν-έναν τους καταγράψεις:

τα μόνα μαθηματικά που ταιριάζουν στους Πολέμους

κέρδος δε γνωρίζουν∙ μονάχα ζημιά,

Με αδελφικούς χαιρετισμούς.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Αλεξάντρ Πούσκιν (1799-1837), «Το αηδόνι» (μετάφραση απ’ τα ρωσικά: Γιώργος Ρήγας)

Αηδόνι, αηδονάκι μου,

μικρό πουλί του δάσους!

Πουλάκι που όλο κελαηδείς

πάντοτε τρία τραγούδια,

όπως τρεις καημούς μεγάλους

έχω κι εγώ, το παλικάρι!

Σαν πρώτο μου έχω καημό:

που νωρίς μ’ είχαν παντρέψει.

Διαβάστε περισσότερα