Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ακαδημία Ποιείν

Ακαδημία Ποιείν

Ακαδημία Ποιείν

Νίκος Κωσταγιόλας, Ποιήματα

Σκαντζόχοιρος 

Ξημέρωμα στην Εγνατία 

βροχή που πέφτει πλάγια ξυράφι 

στη μνήμη αμυχές ανοίγοντας. 

Στην άκρη του οδοστρώματος, 

λίγο πιο πέρα απ’ τις βατιές 

ανάσκελος σκαντζόχοιρος 

ξεκοιλιασμένος κείται 

θύμ’ ασυνείδητου οδηγού 

μ’ ανάποδα τ’ αγκάθια του 

στην άσφαλτο καρφώνεται 

ά κ α κ ο ς. 

 

Δε θα’ χε προσέξει φαίνεται 

τη φωτεινή επιγραφή 

που προειδοποιούσε τους επίδοξους διαβάτες: 

“Προσοχή! Ανθρώπινη ιδιοκτησία 

απαγορεύεται η διέλευσις 

σε μέλη της πανίδος 

και λοιπούς καταπατητές άνευ αδείας”. 

Τι φταίει, βέβαια, κι αυτός που τιμωρήθηκε 

γι’ αυτήν του την παράβαση; 

Επί τον ιματισμόν του κόσμου 

κλήρο βάλαμε 

σε κύκλο στενό 

ασφυκτικά στενό. 

Όχι, δεν ήμασταν ποτέ μας ζαβολιάρηδες 

απλώς το φέραν έτσι οι καταστάσεις. 

Ας ήτανε παρών στη μοιρασιά 

για να μην παριστάνει τώρα τον ριγμένο 

ο κάθε τεμπέλης σκαντζόχοιρος 

-άλλο που δεν τον λογαριάσαμε ποτέ στ’ αλήθεια-. 

Διαβάστε περισσότερα
Ακαδημία Ποιείν

Γεώργιος Αλεξανδρής, Ποιήματα

ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΣ

Αν και οι και­ροί των προ­βλη­μα­τι­σμών και της ευθύ­νης
απο­τι­μώ­νται με τη συνέ­πεια λόγων και έργων,
με δόκιμη συναί­νεση και κρι­τική απο­δοχή,
ανέ­στιοι μέντορες,αμνήμονες ταγοί κι επί­δο­ξοι προ­φή­τες,
της πλά­νης πρε­σβευ­τές και της χει­ρα­γώ­γη­σης λει­τουρ­γοί,
τον καλού­σαν μπρο­στάρη σε κάθε τους επι­λογή,
του τόνι­ζαν την υπα­κοή ως συνεί­δηση και αρετή,
του εικό­νι­ζαν ως χρέος και δικαί­ωμα την προ­σαρ­μογή
και τον απο­κα­λού­σαν ισό­τιμο και δημιουρ­γικό συνομιλητή.

Ο δάνειος λόγος τους σύμ­φυρμα και η εμμονή πρω­τείο,
δικαιο­σύνη η προ­βολή και η προ­σφορά αξιο­σύ­νης μέτρο,
φάσμα ιδεών η επί­κληση και δόγ­ματα η πίστη
με σύν­δρομα ορθο­λο­γι­σμού κι αυθε­ντι­κές μονο­φω­νίες
για να ‘ναι η αντί­ληψη κοινή της ιστο­ρίας και της ανά­γκης
γι’ αυτό και δεν δικαί­ω­ναν στο φόβο την κατα­φυγή του,
στο όνειρο την παρόρ­μηση και το δειλό ανα­ρώ­τημά του,
υπο­κρι­τικά του διέ­κρι­ναν υπεύ­θυ­νες ομό­γνω­μες συμ­φω­νίες
κι αυθαί­ρετα τον ενέ­τασ­σαν ομό­λογο συνομιλητή.

