Τα νιάτα που αντρειώθηκαν πριν λίγο
έχουν για στέκι τους το στέκι των παλιών
κάθονται ήσυχα στο μπαρ
και παραγγέλνουν τον καθρέφτη τους με πάγο·
παλιοί καλοί συμβολισμοί αστεία περασμένα
και μουσικές αδιάφορες για γούστα ξεραμένα.
Στρίβουν τα χρόνια άφιλτρα
και για χαρτί τυλίγουνε ποιήματα μεγάλων αναγκών
αλλάζοντας τις ρίμες με τα «μη» τους.
Κοιτούν καχύποπτα
στην πόρτα έχουν τ’ αγκίστρι τους ριγμένο
ξέροντας πάντα ποιος θα’ ρθεί και ποιος τα καρτερά.
Έχουν διαβάσει από μικρά την ιστορία
φύρα πολλή κι απάντηση καμιά.
Πότε μι’ ανάσα θα γλυκάνει το κορμί τους;
Γράφουν με χώμα και σβήνουν με βροχή
μουλιάσανε δουλεύοντας στο χέρι τα χαρτιά τους
μα το μολύβι ακούραστο σ’ ευθεία διαδρομή
αλέτρι ατίθασο σε εμάς
σ’ αυτά πειθαρχημένο.
Τα νιάτα που αντρειώθηκαν πριν λίγο
στρίβουν τα χρόνια άφιλτρα
και μας κοιτούν καχύποπτα σαν λάθος ιστορία.
















1. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας
Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ευτυχής συγκυρία…Η ανανέωση του ΠΟΙΕΙΝ συμπίμπτει σαν λάθος ιστορία…
Χρήστο μου έδωσες αυτό που περίμενα από σένα…ένα μεγάλο ευχαριστώ, προχώρα!
στις 10/23/2009 12:12 am
2. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης
“Τα νιάτα που αντρειώθηκαν πριν λίγο
έχουν για στέκι τους το στέκι των παλιών
κάθονται ήσυχα στο μπαρ
και παραγγέλνουν τον καθρέφτη τους με πάγο·
παλιοί καλοί συμβολισμοί αστεία περασμένα
και μουσικές αδιάφορες για γούστα ξεραμένα.”
Ωραίοι στίχοι. Από εκεί και κάτω, όμως, το ποίημα σύρεται, κατά τη γνώμη μου, σε μια ξένη συνέχεια, σα να ‘ταν ήδη τελειωμένο.
Της μόδας η ανανέωση… να ‘αρχίσουμε και γυμναστικούλα (ποδήλατο και τέτοια)…
στις 10/23/2009 12:39 am
3. Απάντηση από Γιώργος Μίχος
Ένα και να καίει…:)
στις 10/23/2009 11:51 am
4. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας
“και παραγγέλνουν τον καθρέφτη τους με πάγο”
εδώ είμαστε!!
στις 10/23/2009 12:09 pm
5. Απάντηση από Μάτα Χάρι
Καλορίζικο!
Επισημαίνω μια ισοτιμία στην οριζόντια έκταση των σχολίων και των αναρτήσεων.
στις 10/23/2009 2:06 pm
6. Απάντηση από Σπύρος Αραβανής
“Τα νιάτα που αντρειώθηκαν πριν λίγο
έχουν για στέκι τους το στέκι των παλιών”
αν αναπτυχθεί με ομοιοκαταληξία
γίνεται ένα σπουδαίο τραγούδι
και μάλιστα λαικό
εκεί με πήγε.
Είδες τι δρόμους φέρνει η ανάγνωση;
Αισθάνομαι οτι αρχίζεις να απαλάσσεσαι από περιττά στολίδια και βαρίδια ηλικίας και επιρροών (αν και ο Μάνος είναι έντονος και εδώ)
και πηγαίνεις πιο κοντά στη δική σου γραφή
πιο μεστός και πιο λιτός.
Ως προς το Ποιείν:
σε παραφράζω λίγο, συγχώρα με:
“και για διαδικτυακό χαρτί τυλίγουνε ποιήματα μεγάλων αναγκών
αλλάζοντας τα «μη» τους με ρίμες..”
Υ.Γ. Περιμένουμε τις παρατηρήσεις σας για τη νέα σελίδα…
στις 10/23/2009 9:07 pm
7. Απάντηση από Γιώργος Πατιός
Ρυθμός και μουσικότητα εις βάρος κάθε ποιητικής ‘κίνησης’ της γλώσσας.
Ωραίοι στίχοι, ‘λίγη’ ποίηση. Κρίμα γιατί ο κ. Μιχαήλ έχει πολλά να δώσει.
στις 10/23/2009 11:10 pm
8. Απάντηση από Γιώργος Πατιός
Καλή ‘νέα’ αρχή στο ποιείν!
στις 10/23/2009 11:11 pm
9. Απάντηση από flegomenos
πολύ καλό χρήστε
στις 10/24/2009 1:38 am
10. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας
Καλορίζικη.
Πιο λειτουργική και πολύ πιο εύκολα προσβάσιμες οι παρουσιάσεις από κινητό.
στις 10/24/2009 9:11 am