Με πρό­κριμα το στο­χα­σμό και στέ­γα­σμα την αλή­θεια,
η προ­τροπή ήταν κλή­τευση και η ένταξη ασυ­λία,
ευπεί­θεια στ’ ανερ­μά­τι­στο κι ασύμ­βατη μικρο­θυ­μία,
της μνή­μης απα­ξί­ωση κι απ’ τα όνειρα απο­στα­σία,
γι’ αυτό και αντι­λό­γησε με θέσμιες κι ευσύ­νο­πτες από­ψεις,
αντέ­τεινε το σχε­τικό στους αφο­ρι­σμούς και τις γενι­κεύ­σεις,
δόμησε την προ­α­γωγή στην αντί­θεση και τη δια­φω­νία
κι αφού οι και­ροί τον στρά­τευαν στην προ­σω­πική ευθύνη,
προσφέρθηκε,ένας από τους πολλούς,ανένταχτος συνομιλητής

Διαβάστε περισσότερα
Ακαδημία Ποιείν

Σπύρος Αραβανής, «Σημειώσεις από μιαν αόρατη ηλικία» (ΙΙ)

ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ:

Σπύρος Αραβανής, «Σημειώσεις από μιαν αόρατη ηλικία»

Ι.

Τα φαινόμενα επαιτούσαν τον χρόνο μας

μας εμείς πού χρόνος για θαύματα;

Κάθε πεταλούδα ή μια πόρτα δωματίου

έφερνε ένα αεράκι

που θύμιζε τις μελλούμενες διαψεύσεις μας.

Κι όταν κάποιο από αυτά

κατάφερνε να κλέψει για λίγο την προσοχή μας,

τα πελώρια παιδικά μας μάτια

το τρόμαζαν και έφευγε νικημένο

σαν τον νεκρό στρατιώτη

που αποχωρεί από τη μάχη

έχοντας όμως νοτίσει με το αίμα του

 

το αυριανό χώμα.

 

`

Διαβάστε περισσότερα
Ακαδημία Ποιείν

Κατίνα Μέτσιου, Ποιήματα

ΠΙΣΤΟΣ

Ορκίζομαι στο Θεό που με πιστεύει.
Να μην με διώξουν από τον Οίκο του, των κοπαδιών οι λύκοι.
Να μην με διώξουν από τα σύννεφα επαναλαμβανόμενες οι πτώσεις.
Να μην με διώξουν από το πέλαγος σβηστοί όσοι ειναι φάροι.
Να μην με διώξει από τον Έρωτα στέγνη αγγιγμάτων κίνηση.
Να μην με διώξει από την Ζωή του σκοταδιού η ζώσα θέα.
Να μην μονάχη διωκτώ από τον εαυτό μου.

Διαβάστε περισσότερα
Ακαδημία Ποιείν

Μαρία-Ελένη Μωυσίδου, Ποιήματα

ΣΑΝ ΠΡΟΒΑΤΟ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ

Ειδήσεις…
Στεγνή Πλύση Εγκεφάλου
Σε χρόνο δευτερολέπτων και εικόνων
Μελετημένα πριν ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρα
Θα καρφωθούν μέσα στην ίριδα των ματιών.
Πίσω από μια μελετημένη είδηση
Που θέλουν Αυτοί να ακούς
Υπάρχει κάτι Μεγάλο που πρέπει να κρύψουν.
Πρόσεχε, πίσω από την οθόνη είναι η αλήθεια
Μπροστά δεν θα μάθεις
Τα λερωμένα χέρια τους, με την βρώμα απ’ τα λεφτά και το αίμα
Θέλουν να κρύψουν
Και θα σε βομβαρδίσουν με ψέματα, αρρώστιες, και θλίψη.
Μην τους αφήνεις ..
Ένας ψεύτικος πόλεμος κρύβεται από πίσω
Ένας ψεύτικος κόσμος που τον ετοίμασαν Αυτοί
Για τις αχόρταγες τις τσέπες και τα μεγαλεία τους
Καθώς πάνω σε πτώματα πατάνε
Καθαρίζοντας το δρόμο τους με υποκρισίες και υποταγές
Για να ανέβουν ακόμα πιο ψηλά.
Θρησκείες, καλυμμένες δικαιολογίες για να ταΐζουν ψέμα
Μα σαν είδαν πώς αυτό πιά δεν πιάνει
Βρήκαν καινούργιους τρόπους
Την σκέψη σου να ορίζουν
Κι εσύ σαν Πρόβατο στη Σφαγή
Ακολουθείς τον όχλο..
Πάνω στην ταμειακή τους μηχανή
Με τα σκισμένα ρούχα σου, τρεκλίζεις
Και ενώ οι παρωπίδες, σου σφίγγουν τον εγκέφαλο
Σε μια οθόνη, τα μάτια σου σαπίζουν

Διαβάστε περισσότερα